Ο Παναγιώτης Στεφανή έχασε τη ζωή του σε παιδικό πάρτι στην κοινότητα Τρούλλων της Επαρχίας Λάρνακας γύρω στα μέσα του Απρίλη κάτω από περίεργες συνθήκες οι οποίες ενδεχομένως να αποκρύβουν και εγκληματική ενέργεια ή σοβαρές παραλείψεις.
Γράφει: Ξένια Κωνσταντίνου
Από βίντεο που κυκλοφόρησαν στη συνέχεια και τα οποία πρόβαλε τηλεοπτικός σταθμός Παγκύπριας εμβέλειας αλλά και που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο, κατέστη ξεκάθαρο ότι ο Παναγιώτης ήταν θέμα bullying από τον σχολικό του περίγυρο. Μάλιστα σε ένα βίντεο ο Παναγιώτης είχε ενθαρρυνθεί ή καλύτερα εξαναγκαστεί να καταναλώσει τεράστιες ποσότητες αλκοόλ.
Οι τοξικολογικές εξετάσεις του Παναγιώτη οι οποίες ανακοινώθηκαν ένα περίπου μήνα μετά έδειξαν ότι, ο Παναγιώτης δηλητηριάστηκε καθώς εντοπίστηκαν 340ml (!) αλκοόλ στο αίμα του. Επιπλέον και σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» από τις εξετάσεις φαίνεται να προκύπτει ότι περιέπεσε σε κώμα πριν εκπνεύσει αλλά αυτή τη χρονική περίοδο φαίνεται πως δεν υπήρξε καμιά πρωτοβουλία ή ενέργεια για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.
Η υπόθεση μετά και από τα πιο πάνω στάλθηκε στην Γενική Εισαγγελία η οποία ακολούθως την επέστρεψε στην αστυνομία για να συλλέξει επιπλέον ανακριτικό έργο. Σήμερα, δηλαδή, 4 και πλέον μήνες μετά το θάνατο του Παναγιώτη παραμένει μυστήριο για ποιο ακριβώς λόγο δεν έχει ολοκληρωθεί το ανακριτικό έργο καθώς και για ποιο ακριβώς λόγο ο φάκελος μετατράπηκε σε μπαλάκι μεταξύ αστυνομίας και εισαγγελίας καθώς με βάση έγκυρη πηγή του ΚΥΠΕ οι ανακριτές ζητούν τώρα διευκρινήσεις από την εισαγγελία για να προχωρήσουν και να ολοκληρώσουν το έργο τους!
Διερωτώμαι κ. Γενικέ Εισαγγελέα και κ. Αρχηγέ της Αστυνομίας αν ο Παναγιώτης ήταν το δικό σας παιδί αν η υπόθεση θα έπαιρνε αυτή τη ντροπιαστική τροπή. Ντροπιαστική όχι μόνο για τους θεσμούς που εκπροσωπείτε αλλά για όλους μας. Διερωτώμαι αν ο Παναγιώτης ήταν παιδί προνομιούχων γονιών με διασυνδέσεις και γνωριμίες αν θα κατέληγε να πηγαινοέρχεται ο φάκελος με τόσες καθυστερήσεις. Διερωτώμαι επιπλέον για ποιο λόγο δεν έγιναν καθόλου συλλήψεις. Διερωτώμαι αν τελικά πίσω από το περιστατικό υπάρχει κάτι που ορισμένοι επιθυμούν και προσπαθούν συνειδητά να αποκρύψουν.
Διάβαζα πρόσφατα ότι όση πρόοδος και αν γίνει στον τομέα της νευροεπιστήμης και των γνωστικών σπουδών ότι ποτέ δε θα μπορέσουμε να μελετήσουμε την “επιστήμη της συνείδησης”. Η συνείδηση λέει ο Ντειβιντ Τσάλμερς, “είναι αυτό που κάνει τη ζωή να αξίζει. Αν δεν είχαμε συνείδηση, τίποτα στις ζωές μας δεν θα είχε νόημα ή αξία. Αλλά την ίδια στιγμή, είναι το πιο μυστήριο φαινόμενο στο σύμπαν”. Ενώ στη συνέχεια ο Αυστραλιανός φιλόσοφος τονίζει, «η συνείδηση είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Κάθε ένας από εμάς έχει επίγνωση. Όλοι μας έχουμε την εσωτερική μας ταινία εσύ και εσύ και εσύ. Δεν υπάρχει κάτι πιο άμεσο από αυτό. Τουλάχιστον, γνωρίζω ευθέως για τη συνείδησή μου. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος –όμως- ότι έχετε κι εσείς.»
Γράφει: Ξένια Κωνσταντίνου
