Η Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων ΕΕ-ΗΠΑ (στο εξής ΤΤΙΡ) θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη συμφωνία ΕΕ και ΗΠΑ που αποσκοπεί στη δημιουργία ζώνης ελεύθερου εμπορίου με σχεδόν οριστική κατάργηση των δασμών και από τις δύο πλευρές.
Σύμφωνα με τις παραδοχές τόσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και του Αμερικανικού Κογκρέσου, πρωταρχικός στόχος της ΤΤΙΡ δεν είναι μόνο η τόνωση του εμπορίου μέσω της κατάργησης των δασμών ανάμεσα σε ΕΕ και ΗΠΑ (οι δασμοί ανάμεσα στις δύο πλευρές έτσι κι αλλιώς βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα) αλλά πρωτίστως η άρση των όποιων ρυθμιστικών φραγμών ενδέχεται να «περιορίζουν τα κέρδη» των υπερεθνικών επιχειρήσεων, του μεγάλου κεφαλαίου και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Ομπάμα, τον Φεβρουάριο του 2013, κατά το επίσημο διάγγελμα του στο Κογκρέσο, όταν και ανακοίνωσε την έναρξη των διαπραγματεύσεων για εφ' όλης της ύλης Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων, αποκάλεσε τη ΤΤΙΡ το "οικονομικό ΝΑΤΟ". Έτσι, προσδιόρισε με αυτόν τον τρόπο την βασική επιδίωξη των ΗΠΑ: τη δημιουργία ζώνης ελευθέρων συναλλαγών, στη βάση της απορρύθμισης των αγορών τόσο σε ΕΕ όσο και σε ΗΠΑ, με σκοπό τη μεγιστοποίηση των επιχειρηματικών κερδών.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιοποίησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - το οποίο πρέπει να δώσει την συγκατάθεση του για να ισχύσει η Συμφωνία και για το λόγο αυτό συμμετέχει στις συνομιλίες- σχετικά με τις πρόνοιες και το περιεχόμενο της Συμφωνίας[1], αυτή επικεντρώνεται στα εξής θέματα:
- Αυξημένη πρόσβαση των αγαθών στις αγορές
- Πλήρης κατάργηση δασμολογικών εμποδίων
- Τελωνειακή εναρμόνιση στους κανόνες εισόδου προϊόντων και υπηρεσιών
- Κοινά Κριτήρια πιστοποίησης προϊόντων
- Εναρμόνιση των χρηματοπιστωτικών κανόνων
- Άνοιγμα των αεροπορικών μεταφορών
- Άνοιγμα των δημόσιων συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα
-Επίλυση Διαφορών Επενδυτή-Κράτους (ΙSDS)
Η ΤΤΙΡ δεν έχει απλώς στόχο την πρόσβαση στο δημόσιο τομέα και δημόσιες υπηρεσίες. Στόχος της είναι η μείωση των μισθών και γενικότερα η υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας, δηλαδή των εργατικών κοστών. Και φυσικά, μακράν απέχει από τις εξαγγελίες για περισσότερη ανάπτυξη και ευημερία, όταν με τις πρόνοιες θα οξύνονται οι συνθήκες απου αυξάνουν την ανεργία για χάρη της λεγόμενης ανταγωνιστικότητας των μεγαλοεπιχειρήσεων.
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα αισθάνονται πιο έντονα την απειλή του μεγάλου κεφαλαίου που χρησιμοποιώντας μια τέτοιου τύπου ενιαιοποίηση-απελευθέρωση της αγοράς, έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν τα κόστη τους οδηγώντας τους μικρούς στην έξοδο από την αγορά. Ενώ το μεγάλο κεφάλαιο έχει την ικανότητα να διεισδύει στις αγορές, (να λάβουμε υπόψη και τη μείωση των δασμών) οι μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν τέτοια δυνατότητα ενώ επιπρόσθετα θα ανταγωνίζονται από μειονεκτική θέση το πιο αναπτυγμένο (Αμερικανικό) κεφάλαιο.
Το επόμενο διάστημα θα ενταθούν οι διαπραγματεύσεις για τη Συμφωνία. Το ΑΚΕΛ και τα κόμματα της Αριστεράς στην Ευρώπη και στο Ευρωκοινοβούλιο, εργάζονται για να ενημερωθεί ο κόσμος για τις αρνητικές επιπτώσεις της κυοφορούμενης συμφωνίας. Εκατομμύρια υπογραφές έχουν συλλεχθεί κατά της ΤΤΙP. Η Κύπρος δεν έχει συμφέρον από την απορύθμιση όπως ούτε οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι.
Η κυβέρνηση πρέπει κατά την άποψη μας να καταθέσει, όπως δυστυχώς δεν φαίνεται να έχει κάνει μέχρι σήμερα, θέσεις που εκφράζουν τα συμφέροντα του λαού μας. Από τη δική μας πλευρά θα εργαστούμε για να ενημερωθούν διάφοροι οργανισμοί, οι μικρομεσαίοι, οι εργαζόμενοι με στόχο την αποτροπή μιας τέτοιας οριστικής συμφωνίας που θα δεσμεύει και την χώρα μας.
[1] "Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) negotiations: State of Play", Directorate-General for External Policies, Policy Department, August 2014
Γράφει: Άντρος Κυπριανού
