Η ιδέα για επιστημονική ανάλυση και συζήτηση στα σχολεία για το τι εστί ομοσπονδία, ποια κράτη διέπουν τη λειτουργία τους μέσα απ’ αυτό το σύστημα, κάτω από ποιες συνθήκες κινήθηκαν αυτά τα κράτη προς αυτή τη κατεύθυνση, καθώς και ένα σωρό αλλά ερωτήματα, είναι κάτι που από καιρό και χωρίς ιδιαίτερες συζητήσεις, θα έπρεπε να βρίσκεται ενώπιων των μαθητών της Κύπρου.
Πολλοί διατείνονται ότι οι Κύπριοι απορρίψαμε την ιδέα της ομοσπονδίας το 2004! Πολλαπλές δηλώσεις ωστόσο έχουν γίνει για να καταδείξουν το αυτονόητο. Απορρίφτηκε η συγκεκριμένη λύση. Τίποτε πέραν τούτου. Και απ’ ότι ξέρω, όλα τα κόμματα, πλην της Συμμαχίας Πολιτών που δεν ξέρω ακριβώς τι υποστηρίζει, εξακολουθούν να θεωρούν ότι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία είναι η μόνη ενδεικνυόμενη Λύση. Υπερασπίζομαι δε την άποψη πως, Ναι, η διζωνική δικοινοτική μπορεί κάτω από συγκεκριμένους όρους, να είναι μια δημοκρατική λύση. Μια λύση που θα μας απαλλάσσει από τον στρατό των Τούρκων και θα δημιουργεί προϋποθέσεις ειρήνης και ευημερίας. Υπογραμμίζω το ´´κάτω από συγκεκριμένους όρους´´. Άλλωστε δεν είναι αυτό που προτείνεται να συζητηθεί και να αναλυθεί στα σχολεία . Μπροστά στους μαθητές με επιστημονικά εργαλεία και μεθόδους, θα αναλυθεί, συζητηθεί, τι στο καλό είναι αυτό το σύστημα λειτουργιάς κρατών.
Συγχαίρω όσους είχαν τη ιδέα, είτε αυτός είναι ο Υπουργός Παιδείας Κώστας Καδής, είτε ο πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής Νίκος Τορναρίτης.
Η ομοσπονδία έχει ένα κύριο χαρακτηριστικό. Δυναμώνει το αδύνατο μέρος. Είτε με αυξημένη εκπροσώπηση σε μια από τις Βουλές, είτε σε άλλα όργανα του κράτους. Φαντάζομαι κανείς δεν διαφωνεί σε περίπτωση ομοσπονδοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να δούμε την Κύπρο να έχει (στην άνω Βουλή ας πούμε) ίσο αριθμό Ευρωβουλευτών με τη Γερμανία.
Γράφει: Τάκης Χατζηγεωργίου
