fbpx

Κληρίδης, όπως λέμε Σεβασμός. Της Χαράς Ζυμαρά

 

Ήμουν πολύ μικρή λοιπόν για να ζήσω τις διακυβερνήσεις σου, γι' αυτό ίσως να θεωρείς ότι δεν μας συνδέει κάτι που να δικαιολογεί το κείμενο αυτό. 

Είσαι όμως, κύριε Πρόεδρε, η αιτία που πήρα το πρώτο μου μάθημα πολιτικής αγωγής και συμπεριφοράς πριν καλά-καλά μάθω τι σημαίνει Δημοκρατία. Ήμουν 10 μόλις ετών τότε, όταν εκλέγηκες ξανά Πρόεδρος το 1998. Ήμαστε τότε, θυμάμαι, μαζεμένοι στο σπίτι και περιμέναμε τα αποτελέσματα των εκλογών. Η οικογένειά μου δεν σε είχε στηρίξει, κι έτσι την Κυριακή εκείνη, καθώς τα αποτελέσματα πρόδιδαν τη νίκη σου, μπορούσα να διακρίνω στο βλέμμα του πατέρα μου την απογοήτευση.

Με το που βγαίνουν τα τελικά αποτελέσματα λοιπόν, δεν θυμάμαι αν ήταν την ίδια μέρα η λίγο αργότερα, η τηλεόραση μετέδιδε το διαγγελμά σου κι εγώ στεκόμουν μπροστά σου, έτοιμη σχεδόν να σου ζητήσω τον λόγο. Στεκόμουν ανάμεσα σε σένα και στον πατέρα μου, που σε άκουγε ανέκφραστος αλλά με προσοχή, και κρεμόμουν από τα χείλη του.  Περίμενα να αντιδράσει, να σου παραθέσει αντεπιχειρήματα σε όσα έλεγες, να υπερασπιστεί την ψήφο του, να μου επιβεβαιώσει το άδικο της ήττας “μας”, αλλά μάταια. Αδυνατώντας να ερμηνεύσω τη σιωπή του, και ενώ εσύ απευθυνόσουν σε αυτόν, παίρνω τον λόγο και κάνω την αρχή: “Μα τι πελλάρες λαλεί πάλε τούτος;”  Σηκώνει το βλέμμα που λες από τα μάτια σου, γυρνάει, με αγριοκοιτάζει και μου λεει κοφτά: “Εν μιλούμεν έτσι για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μιλά σοβαρά τζαι πρέπει να τον ακούσουμε”.

Είχα λοιπόν μπροστά μου έναν πρόεδρο που δεν έχαιρε της ψήφου του πατέρα μου, και τον πατέρα μου που αφουγκραζόταν αυτά που είχε να του πει ο Πρόεδρός του. Γιατί ήσουν και δικός του πρόεδρος. Ήσουν ο πρόεδρος ενός λαού. Ούτε μιας μερίδας οπαδών, ούτε μιας κοινότητας, αλλά ενός λαού. Του λαού της Κύπρου. Δεν είναι ότι είχες κάνει κάτι το αξιοσημείωτο με αυτή σου τη στάση, αλλά αυτή η πολιτειακή στάση που υπαγορεύει το ανώτατο αξίωμα του Προέδρου όπως το υπηρέτησες εσύ, μου έχει διδάξει το πρώτο και μεγαλύτερο μάθημα πολιτικής αγωγής. Ότι το παν σε μια Δημοκρατία είναι ο σεβασμός. Από τον λαό προς το σύνταγμα, από τους αξιωματούχους προς τον λαό και το σύνταγμα, και εκατέρωθεν προς τη ίδια την ιδέα της Δημοκρατίας.

Καλό σου ταξίδι λοιπόν, και σε ευχαριστώ.

Γράφει: Χαρά Ζυμαρά


Φωτογραφία της ημέρας

tzitzikikkk

Καλοκαίρι. Τι θα ήταν η καυτή εποχή του χρόνου χωρίς αυτά. Πως θα εννοούσε κανείς το καλοκαίρι χωρίς τον ήχο των τζιτζικιών;. Στην φωτογραφία ένας μεγάλος τζίτζικας από την Γαλλία. EPA/SEBASTIEN NOGIER

Ήξερες ότι...

Ουρουγουάη σημαίνει Ποτάμι των Ζωγραφιστών Πουλιών.

Σήμερα


Κυριακή
25
Αυγούστου
2019

Γιορτάζουν : Βαρθολομαίος, Τίτος, Τίτης, Τίτα, Τίτη

1835
Η εφημερίδα The New York Sun αρχίζει να δημοσιεύει, σαν φάρσα, μία σειρά έξι κειμένων τα οποία μιλούν για τη ζωή στη Σελήνη.
1898
Οι Τούρκοι σφάζουν 700 Έλληνες και 15 Άγγλους στο Ηράκλειο Κρήτης.
1914
Διχασμός στην Ελλάδα. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος παραιτείται από την πρωθυπουργία.
1921
Η Γερμανία υπογράφει συμφωνία ειρήνης με τις ΗΠΑ, τερματίζοντας επίσημα την από 1917 εμπόλεμη κατάσταση.
1939
Β Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Αδόλφος Χίτλερ διατάζει επίθεση κατά της Πολωνίας.
1944
Β Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι Σύμμαχοι απελευθερώνουν το Παρίσι από τους Ναζί.
1980
Η Microsoft ανακοινώνει την έκδοση του Unix, Xenix.
1993
Στο Τόγκο, ο μακροβιότερος Πρόεδρος της Αφρικής (στην εξουσία από το 1967), Νασίγκμπε Εγιαντέμα, κερδίζει τις προεδρικές εκλογές για πολλοστή φορά
2007
Μια σειρά από μεγάλες δασικές πυρκαγιές ξεκινούν στην Πελοπόννησο, την Εύβοια και άλλα σημεία της Ελλάδας, ξεκινώντας έτσι τη μεγαλύτερη καταστροφή δασών στην καταγεγραμμένη ιστορία της χώρας, και μια από τις φονικότερες παγκοσμίως, αφού τα θύματα ανέρχονται σε δεκάδες.

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας 

Client Newsletter Icon2 copy