Η υπόθεση του θανάτου του φοιτητή Βαγγέλη Γιακουμάκη στην Ελλάδα, ο οποίος πλήρωσε κατά πώς φαίνεται με τη ζωή του τα ανελέητα πειράγματα των συμμαθητών του, έμοιαζε πολύ μακρινή από εμάς.
Γράφει: Κατερίνα Ζορμπά
Ο ανεξήγητος θάνατος 16χρονου μαθητή στη διάρκεια πάρτι στην Λάρνακα, ο οποίος φαίνεται να ήταν επίσης θύμα bullying, ήρθε να μας δώσει ένα δυνατό χαστούκι και να διαλύσει τη βολική ψευδαίσθηση πώς στον τόπο μας «δεν γίνονται αυτά».
Τα ντοκουμέντα που εξασφάλισε και μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός Άλφα, τα βίντεο που κατέγραψαν προφανώς από τα κινητά τους συμμαθητές του άτυχου 16χρονου, ουσιαστικά επιβεβαίωσαν αυτό που όλοι υποψιαζόμασταν. Ότι ο μαθητής ήταν δέκτης bullying από τους συμμαθητές του. Προκαλεί συγκλονισμό ειδικά εκείνο το βίντεο, στο οποίο φαίνεται να υποχρεώνεται ο 16χρονος από συμμαθητές του να καταναλώσει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ μέσα σε λίγα λεπτά. Στο σημείο αυτό αξίζει να θυμίσουμε ότι από τις έρευνες προκύπτει ότι ο μαθητής κατανάλωσε το μοιραίο βράδυ αλκοόλ σε μεγάλες ποσότητες, άγνωστο ακόμη αν το έπραξε με τη θέλησή του.
Σύμφωνα πάντως με το ρεπορτάζ, η αστυνομία ζήτησε από τον τηλεοπτικό σταθμό Άλφα τα σχετικά βίντεο. Η αστυνομία ξεκάθαρα δεν έπραξε όλα όσα έπρεπε στην περίπτωση των οικιακών βοηθών από τις Φιλιππίνες που είχαν δηλωθεί ως εξαφανισθείσες. Ας ελπίσουμε ότι στην περίπτωση της διερεύνησης των συνθηκών του θανάτου του 16χρονου, τουλάχιστον, θα αρθεί στο ύψος της τραγικής περίστασης. Το οφείλει απέναντι στην κοινωνία, στα παιδιά όλων μας και κυρίως στην οικογένεια του 16χρονου.
Η υπόθεση του 16χρονου δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια απόδειξη ότι μια κοινωνία που δεν έχει κανένα πρόβλημα να δολοφονήσει χαρακτήρες και να εξοντώσει ανθρώπους, στήνοντάς τους σε διαδικτυακούς τοίχους για να τους λιθοβολήσει και να τους χλευάσει με οποιανδήποτε αφορμή, μπορεί να αναθρέψει παιδιά χωρίς κανένα σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ζωή. Μια απόδειξη ότι εμείς που νομίζουμε ότι είμαστε καλύτεροι από όλους τους άλλους, αναθρέφουμε παιδιά που νομίζουν ότι η δική τους ζωή αξίζει περισσότερο από τη ζωή όλων των άλλων. Αυτό, υποθέτω, θα έπρεπε να μας τρομάζει ίσως περισσότερο και από τον serial killer του Μιτσερού.
Γράφει: Κατερίνα Ζορμπά
