Μπορεί να μην συμφωνούν όλοι με την ανάλυση του ΑΚΕΛ για την κοινωνία και την οικονομία. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
Δεν υπάρχει όμως κανένας αντικειμενικός άνθρωπος που να μην παραδέχεται ότι το ΑΚΕΛ πολιτεύεται στο Κυπριακό με συνέπεια και πατριωτισμό. Με διαχρονική πολιτική που επιβεβαιώνεται κάθε φορά από τις εξελίξεις.
Έχουμε όραμα για την Κύπρο του μέλλοντος. Όραμα το οποίο όχι μόνο πιστεύουμε, αλλά το διεκδικούμε. Όραμα στο οποίο δώσαμε σάρκα και οστά με συγκεκριμένες προτάσεις που καταθέσαμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Προτάσεις που καταργούν την εθνοτική αντιπαράθεση, καταλύουν τους φραγμούς που μας ήθελαν να ζούμε πλάι-πλάι και μιλούν για την Κύπρο του αύριο όπου ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι θα ζουν μαζί. Θέλουμε να χτίσουμε μαζί με τους τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας την επανενωμένη Κύπρο στα πλαίσια δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως περιγράφεται στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Ένα επανενωμένο κράτος, που θα αποτελεί μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και που θα έχει μία και αδιαίρετη κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα. Κράτος που θα είναι φάρος και παράδειγμα για όλο τον κόσμο. Θα είναι σύγχρονο πρότυπο αρμονικής συμβίωσης δύο κοινοτήτων διαφορετικής εθνικότητας, γλώσσας και θρησκείας που θα συνδιαχειρίζονται το κοινό τους κράτος. Θα είναι χώρα που θα έχει καταφέρει να διώξει τους στρατούς και θα διοχετεύει όλες της τις δυνάμεις και τους πόρους στις κοινωνικές επενδύσεις και στην οικονομική ανάπτυξη.
Από τον Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και την Κοινή Διακήρυξη Αναστασιάδη – Έρογλου το Φλεβάρη του 2014, όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις ήταν συνασπισμένες ενάντια μας για το Κυπριακό. Αψηφήσαμε το πολιτικό κόστος και επιμέναμε μέχρι τέλους στη θέση μας ότι η διαπραγματευτική διαδικασία έπρεπε να συνεχιστεί από εκεί που είχε μείνει με τις συγκλίσεις Χριστόφια- Ταλάτ. Αρχικά δεν εισακουστήκαμε και ο Πρόεδρος ακολούθησε πολιτική απόρριψης των συγκλίσεων. Πολιτική την οποία προέκριναν όλοι εκτός από το ΑΚΕΛ. Εκείνη η πολιτική κατέρρευσε, με το Μπαρμπαρός να αλωνίζει στις νότιες ακτές και το Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να υποβάλλει τη χειρότερη από το 2004 για εμάς Έκθεση προς το Συμβούλιο Ασφαλείας. Όταν ο Έρογλου αντιλήφθηκε ότι ο Πρόεδρος απέρριπτε τις συγκλίσεις, έκανε στροφή 180 μοιρών δηλώνοντας ότι ο ίδιος ήταν πλέον έτοιμος να συνεχίσει τη διαπραγμάτευση από εκεί που είχε μείνει. Εφάρμοσε δηλαδή με επιτυχία το γνωστό παιγνίδι της επίρριψης ευθυνών.
Όταν λοιπόν ορισμένοι μιλούν για ΔΗΣΑΚΕΛ απλώς παραπλανούν το λαό. Γιατί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ακολούθησε πρώτα τη δική τους πολιτική, της λεγόμενης σκληρής γραμμής και της απόρριψης στα λόγια και στην πράξη. Είδαμε όλοι πού οδηγηθήκαμε με την πολιτική τους. Όταν επιτέλους ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποφάσισε να αλλάξει γραμμή πλεύσης και να αξιοποιεί τις συγκλίσεις, σημειώθηκε επιτέλους πρόοδος. Σε αυτό βοήθησε και η ανάδειξη Ακκιντζί στην ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας αφού και αυτός δήλωσε ότι επεδίωκε συνέχιση της διαπραγμάτευσης από το σημείο που είχαμε μείνει.
Η σημερινή συγκυρία για λύση του Κυπριακού εξακολουθεί να υπάρχει γιατί έχει να κάνει με συμφέροντα τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και της ίδιας της Τουρκίας. Ωστόσο, τα όσα διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα με τη νέα «κυβέρνηση» στα κατεχόμενα, την απομάκρυνση Νταβούτογλου και άλλα, αποδεικνύουν πόσο ορθή είναι η θέση του ΑΚΕΛ ότι οι συγκυρίες έρχονται και παρέρχονται και πρέπει να αξιοποιούνται γιατί ποτέ δεν ξέρει κανείς αν και πότε θα έλθει η επόμενη. Οι μήνες που ακολουθούν θα είναι εξαιρετικά κρίσιμοι για την τύχη της τρέχουσας διαπραγματευτικής διαδικασίας.
Ως ΑΚΕΛ από την πρώτη στιγμή υποστηρίξαμε τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Υπογραμμίσαμε ότι δεν πρόκειται να πάρουμε τον τόπο στο λαιμό μας όπως έπραξαν ο ΔΗΣΥ και τα υπόλοιπα κόμματα επί διακυβέρνησης Χριστόφια. Γιατί εμείς δεν λειτουργούμε ούτε εκδικητικά, ούτε καιροσκοπικά. Στηρίξαμε και στηρίζουμε τις διαπραγματεύσεις χωρίς βέβαια να δίνουμε λευκή επιταγή. Κανένας εξάλλου δεν πρέπει να θεωρεί το ΑΚΕΛ δεδομένο.
Έχουμε δικαιωθεί από τις εξελίξεις. Το ζήτημα όμως είναι να δικαιωθεί η Κύπρος και ο λαός μας. Αυτός είναι ο πρώτος και αμετάθετος μας στόχος. Είμαστε η δύναμη που μπορεί να τον κάνει πράξη, οδηγώντας σε λύση που να αποδέχονται και οι ελληνοκύπριοι και οι τουρκοκύπριοι. Είμαστε η δύναμη, η μόνη δύναμη, που μπορεί να χτίσει και να εγγυηθεί την προοπτική του λαού μας, την προοπτική της απελευθέρωσης και της επανένωσης της πατρίδας και του λαού μας.
Γράφει: Άντρος Κυπριανού
