Μια αγγλόφωνη και μια γαλλόφωνη εφημερίδα του Λιβάνου δημοσίευσαν πρόσφατα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τις ανάγκες των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ), μετά από σφοδρά παράπονα της τοπικής οργάνωσης, με αφορμή τις τελευταίες εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη γειτονική μας χώρα.
Στο συγκεκριμένο άρθρο γίνεται αναφορά σε παραβιάσεις της σχετικής Νομοθεσίας αφού οι κάλπες τοποθετήθηκαν σε υπερυψωμένη τοποθεσία ή σε όροφο, με αποτέλεσμα τα ΑμεΑ να δυσκολεύονται να πλησιάσουν για να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Αρκετοί ψηφοφόροι με κινητικές δυσκολίες και άτομα της τρίτης ηλικίας, αντέδρασαν έντονα, γιατί έπρεπε να τους μεταφέρουν στον πρώτο όροφο για να ψηφίσουν, αφού από μόνοι τους αδυνατούσαν λόγω κακής προσβασιμότητας.
Αυτή η διαδικασία προκάλεσε θυμό και αναστάτωση στα ΑμεΑ, αφού ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να ασκήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα της ψήφου ελεύθερα, χωρίς εμπόδια.
Υπήρξαν επίσης παράπονα για έλλειψη κατάλληλων και προσβάσιμων χώρων στάθμευσης για ΑμεΑ αλλά και για την απαιτούμενη σήμανση για διευκόλυνση ατόμων με αισθητηριακές αναπηρίες.
Οι χώροι των σχολείων, όπου πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές, δεν ήταν προσβάσιμοι για ΑμεΑ και αυτό αποτελεί επιπλέον πρόβλημα για τα παιδιά με αναπηρίες τα οποία δυσκολεύονται καθημερινά, λόγω έλλειψης κατάλληλων σχολικών κτηρίων με τις απαιτούμενες υποδομές για ΑμεΑ. «Εμείς αντέχουμε μια φορά κάθε έξι χρόνια να φτάνουμε στα όρια μας, λόγω έλλειψης υποδομών για ΑμεΑ στα εκλογικά κέντρα, τι γίνεται όμως με τους μαθητές που ζουν αυτό το δράμα καθημερινώς;» διερωτήθηκε μέλος της Λιβανέζικης οργάνωσης ΑμεΑ.
Οι εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον Λίβανο τελείωσαν, οι οργανώσεις όμως των ΑμεΑ ζητούν περαιτέρω στήριξη και επιχορήγηση για πιο προσβάσιμα κτήρια και ιδιαίτερα στα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία. Ζητούν επίσης την υπογραφή της σχετικής Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα των ΑμεΑ και την κύρωσή της από την Κυβέρνηση.
Αυτές τις διαπιστώσεις κάναμε κι εμείς σε πρόσφατη επίσκεψή μας στην πανέμορφη γειτονική μας χώρα. Η έλλειψη πεζόδρομων δημιουργεί τεράστια προβλήματα τόσο για τους πεζούς όσο και για οικογένειες με παιδιά και ιδιαίτερα στα ΑμεΑ.
Εμείς στην Κύπρο θα πρέπει να είμαστε αρκετά ευαίσθητοι και ευαισθητοποιημένοι σε θέματα που αφορούν τα ΑμεΑ και να νοιαζόμαστε για τις ανάγκες τους, σεβόμενοι τα δικαιώματα τους για μια άνετη και αξιοπρεπέστατη ζωή στη βάση των αρχών που διακηρύσσονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Οι Τοπικές Αρχές σε συνεργασία με τα Οργανωμένα Σύνολα θα πρέπει να δημιουργούν τις κατάλληλες υποδομές σε πάρκα, δημοτικά κτήρια, παραλίες, σχολεία, εκκλησίες, χώρους στάθμευσης, ούτως ώστε τα ΑμεΑ να έχουν άμεση και εύκολη πρόσβαση. Θα πρέπει επίσης, ως συνειδητοποιημένοι πολίτες, να μην αγνοούμε ή να παραβλέπουμε τους χώρους στάθμευσης για ΑμεΑ και να συμμορφωνόμαστε πάντοτε με τη σχετική Νομοθεσία.
Όλοι μας έχουμε δικαίωμα στη ζωή και θα πρέπει να συμβάλουμε, ούτως ώστε κανένα άτομο με αναπηρία να μην μείνει αβοήθητο. Αποτελεί καθήκον του κάθε πολίτη να σέβεται τις αρχές και τις ανθρώπινες αξίες χωρίς καμιά διάκριση. Τα ΑμεΑ δεν ζητούν ελεημοσύνη αλλά σεβασμό, αποδοχή και αναγνώριση της διαφορετικότητας. Μπορεί κάποιοι να στερούνται την όραση και ακοή τους, να δυσκολεύονται στη διακίνηση, αλλά μπορούν να αισθάνονται και να συνειδητοποιούν κατά πόσο τους σεβόμαστε ή όχι.
Ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να απολαμβάνει ελεύθερα και δίκαια το φυσικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό περιβάλλον στο οποίο ζει. Ο εγωισμός και η άρνηση για συνεργασία δυσχεραίνουν τη διαβίωση των ΑμεΑ και τους κάνουν τη ζωή δυσκολότερη.
Η Κύπρος έχει κάνει αρκετά βήματα στη διασφάλιση και προώθηση των δικαιωμάτων των ΑμεΑ και στην καλλιέργεια του σεβασμού για την αξιοπρέπεια και την αποδοχή τους. Βεβαίως υπάρχουν πάντοτε τα περιθώρια για περαιτέρω βελτίωση.
Τα ΑμεΑ έχουν κάθε δυνατό δικαίωμα για μια αξιοπρεπή ζωή σε όποια χώρα και αν βρίσκονται στη βάση μιας ανθρώπινης κοινωνίας της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο.
Γράφει: Άντρος Γ. Καραγιάννης
Δήμαρχος Δερύνειας
