Αυτή την εβδομάδα 2 πολύ σημαντικές έρευνες είδαν το φως της δημοσιότητας.
Η μία αφορά την κοινωνική δικαιοσύνη στην ΕΕ και εκδόθηκε από το γερμανικό ίδρυμα Bertelsmann Stiftung, και η άλλη αφορά την άτυπη εργασία και την επισφαλή απασχόληση, την οποία εξέδωσε η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO). Οι δύο αυτές έρευνες αλληλοσυμπληρώνονται, αφού αφενός ο ILO δείχνει ξεκάθαρα πως πλέον οι εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων δέχονται μια ανελέητη επίθεση από το παγκόσμιο και το τοπικό κεφάλαιο, ενώ η έκθεση του γερμανικού ιδρύματος ξεκαθαρίζει πως η φτωχοποίηση των εργαζομένων αυξάνεται στην ΕΕ.
Πιο συγκεκριμένα, η έκθεση για την κοινωνική δικαιοσύνη αναφέρει πως η ΕΕ αυτή τη στιγμή έχει το παράδοξο να αυξάνονται τα γενικά ποσοστά απασχόλησης στα κράτη μέλη, ενώ την ίδια ώρα να αυξάνεται και το ποσοστό ατόμων που απειλούνται από τη φτώχια. Οι εργαζόμενοι αυξήθηκαν κατα 0,6% σε 65,6% το 2015 από το 64,8% των πολιτών της Ένωσης το 2015. Την ίδια ώρα όμως η το κράτος κοινωνικής πρόνοιας ξηλώνεται, και αυξάνονται οι ανισότητες σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ εκτός από την Πολωνία, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και το Ηνωμένο Βασίλειο. Μάλιστα τα κράτη μέλη στα οποία επιβλήθηκαν μνημόνια και πολιτικές σκληρής λιτότητας βρίσκονται στις χαμηλότερες θέσεις κοινωνικής δικαιοσύνης. Σύμφωνα με τη γερμανική έρευνα η Κύπρος βρίσκεται στην 20 θέση από τις 28 χώρες (με μείωση 0,4 μονάδες από το 2014), η Πορτογαλία στην22η (χωρίς αύξηση ή μείωση) , η Ιταλία στην 24η (μείωση 0,32 μονάδες), η Ισπανία στην 24η (μείωση 0,69 μονάδες) και η Ελλάδα στην τελευταία θέση του πίνακα με μείωση 0,78 μονάδων από το 2014.
Και ενώ σε κάθε μια από αυτές τις χώρες οι αριθμοί για την αύξηση της απασχόλησης ευημερούν, οι εργαζόμενοι φτωχοποιούνται. Η ίδια έρευνα αναφέρει δε, πως από το 2014, οι αριθμοί των εργαζομένων αυξήθηκαν την ίδια ώρα που ο κίνδυνος φτώχιας ανάμεσα τους αυξάνεται: Ισπανία: αύξηση των εργαζομένων κατά 3% του πληθυσμού με αύξηση του ποσοστού εργαζομένων που ζουν στο όριο της φτώχιας 1,6%, Ιταλία: αύξηση εργαζομένων 0,8% του πληθυσμού και αύξηση εργαζομένων στο όριο της φτώχιας κατά 0,5%, Κύπρος: αύξηση της απασχόλησης 0,7% του πληθυσμού και ισότιμη αύξηση των εργαζομένων που ζουν στο όριο της φτώχιας (0,7%) , Ελλάδα: 2% του πληθυσμού αύξηση στην απασχόληση, και 1,6% αύξηση στους εργαζόμενους που ζουν στο όριο της φτώχιας (από το 2015).
Απο την άλλη πλευρά, η έρευνα του ILO υπογραμμίζει εμφαντικά την αύξηση στα συμβόλαια απασχόλησης τα οποία δεν είναι σταθερά και αορίστου χρόνου. Τα συμβόλαια αυτά διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις και οδηγούν τους εργαζομένους στον εργατικό μεσαίωνα και τη φτωχοποίηση. Χαμηλή εργασιακή ασφάλιση, χαμηλοί μισθοί, ελάχιστα δικαιώματα κοινωνικής προστασίας, και το κυριότερο με ελάχιστα ή καθόλου δικαιώματα στην κάλυψη από συλλογικές συμβάσεις και το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι κινδυνεύουν να γίνουν ο κανόνας αντί η εξαίρεση.
Ως ΕΕΑ/ΒΠΑ στο ευρωκοινοβούλιο αλλά και ως ΑΚΕΛ στην Κύπρο, τονίσαμε πολλάκις, και συνεχώς επιμένουμε, πως οι πολιτικές λιτότητας και δήθεν ανταγωνιστικότητας της αγοράς μόνο στόχο έχουν την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και των πολυεθνικών. Τέτοιες ήταν και οι πολιτικές που επιβλήθηκαν στους λαούς της Ευρώπης μέσω των μνημονίων και των πολιτικών του Συμφώνου οικονομικής σταθερότητας και ανάπτυξης. Πολύ σωστά οι αριστερές δυνάμεις της Ευρώπης ονομάζουν αυτό το Σύμφωνο ως Σύμφωνο επιθετικότητας των πολυεθνικών.
Ο αγώνας μας ως Αριστερά απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας και μνημονίων συνεχίζεται πάντοτε μαζί με το συνδικαλιστικό κίνημα. Συνεχίζεται πάντοτε υπέρ των εργαζομένων για πολιτικές και στρατηγικές αξιοπρεπούς εργασίας, μέσα από δημόσιες επενδύσεις για πραγματική κοινωνική ανάπτυξη, και πραγματική αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς και τους εργαζομένους.
Γράφει: Νεοκλής Συλικιώτης
