Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την οριζόντια ψηφοφορία.
Οι μεν υποστηρικτές της την παρουσιάζουν ως την λύση σε όλα τα προβλήματα του πολιτικού συστήματος, ενώ οι επικριτές της την απορρίπτουν μετά βδελυγμίας επιμένοντας ότι με την οριζόντια ψηφοφορία το βάρος θα μεταφέρεται στη προσωπικότητα παρά στις πολιτικές θέσεις.
Στην πραγματικότητα η οριζόντια ψηφοφορία δεν αποτελεί πανάκεια για την επίλυση όλων των προβλημάτων του πολιτικού συστήματος. Ούτε θα θέσει τέλος στην απαξίωση και στην αδιαφορία των πολιτών για τα πολιτικά δρώμενα. Μπορεί όμως υπό προϋποθέσεις να λειτουργήσει θετικά ως προς την αντιμετώπιση του ξύλινου λόγου και των αδιέξοδων κομματικών κοκορομαχιών συμβάλλοντας έτσι στην καλλιέργεια ενός καλύτερου κλίματος δημόσιου διαλόγου.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, η οριζόντια ψηφοφορία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά, αλλά ως ένα εργαλείο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί η χρησιμότητα και το εύρος της εφαρμογής του στα πλαίσια βελτίωσης του πολιτικού συστήματος. Η εντύπωση μου είναι ότι, οι πολίτες αναμένουν καίριες και ουσιαστικές παρεμβάσεις που να καταδεικνύουν αυτό-κριτική και διάθεση για αλλαγή. Αλλαγή που να περνά πρώτα μέσα από τα ίδια τα κόμματα, που θα ανατρέπει στεγανά και που θα φέρνει νέα πνοή στα πολιτικά πράγματα του τόπου! Μόνο έτσι ο κόσμος θα στραφεί με θετική διάθεση στην πολιτική.
Θέματα όπως το όριο θητειών για όλα τα δημόσια αξιώματα ανεξαιρέτως, το ασυμβίβαστο ορισμένων επαγγελμάτων με την βουλευτική έδρα (και όχι μόνο), η αύξηση του εκλογικού μέτρου και η διαφάνεια στα οικονομικά των κομμάτων πρέπει να αποτελέσουν ένα πακέτο εκσυγχρονιστικών μέτρων του πολιτικού συστήματος.
Μόνο μέσα από ένα συνολικό πολιτικό λίφτινγκ θα μπορέσουμε να πείσουμε τους πολίτες ότι εργαζόμαστε για τις αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος. Όσο υπάρχουν πολιτικοί και πολιτικές δυνάμεις οι οποίοι διαλέγουν και υπερασπίζονται τον εκσυγχρονισμό αλα καρτ και μόνο εκεί και όπου συμφέρει στους ίδιους ολοένα και θα χάνουμε την μάχη για επανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στην πολιτική.
Το 2016 – αν δεν υπάρξει στο μεταξύ λύση του κυπριακού που το ελπίζουμε- θα γίνουν βάση του συντάγματος βουλευτικές εκλογές και στη συνέχεια εκλογές για τοπική αυτοδιοίκηση. Ο εύκολος τρόπος είναι να αναμένουμε την επομένη για να σχολιάσουμε τα αποτελέσματα με τίτλους όπως «νικητής η αποχή» και να στήνουμε επιτροπές για να μελετήσουν το θέμα και να επανέλθουν με συστάσεις.
Αν από την άλλη υπάρχουν εμπνευσμένες και τολμηρές ηγεσίες που κόπτονται πραγματικά για το πολιτικό μέλλον της χώρας, τώρα είναι η ώρα να αναλάβουν το μέρος της ευθύνης που τους αναλογεί και να πάρουν τα μέτρα που απαιτούνται για να σταλεί ένα μήνυμα αλλαγής και ανανέωσης.
Γράφει: Ξένια Κωνσταντίνου
Πρόεδρος ΓΟΔΗΣΥ
