Η Κυπριακή Δημοκρατία είχε χτες την ευκαιρία να αποδείξει την αξιοπιστία της και να γεμίσει την πολιτική της φαρέτρα με χρήσιμα πολιτικά εργαλεία για όλες τις μελλοντικές συζητήσεις αναφορικά με την εκπροσώπηση των Τουρκοκυπρίων.
Αντί αυτού όμως, είτε από αδιαφορία είτε από ανικανότητα εξανέμισε την ευκαιρία μετατρέποντας την σε φιάσκο.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση για να αντιμετωπίσει το πάγιο αίτημα των Τουρκοκυπρίων για ξεχωριστή εκπροσώπηση στην Ευρωβουλή με δικούς τους αντιπροσώπους (που απαιτούν μάλιστα να προκύπτουν από ξεχωριστή εκλογή) έδωσε τη δυνατότητα στην Κυπριακή κυβέρνηση να αναζητήσει τρόπους για να τους εντάξει στους ενιαίους εκλογικούς καταλόγους. Αυτό που πρέπει να υπογραμμιστεί είναι πως με αυτό τον τρόπο προέβαλλε μια χρυσή ευκαιρία για να τεθεί μια τελεία στις φωνές που θέλουν ξεχωριστές εκλογές για ανάδειξη Τουρκοκυπρίων στις δύο από τις έξι έδρες στην ευρωβουλή πριν από τη λύση του κυπριακού.
Όμως δυστυχώς, αντί να αντιληφθούμε τη σπουδαιότητα του γεγονότος και την πολιτική του σημασία, το αρμόδιο Υπουργείο χειρίστηκε το όλο θέμα με προχειρότητα και απαράδεκτη αναλγησία καταλήγοντας σε ένα τραγελαφικό για τη δημοκρατία και τους θεσμούς αποτέλεσμα.
Χτες πέραν των μισών Τουρκοκυπρίων που προσήλθαν στις κάλπες για να ασκήσουν το δικαίωμα της ψήφου είτε ενημερώνονταν εκείνη τη στιγμή, είτε επιβεβαίωναν -αφού οι κατάλογοι κυκλοφόρησαν από πριν- ότι δε μπορούσαν να ψηφίσουν καθώς δε συμφωνούσε η διεύθυνση που δήλωναν με τα στοιχεία του καταλόγου που είχαν μπροστά τους οι έφοροι των εκλογών. Η προσπάθεια του αρμόδιου Υπουργού να πείσει ότι πρέπει να χαιρετιστεί η προσπάθεια, ακόμη και αν δεν πέτυχε απόλυτα μάλλον προκάλεσε οργή παρά καθησυχασμό. Ευτυχώς βέβαια που η ένταση δε συνοδεύτηκε από άλλα επεισόδια.
Όμως αυτό δε σημαίνει ότι το θέμα θεωρείται λήξαν. Ούτε βεβαίως και μπορούμε να προσποιούμαστε ότι δεν είδαμε και δεν ακούσαμε τίποτα. Είμαι της άποψης, ότι η καλύτερη αντιμετώπιση του χθεσινού φιάσκο είναι η κατ’ αρχήν αναγνώριση του λάθους και η δημοσίευση μιας γραπτής δήλωσης απολογίας από το αρμόδιο Υπουργείο με αναφορά στους τρόπους με τους οποίους η Δημοκρατία σκοπεύει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν.
Μία έξυπνη εισήγηση θα ήταν αντί να προσπαθούμε να διορθώσουμε σωρευτικά λάθη στη διαδικασία καταγραφής των στοιχείων του κάθε πολίτη, να προχωρήσουμε στη ριζική αλλαγή του συστήματος εγγραφής ψηφοφόρων. Το σύστημα με τις διευθύνσεις, τις υπογραφές και τις δηλώσεις στις επαρχιακές διοικήσεις αναφορικά με το που θα ψηφίσεις ανήκει σε μια άλλη εποχή από την οποία προσπαθούμε να ξεφύγουμε.
Είναι πιστεύω καιρός να υιοθετηθεί η αυτόματη εγγραφή όλων των πολιτών της Δημοκρατίας άνω των 18 κάτοχους πολιτικής ταυτότητας στους εκλογικούς καταλόγους και η αυτόματη ηλεκτρονική ψηφοφορία. Έτσι θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε και την πραγματική εικόνα της συμμετοχής. Έτσι, θα αποδείξουμε τη διάθεσή μας να γίνουμε καλύτεροι. Έτσι, θα μας εκτιμήσουν περισσότερο και οι πολίτες αλλά και όσοι τους επόμενους μήνες είτε το θέλουμε είτε όχι θα συζητήσουν όλα όσα έγιναν χτες και οι ανακοινώσεις του «όλα κύλησαν ομαλά» δε θα τους είναι και πολύ πιστευτές. Το πιο σημαντικό, είναι πως θα εμβαθύνουμε τη δημοκρατία με πράξεις και όχι με λόγια.
Γράφει: Ξένια Κωνσταντίνου
