Διαβάζοντας τις αποκαλύψεις των New York Times απλά διαπιστώνει κανείς το προφανές.
Εκληματικοί χειρισμοί, δόλος, διαπλοκή ξεπούλησαν τον πλούτο της χώρας μας και τον λογαριασμό τον πληρώνει ο απλός πολίτης. Το εκπληκτικο είναι οτι σχεδόν δυο χρόνια μετά κανένας μα κανένας δεν προσήχθη για να λογοδοτήσει. Τα γράφω και με πιάνει μια τάση φυγής μακριά απο αυτο τον σταύλο. Ανακατεύομαι..
Γιατί όμως δεν εγινε τίποτα; Αφού όλοι μας ξέρουμε τι μας έφερε εδώ γιατί δεν τιμωρείται κανείς; Η απάντηση έρχεται απο την δημοφιλή λέξη των τελευταίων ετών, το “έλλειμμα”. Οχι όμως το οικονομικό αλλα το έλλειμα αξιών. Έλλειμμα διαφάνειας, έλλειμμα πολιτικού ήθους και βάθους, έλλειμμα αξιοκρατίας, έλλειμμα ευθύνης. Ειλικρινά πιστεύω πως εάν δούμε ο καθένας μας ξεχωριστά αλλά και σαν οργανωμένα σύνολα, συμπεριλαμβανομένων των κομμάτων και της κυβέρνησης, πως θα μειώσουμε τα ελλείμματα αυτά, τότε πιστεύω ότι θα έχουμε μέλλον και θα έχουμε ξεφύγει από τη μετριότητα και την τύχη.
Δυστυχώς όπως όλοι βλέπουμε τα έθνη με “έλλειμμα” στη γενικότερη έννοια που έθεσα γίνονται “γεύμα” των επιθετικών επενδυτικών ταμείων αλλά και των “οίκων αξιολόγησης”. Τα παραδείγματα έρχονταν απο πηγές τόσο κοντά μας που θα έπρεπε να μας είχαν ξυπνήσει από τον λήθαργο της προσωρινής ευμάρειας (λόγω δανεισμού) και θα μας είχαν θέσει σε τροχιά μάχης.
Δυστυχώς το Έλλειμμα μεταξύ οικονομικής λογικής, του τι πρέπει να κάνει κάποιος, και της Πολιτικής ευθύνης της λήψης απόφασης (και πολιτικού κόστους) θα τολμήσω να το ονομάσω ως το ΟικονομικόΠολιτικό Έλλειμμα. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από την απόσταση μεταξύ της λογικής (οικονομικής στη περίπτωση αυτή) και της πολιτικής απόφασης εφαρμογής της. Αυτό είναι που μαστίζει την Κύπρο αλλα και την Νότια Ευρώπη, που μεγαλώνει και δυστυχώς συνεχίζει ακάθεκτο.
Καλώ λοιπόν όλους μας είτε σε ατομικό, εταιρικό, κυβερνητικό και κομματικό επίπεδο σε αυτοκριτική αλλά και σε προσπάθεια μείωσης των “ελλειμμάτων”. Πρέπει να ανακτήσουμε την Αξιοπρέπεια μας εφαρμόζοντας την Αξιοκρατία, πείθωντας έτσι για την Αξιοπιστία μας αλλά και μη ξεχνώντας να προσφέρουμε Αλληλεγγύη. Αν δεν εφαρμόσουμε/ανακτήσουμε τα 4 αυτά Α (άλφα) που προανέφερα δεν έχουμε κανένα μέλλον. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας αλλά και σε αυτούς που θα ακολουθήσουν.
Γράφει: Χάρης Σταυρινίδης
