Τρόικα ή...Θεσμοί!
Όταν θα έρχονταν δεν τους θέλαμε. Όταν ήρθαν δεν μας άρεσε. Κάποιοι λίγοι διαμαρτυρηθήκαμε. Μετά τους βλέπαμε. Ξυνίζαμε. Ποτέ δεν τους θέλαμε. Τελικά πέρασε ο καιρός, έγιναν μέρος της ζωής μας, καλύψαμε τα 3/4 του "προγράμματος" και χωρίς να το καταλάβουμε στην ουσία έγιναν πιο αποδεκτοί από ποτέ, αφού όλο και λιγοστεύουν οι φωνές για «έξοδο από το μνημόνιο». Ας δούμε όμως τα δεδομένα μας.
Μετά και την έβδομη αξιολόγηση, η Τρόικα αναφέρεται σε μια πετυχημένη πορεία του κυπριακού προγράμματος. Όμως για να θεωρείται ένα πρόγραμμα πετυχημένο θα πρέπει να επανέλθει η ανάπτυξη και η απασχόληση στον τόπο.
Αυτό δεν το βλέπουμε να γίνεται. Αντίθετα η συντριπτική πλειοψηφία των μέτρων που έχουν ληφθεί κινείται προς μια μονόπλευρη κατεύθυνση, αυτής της λιτότητας.
Η κυπριακή οικονομία μετά τις θυσίες των συμπολιτών μας παρουσιάζει κάποια θετικά στοιχεία. Για παράδειγμα οι αποδόσεις των ομολόγων σταθεροποιούνται σε χαμηλά επίπεδα και οι υπόλοιποι δημοσιονομικοί δείκτες βελτιώνονται.
Από την άλλη όμως, η πραγματική οικονομία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, το ποσοστό της ανεργίας συνεχίζει να βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα βιωσιμότητας και η κοινωνία δοκιμάζεται καθημερινά.
Επιπλέον το ύψος των μη εξυπηρετούμενων δανείων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και αποτελεί τροχοπέδη σε επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Είναι σημαντικό να προχωρήσουν με γρήγορο ρυθμό οι αναδιαρθρώσεις δανείων και όπου είναι εφικτό τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να προχωρήσουν σε ενίσχυση της χρηματοδότησης.
Εάν δεν ληφθούν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για ενίσχυση της ανάπτυξης, της ρευστότητας, της αντιμετώπισης των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων, τότε πολύ φοβάμαι ότι μπορεί το πρόγραμμα στους αριθμούς να είναι πετυχημένο, στην ουσία όμως και στην πράξη να έχει αποτύχει στους στόχους του.
Στόχος όλων μας πρέπει να είναι η επανατοποθέτηση της κυπριακής οικονομίας σε γερές βάσεις και η ενίσχυση των προοπτικών μια σταθερής και βιώσιμης ανάπτυξης, κάτι που θα δημιουργήσει συνθήκες ευημερίας και πλήρους απασχόλησης μακριά από εξαρτήσεις οποιονδήποτε πιστωτών που δε σέβονται την αξιοπρέπεια των λαών.
Γράφει: Γιώργος Σταματίου
