«Τώρα που «το σίδερο είναι ζεστό» χρειάζεται να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτή την πολύ σοβαρή αναφορά για την αναγκαιότητα να καταστήσουμε την Κύπρο ένα φυσιολογικό κράτος».
Η διάσκεψη για την Κύπρο στο Κρανς Μοντάνα έληξε άδοξα. Δεν καταφέραμε να λύσουμε το Κυπριακό. Καταφέραμε όμως να πείσουμε για την δική μας πολιτική βούληση για τελική κατάληξη. Καταφέραμε να απομακρύνουμε, στα μάτια της διεθνούς κοινότητας τη «ρετσινιά» πως είναι η δική μας η πλευρά που δεν θέλει να λύσει το πρόβλημα. Το πλεονέκτημα που απόκτησε η Τουρκία το 2004 και η εντύπωση που δημιούργησε για εποικοδομητική στάση, ανατράπηκε. Ανατράπηκε λόγω της δικής μας στάσης και της τόλμης του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Αν είναι κάτι που πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να κρατήσουμε από τις τελευταίες δέκα μέρες στην Ελβετία είναι η αναφορά για να εξελίξουμε την Κύπρο σε ένα φυσιολογικό κράτος. Αναφορά που έγινε κατ΄ επανάληψη από τα πλέον επίσημα χείλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, του Γενικού Γραμματέα. Ο Αντώνιο Γκουτιέρες με μόλις 7 μήνες παρουσία στο τιμόνι του ΟΗΕ, απέδειξε πως είναι ίσως η μόνη προσωπικότητα σήμερα στον κόσμο που μπορεί να σταθεί με αξιοπιστία και να προσπαθήσει να λύσει μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα. Έπεισε για την σωστή του την αντίληψη και με το πλαίσιο που έθεσε στην 1η του εμφάνιση την περασμένη Παρασκευή στο θέρετρο έβαλε τις βάσεις για να περιορίσουμε τη συζήτηση στα ζητήματα που υπήρχε εμπλοκή. Στην πρώτη παράγραφο αυτού του πλαισίου έκανε σαφή αναφορά για τον πυρήνα του Κυπριακού. Την ασφάλεια και την εγγυήσεις. Ο τερματισμός του αναχρονισμού των εγγυητικών δικαιωμάτων και της παρουσίας ξένων στρατευμάτων σε έδαφος κυρίαρχου και ευρωπαϊκού κράτους συνδέεται άμεσα με την μετεξέλιξη της Κύπρο σε ένα φυσιολογικό κράτος και θα σημάνει την απελευθέρωση και την επανένωση της πατρίδας μας.
Όλα αυτά βέβαια θα αναφέρονται από αύριο με παρελθόντα χρόνο. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε από αύριο. Πως θα αντιμετωπίσουμε το σημερινό τέλμα στην διαπραγμάτευση και ποιο θα πρέπει να είναι το επόμενο βήμα. Είναι εδώ που χρειάζεται να λειτουργήσουμε με ταχύτητα αλλά και με σοβαρότητα. Τώρα που «το σίδερο είναι ζεστό» χρειάζεται να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτή την πολύ σοβαρή αναφορά για την αναγκαιότητα να καταστήσουμε την Κύπρο ένα φυσιολογικό κράτος. Με δεδομένο πως έχουμε την πλήρη στήριξη ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είμαστε σε πλήρη συνεννόηση και συνεργασία με την Ελλάδα αλλά και ότι η αναφορά αυτή γίνεται από τον ΓΓ του ΟΗΕ χρειάζεται να το αναδείξουμε. Να επιμένουμε για τον αναχρονισμό και να συνδέουμε συνεχώς της διεθνή πτυχή του ζητήματος με όλα τα άλλα κεφάλαια. Γιατί και εδώ προκύπτει ένας παραλογισμός. Διαχωρίζουμε και εμείς οι ίδιοι τις δύο αυτές πτυχές. Την εξωτερική από την εσωτερική. Σωστά, μέχρι του σημείου που συζητούμε για τα ενδιαφερόμενα μέρη και σε ποιο τραπέζι πρέπει να λυθεί η κάθε πτυχή. Συνδέονται όμως αν αναλογιστούμε πως η μετατροπή της Κύπρου σε φυσιολογική χώρα, χωρίς εγγυητές και στρατούς θα μετατραπεί σε ένα ανεξάρτητο κράτος με τη σημασία της λέξης. Ένα ανεξάρτητο κράτος στο οποίο οι κάτοικοι του θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι. Αυτή είναι η διασύνδεση που χρειάζεται να γίνεται μεταξύ των δύο πτυχών.
Ένα φυσιολογικό κράτος θα μετατρέψει την Κύπρο και σε μια φυσιολογική χώρα. Αν νομίζουμε πως σήμερα ζούμε σε φυσιολογικές συνθήκες, ζούμε με ψευδαισθήσεις. Ζούμε σε μια χώρα που λειτουργεί συνταγματικά με το δίκαιο της ανάγκης. Που δεν υπάρχει κανένα επίπεδο ελέγχου μεταξύ των εξουσιών με τραγικό αποτέλεσμα να ανθεί η ανομία και η διαφθορά. Σε μια χώρα που σχεδόν ποτέ δε λειτουργήσαμε με στρατηγικό σχεδιασμό. Που ρίχνουμε, δικαίως, το μεγαλύτερο μας βάρος στο εθνικό μας ζήτημα, αφήνοντας ή κρύβοντας όλα τα υπόλοιπα σημαντικά και λιγότερο σημαντικά θέματα κάτω από το χαλί.
Τις επόμενες μέρες θα ακούσουμε πολλές ιδέες για το πως θα πρέπει να λύσουμε το Κυπριακό. Ήδη ακούμε. Ιδέες με άλλη βάση, πέραν της ομοσπονδίας. Ιδέες, που κατά τη γνώμη μου είναι καταστροφικές. Η μετεξέλιξη της Κύπρου, ολόκληρης της Κύπρου, σε φυσιολογικό κράτος και φυσιολογική χωρά δεν μπορεί να γίνει χωρίς ομοσπονδία. Με την σοφία και του Κρανς Μοντάνα και με προίκα την ξεκάθαρη πολιτική μας βούληση για επίλυση του Κυπριακού χρειάζεται να προχωρήσουμε με στρατηγική και όραμα στην επίτευξη του μεγάλου εθνικού, εφικτού στόχου.
Γράφει: Δημήτρης Μ. Δημητρίου
Follow me: @dmdemetriou
