«Μια ενωμένη Κύπρος, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνει θαύματα και να έχει για ταβάνι της τον ουρανό. Μια μοιρασμένη πατρίδα, θα είναι συνεχώς στη σκιά της ανοικτής πληγής. Και δυστυχώς η πατρίδα μας δύσκολα θα παραμείνει ως έχει στα επόμενα χρόνια με την πληγή να παραμένει ανοικτή».
Μια φυσιολογική χώρα μετρά την ανάπτυξή της και την πρόοδο της και με τον ρυθμό και τον τύπο των μεταρρυθμίσεων που κάνει. Η δική μας χώρα, δυστυχώς, δεν μπορεί να μετρηθεί από αυτό. Η ύπαρξη του κυπριακού προβλήματος, εκ των πραγμάτων, αλλάζει διαχρονικά τις προτεραιότητές μας. Διαστρεβλώνει και θολώνει το οπτικό πεδίο. Καλύπτει, κάτω από το τεράστιο χαλί του, σχεδόν κάθε υγιή και ειλικρινή προσπάθεια για να πάρουμε τη χώρα ένα βήμα προς τα εμπρός. Τα κάθε λογής συμφέροντα καλύπτονται και αυτά πολλές φορές κάτω από το ίδιο χαλί. Ανερυθρίαστα βάζουμε μπροστά την ύπαρξη του Κυπριακού για να καλύψουμε την αδράνεια και τα στάσιμα νερά που βολεύουν όσους τη βρήκαν με την υφιστάμενη κατάσταση.
Στην εικόνα της κατάστασης της χώρας μας ποτέ δεν πρέπει να αμελούμε και τα προβλήματα που προκύπτουν από το σύνταγμά μας. Λειτουργούμε εδώ και πενήντα χρόνια με το δίκαιο της ανάγκης. Έχουμε ένα σύνταγμα που δεν έχει μηχανισμούς ελέγχου μεταξύ των τριών εξουσιών. Ο καθένας λειτουργεί αυτόνομα και αυτόβουλα. Δημιουργήσαμε ένα δαιδαλώδες κράτος για να «σηκώνουμε σκόνη» και να χανόμαστε πίσω από αυτήν. Η γραφειοκρατία που μας σκοτώνει όλους, τα κατακόρυφα «βασίλεια» που βολεύουν μόνο όσους τα υπηρετούν, η βαριά και αργή διαδικασία ψηφιοποίησης δεν είναι άσχετα με τη νοοτροπία που κτίσαμε τόσα χρόνια και ταΐζουμε το «τέρας» του τόπου μας.
Σε όλο αυτό τον κυκεώνα χάθηκε και η λογική. Κάθε μέρα απομακρυνόμαστε από την ορθή κρίση και τον ορθό λόγο. Τα συνθήματα περνούν πολύ εύκολα. Όποιος προσπαθήσει να δομήσει τη σκέψη του καταντά, δυστυχώς, γραφικός. Ο ορυμαγδός αυτός είναι οριζόντιος. Ξεκινά από το Κυπριακό και παρασέρνει μαζί του όλα τα υπόλοιπα ζητήματα. Από την οικονομία, την υγεία, τον εκσυγχρονισμό του κράτους, το περιβάλλον, τον πρωτογενή τομέα. Επικρατεί ο λαϊκισμός και διώκεται ο ορθολογισμός.
Η ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση επέφερε πολλαπλά οφέλη, πέραν των προφανών. Μπορεί να έγινε έχοντας ως κύριο λόγο την ενίσχυσή μας για την επίλυση του εθνικού μας ζητήματος, βοήθησε όμως και στον εκσυγχρονισμό μας σε μεγάλο βαθμό. Η πορεία εναρμόνισης τότε μας ανάγκασε να κατεβάσουμε από τα ράφια αποικιοκρατικές νομοθεσίες, να ξεσκονίσουμε άλλες, να δημιουργήσουμε θεσμούς που βοήθησαν αντικειμενικά τον τόπο μας. Ήταν η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που κάναμε για τη χώρα μας. Στο πλαίσιο των δεδομένων ήταν και ριζοσπαστική. Η ένταξη της ημικατεχόμενης Κύπρου στη μεγάλη οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας βοήθησε και μας βοηθά καθημερινά.
Σήμερα είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη και ριζοσπαστικότερη μεταρρύθμιση που μπορούμε να κάνουμε για τη χώρα μας. Σήμερα. Για το αύριο και το μεθαύριο. Στο Κρανς-Μοντάνα ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να φτιάξουμε μια φυσιολογική χώρα που στερηθήκαμε εμείς, οι γονείς μας και οι παππούδες μας. Μια ενωμένη Κύπρος, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνει θαύματα και να έχει για ταβάνι της τον ουρανό. Μια μοιρασμένη πατρίδα θα είναι συνεχώς στη σκιά της ανοικτής πληγής. Και δυστυχώς η πατρίδα μας δύσκολα θα παραμείνει ως έχει στα επόμενα χρόνια με την πληγή να παραμένει ανοικτή.
Οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται και έχουν να κάνουν με τη βελτίωση της ζωής μας πρέπει να συνεχίσουν να γίνονται. Με μεγαλύτερη τόλμη, με ειλικρίνεια, και λογική. Τα αβγά που πρέπει να σπάσουμε για να κάνουμε ομελέτα πρέπει να τα σπάσουμε. Ήρθε η ώρα όμως για τη μεγάλη μεταρρύθμιση. Μαζί με τον αναβαθμισμένο ρόλο της Κύπρου στην περιοχή, με τους σχεδιασμούς για την ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τον Λίβανο και τις τριμερείς συνεργασίες με όλες αυτές τις χώρες και με την Ελλάδα μπορούμε να μιλούμε για την Κύπρο που θέλουμε. Μια χώρα που να μπορεί να βλέπει με αισιοδοξία και στρατηγικούς σχεδιασμούς το μέλλον. Μια χώρα πρωταγωνιστή. Αυτή την Κύπρο θέλουμε.
Γράφει: Δημήτρης Μ. Δημητρίου
Follow me: @dmdemetriou
