Η χώρα μας έχει επιτύχει να λάβει και να εφαρμόσει με επιτυχία αυστηρά μέτρα αναχαίτησης της εξάπλωσης της πανδημίας του κορωνοϊού.
Με θυσίες, αλληλεγγύη και κρατική στήριξη πετύχαμε από τις 11 Μαρτίου που εμφανίστηκε το πρώτο κρούσμα με τη σταδιακή εφαρμογή ολοένα και πιο αυστηρών μέτρων πετύχαμε να συγκρατήσουμε την εξάπλωση με αποτέλεσμα σήμερα δύο σχεδόν μήνες μετά, η χώρα μας να θεωρείται ένα από τα πλέον επιτυχημένα παραδείγματα στην Ευρώπη.
Λαμβάνοντας αυτό ως δεδομένο, ήρθε ο καιρός για να στρέψουμε την προσοχή μας στην επόμενη ημέρα. Όχι γιατί έχουμε νικήσει στον πόλεμο αλλά επειδή έχουμε κερδίσει την πρώτη και πλέον σημαντική μάχη. Η επόμενη που θα κληθούμε να δώσουμε είναι εξίσου κρίσιμη. Είναι η μάχη του να μπορέσουμε να συνυπάρξουμε με ασφάλεια ο ένας με τον άλλο σε καθεστώς καθημερινής ρουτίνας.
Μέσα σε αυτό το νέο καθεστώς η επιστροφή των παιδιών στις σχολικές μονάδες αποτελεί ίσως τη δεύτερη πιο κρίσιμη καμπή στην μακρά πορεία επαναφοράς στην κανονικότητα, με πρώτη -θεωρώ- αυτή του ανοίγματος των αεροδρομίων για επιβατική κίνηση.
Η ανησυχία και οι αντιδράσεις ποικίλουν και είναι απόλυτα σεβαστές και έλλογες. Εντούτοις, το βέβαιο είναι ότι, η επιστροφή στην κανονικότητα διέρχεται μέσα από την επαναφορά της παιδείας, της κοινωνίας και της οικονομίας σε φυσιολογικούς αν και σίγουρα διαφορετικούς ρυθμούς απ’ ότι παλιά. Το κλειδί της ομαλής επαναφοράς βρίσκεται στην συμμόρφωση του καθενός και της καθεμίας (μικρών και μεγάλων) με τα αυξημένα μέτρα υγιεινής και προφύλαξης.
Η παρατεταμένη απομόνωση και ο εγκλεισμός έως ότου εξευρεθεί και χορηγηθεί το αντι-ιικό εμβόλιο σε όλο τον πληθυσμό της γης δεν αποτελεί λύση. Έτσι είμαστε δυστυχώς αναγκασμένοι να μάθουμε να ζούμε μαζί με τον ιό, με πρωταρχική έγνοια να προφυλάξουμε στο μέγιστο δυνατό βαθμό τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού έως ότου υπάρχει διαθέσιμη μια αποτελεσματική θεραπεία.
Οι ειδικοί επιστήμονες και λοιμοξιολόγοι εξετάζοντας την καμπύλη των κρουσμάτων έχουν εισηγηθεί την επαναφορά των παιδιών στα σχολεία. Ήδη χώρες όπως η Δανία, η Νορβηγία, η Ελλάδα, η Γαλλία, η Γερμανία, η Αυστρία, το Λουξεμβούργο, η Ελβετία, η Ολλανδία, η Κροατία έχουν επαναφέρει τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς πίσω στα σχολεία. Την επαναφορά βεβαίως θα πρέπει να συνοδεύουν ειδικές ρυθμίσεις και ειδικά πρωτόκολλα αναφορικά με την ασφάλεια και την υγιεινή στους σχολικούς χώρους. Είναι όμως θεωρώ απαραίτητο να κερδίσουμε και αυτή τη μάχη με την θετική συνεισφορά όλων.
Με σύμμαχό μας τα μηδαμινά κρούσματα, τον καλό ζεστό καιρό, τον καλό εξαερισμό, τα σωστά μέτρα υγιεινής, την ετοιμότητα των λειτουργών υγείας και την ευσυνειδησία όλων μπορούμε να κερδίσουμε τη μάχη επαναφοράς των παιδιών στα σχολεία. Γιατί η αλυσίδα δε πρέπει ούτε και μπορεί να διακοπεί. Οι ζωές των παιδιών μας πρέπει να συνεχίζουν όπως θα συνεχιστούν και οι δικές μας. Έχουμε ευθύνη να τους διασφαλίσουμε το δικαίωμά τους στη μόρφωση, στη συναναστροφή, το δικαίωμά της αυτό-ανάπτυξης τους στο σχολικό περιβάλλον, με τους φίλους, τους συμμαθητές και τους εκπαιδευτικούς τους. Όλοι μαζί μπορούμε να κερδίσουμε κι αυτή τη νέα μάχη.
- Της Ξένιας Κωνσταντίνου
Βουλευτής ΔΗΣΥ Λευκωσίας
