Oι τελευταίες εξελίξεις στο Ιράκ αποτυπώνουν τον ανεπαρκή και μυωπικό στρατηγικό σχεδιασμό των δυτικών στην Μέση Ανατολή. Και τον ανατρέπουν.
Η μέχρι στιγμής επιτυχία του Ισλαμικού κράτους έγκειται σε πολλούς και διάφορους λόγους-θρησκευτικούς, οικονομικούς/εμπορία ακατέργαστου πετρελαίου στην μαύρη αγορά κλπ.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης θεωρούν ότι η επιτυχία των Tζιχαντιστών ωφείλεται στο φανατισμό των ιδίων αλλά και στον τρόμο που σπέρνουν στις περιοχές που κατέλαβαν. Η ανάλυση αυτή είναι σωστή. Εντούτοις όμως είναι μόνο μέρος της πραγματικότητας. Μεγάλο μέρος της αλήθειας είναι πως οι μάζες των Ιρακινών αναζητούσαν ευκαιρία για να πολεμήσουν τις επιλογές των Αμερικανών. Η επιβολή πολιτικών απο ξένους δημιούργησε εύκρατο έδαφος για οποιαδήποτε αντιδυτική κίνηση. Με λίγα λόγια οι μαχητές του καλούμενου Ισλαμικού Κράτους βρήκαν εύφορο έδαφος ανάμεσα σε πολίτες που ανέμεναν μια επαναστατική κίνηση κατά των ξένων και κατά της θεωρούμενης εγκάθετης κυβέρνησης. Έτσι εύκολα έπεσαν θύματα στην επέλαση των Tζιχαντιστών. Σύντομα θα ανακαλύψουν ότι η αγκαλιά στην οποία έπεσαν δεν προοιωνίζει καμία απελευθέρωση.
Δυστυχώς η μάχη για ένα κοσμικό κράτος, όσο απομακρυσμένη και αν φαινόταν την εποχή του Σάνταμ Χουσέιν, σήμερα έχει σχεδόν χαθεί.
Γράφει: Τάκης Χατζηγεωργίου
