Όλη την εβδομάδα, σκεφτόμουν αν θα στείλω σήμερα άρθρο στην εφημερίδα, το οποίο αναπόφευκτα θα ήταν «εκλογικό».
Δεν το έπραξα. Ούτε θα πω δημοσίως το τι θα κάνω την Κυριακή. Ωστόσο, θα ξεκαθαρίσω πως προσωπικά, δεν θέλω διεύρυνση της Βουλής.
Μου φαίνεται επιεικώς θλιβερό να μπουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων όλοι αυτοί που στα μάτια μου φαντάζουν κωμικοτραγικοί καθώς καταγγέλλουν μανιωδώς το «κατεστημένο» ενώ είναι για δεκαετίες οργανικό και εξαιρετικά ωφελημένο μέρος του.
Μου φαίνεται επιεικώς θλιβερό να μπουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων όλοι αυτοί που με «αλληλέγγυες συμμαχίες» καπηλεύονται αισχρά τον πατριωτισμό των πολιτών και ψεύδονται ασύστολα και συστηματικά λέγοντας απίστευτα πράγματα μόνο και μόνο για να αποκτήσουν ένα μεγαλύτερο μερίδιο εξουσίας.
Με ενοχλεί ακόμα περισσότερο, το γεγονός πως δεν πιστεύουν σε τίποτα από όσα λένε. Όπως ας πούμε, όταν το 2013 πουλούσαν εντός ολίγων μηνών το φυσικό αέριο της Αφροδίτης που ακόμα δεν είχε καν εκτιμηθεί.
Είναι πολλές οι φορές που έχω εκφράσει την άποψη μου, πως δηλαδή τα μόνα κόμματα με ιστορικό λόγο ύπαρξης είναι ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ. Εδώ, θα ήθελα τώρα να συμπληρώσω πως θα ήθελα πολύ να δω και δύο ακόμα πολιτικούς φορείς:
Ένα πραγματικό Οικολογικό- Πράσινο Κίνημα και μια γνήσια Σοσιαλδημοκρατική παράταξη και τα δύο με βαθύ και συνειδητό ευρωπαϊκό προφίλ. Όχι γιατί απαραιτήτως θα εντασσόμουν κάπου, αλλά, γιατί θεωρώ την ύπαρξή τους αναγκαία για την υγεία του πολιτεύματος.
Προσωπικά, θα ψηφίσω με απόλυτο γνώμονα την επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού. Στη βάση της ΔΔΟ. Είναι επίσης πάγια και εκφρασμένη η άποψη μου, πως η ΔΔΟ είναι η μοναδική λύση / διευθέτηση του ζητήματος, και, ας μου συγχωρεθεί ο «αφορισμός» , όποιος δεν μπορεί να το δει έτσι, τότε αγνοεί το σύνολο του προβλήματος.
Ή με άλλα λόγια, βλέπει το Κυπριακό με Ελληνοκυπριακά μάτια μόνο. Και αυτή η θεώρηση, είναι βαθύτατα αντι-ιστορική.
Θέλω να δω στη νέα Βουλή, ανθρώπους νέους- και αυτό δεν είναι ηλικιακό, έχει να κάνει με τα μυαλά που κουβαλά ο κάθε ένας. Θέλω να δω τους ανθρώπους που σήκωσαν τη φωνή και έδωσαν τη μάχη για το Σύμφωνο Συμβίωσης, όταν κανείς δεν τολμούσε ακόμα να ψελλίσει το θέμα, θέλω να δω ανθρώπους, που είχαν και έχουν την τόλμη να μιλήσουν για εναλλακτικές αναπτύξεις και να σταθούν εμπόδιο στην καταστροφή του Κυπριακού οικοσυστήματος.
Θέλω μία Βουλή στην οποία ο φιλελεύθερος ρεαλισμός θα έχει ισχυρότατο κοινωνικό αντίβαρο ούτως ώστε να παραχθεί πραγματική πολιτική ζύμωση προς όφελος του τόπου και των πολιτών του.
Θέλω να μείνουν έξω οι ποταποί, οι σεξιστές, οι υβριστές, οι χυδαίοι. Θέλω να βρεθούν πολιτικοί που θα περιορίσουν την αυθαιρεσία της κυνηγετικής μαφίας της χώρας.
Θέλω να βρεθούν πολιτικοί που θα διευκολύνουν την «έξοδο» της εκκλησίας από την Παιδεία. Θέλω ισχυρή παρουσία γυναικών και ανδρών που έχουν συνείδηση του 21ου αιώνα και δεν θεωρούν την Κύπρο το κέντρο του σύμπαντος, μήπως έτσι, σιγά σιγά καταφέρουμε να γίνουμε μέρος του κόσμου.
Θέλω να εξαφανιστούν οι «επαρχιώτες» και οι νεόπλουτοι, οι «μυστακοφόροι» και οι εξυπνάκηδες, οι ξερόλες και οι αενάως κομπορρημονούντες. Θέλω, την επίλυση του Κυπριακού.
Και αν αυτό δεν γίνει κατορθωτό ένεκα των σκοτεινών βουλών του δικτάτορα της Τουρκίας, θέλω η ευθύνη να ανήκει ξεκάθαρα και αναμφισβήτητα «εκεί» και όχι εδώ.
Θέλω, έναν άνεμο αλλαγής και ανανέωσης να φουντώσει και να σαρώσει όλα τα σκελετωμένα φαντάσματα που κανοναρχούν τη χώρα μου για δεκαετίες επί δεκαετιών, από την απαρχή της Δημοκρατίας και της Μακαριοκρατίας. Σε αυτές τις εκλογές υπάρχουν αρκετοί άξιοι υποψήφιοι, γυναίκες και άνδρες και πολλά, πάρα πολλά απίστευτα σούργελα. Το τι θα βάλουμε μέσα, ειδικά σε αυτή τη συγκυρία, δεν κρίνει τα σούργελα. Εμάς, ως εκλογικό σώμα κρίνει.
ΥΓ. Το ΕΛΑΜ είναι «ante portas». Εάν ο μοι γένοιτο διαβεί την πύλη, ελπίζω το σύστημα να μην κάνει τα λάθη των Ελλήνων. Αυτά τα φαινόμενα μόνο πολιτικά μπορούν να αντιμετωπιστούν και όχι με το κεφάλι στην άμμο. Γιατί, είναι συμπτώματα της δικής μας αρρώστιας.
@pittasgeorge
Γράφει: Γιώργος Πήττας
