Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ δηλώνουν θιασώτες της «ελεύθερης οικονομίας και του ανταγωνισμού».
Οι πολιτικές που εφαρμόζουν, όμως, προσαρμόζονται ανάλογα με τα συμφέροντα που θέλουν να εξυπηρετήσουν. Όταν είναι για τους δημόσιους οργανισμούς, επικαλούνται την ελεύθερη οικονομία και τον ανταγωνισμό και τους αφήνουν εκτεθειμένους ή ακόμα τους προκαλούν προβλήματα. Όταν είναι για ιδιωτικές εταιρείες και ιδιωτικά συμφέροντα, τότε οι κυβερνώντες ακολουθούν πολιτική προστατευτισμού και προώθησης των συμφερόντων τους.
Έτσι έκαναν οι κυβερνώντες στην περίπτωση της Ελληνικής Τράπεζας, όταν εγγυήθηκαν με δυόμισι δισεκατομμύρια ευρώ τα κέρδη της εταιρείας μετά την απορρόφηση των καλών περιουσιακών στοιχείων του Συνεργατισμού.
Έτσι κάνουν οι κυβερνώντες και στην περίπτωση της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου. Με διάφορους τρόπους και παρεμβάσεις προκαλούν μεγάλη καθυστέρηση στη δημιουργία νέας μονάδας ηλεκτροπαραγωγής. Κι ενώ καθυστερούν την ΑΗΚ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρόσφατα κατέθεσε το θεμέλιο λίθο σε παρόμοιο έργο ιδιωτικής εταιρείας. Όσο και να θέλει κάποιος να πιστέψει ότι αυτό είναι τυχαίο, η χρονική συγκυρία και τα γεγονότα δεν αφήνουν τα όποια περιθώρια.
Προστάτες των ιδιωτικών συμφερόντων σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος οι κυβερνώντες αναδεικνύονται και στην περίπτωση της Αρχής Λιμένων Κύπρου (ΑΛΚ). Μετά την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού Λεμεσού, την οποία υπερψήφισαν ο ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ, το Ευρωκό (μόνο το ΑΚΕΛ καταψήφισε με τους Οικολόγους να τηρούν αποχή) η κίνηση στο λιμάνι έχει μειωθεί σε αντίθεση με το λιμάνι Λάρνακας, του οποίου η κίνηση έχει αυξηθεί. Κι ενώ η ΑΛΚ προσπαθεί να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες η κυβέρνηση –δια του Υπουργείου Οικονομικών- εντελώς αυθαίρετα και χωρίς καμία λογική αποφάσισε να περιορίσει τις υπερωρίες και τα επιδόματα βάρδιας. Αυτός ο περιορισμός προκαλεί σοβαρά προβλήματα στο λιμάνι, αλλά η κυβέρνηση συνεχίζει να κωφεύει στις εκκλήσεις τόσο των συνδικαλιστικών οργανώσεων όσο και των εμπορευομένων.
Αυτή η απαράδεκτη απόφαση της κυβέρνησης ήρθε να προστεθεί στην κάκιστη συμφωνία που έκανε για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού Λεμεσού, η οποία ανάμεσα σε άλλες απαράδεκτες πρόνοιες περιλαμβάνει οροφή στο διακινούμενο φορτίο από το λιμάνι Λάρνακας. Αν διακινηθούν περισσότεροι από 900 χιλιάδες τόνοι φορτίου το χρόνο, το κράτος είναι υποχρεωμένο να πληρώνει αποζημιώσεις στις εταιρείες που ανάλαβαν το λιμάνι Λεμεσού!!! Αλήθεια, τι είδους «ελεύθερη αγορά και ελεύθερος ανταγωνισμός» είναι αυτός;
Η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού Λεμεσού βρίσκεται στον τρίτο χρόνο. Ήδη, υπάρχει ένα σαφές δείγμα για τις αρνητικές επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης.
Η ΑΛΚ, ενώ προηγουμένως πραγματοποιούσε εκατομμύρια κέρδη κάθε χρόνο –από το 2010 μέχρι το 2015 η ΑΛΚ έδωσε μέρισμα στο κράτος 90 εκατομμύρια ευρώ- τώρα χρειάζεται τη χρηματοδότηση του κράτους για να μπορεί να επιβιώσει. Ο φετινός προϋπολογισμός της Αρχής, για να είναι ισοσκελισμένος, χρειάστηκε να αφαιρεθούν αναπτυξιακά έργα και πρωτίστως, το στρατηγικής σημασίας έργο του βιομηχανικού λιμανιού στο Βασιλικό. Αυτό το εκμεταλλεύτηκε η κυβέρνηση για να μεθοδεύσει την ανάληψη του έργου από τον ιδιωτικό τομέα, εξέλιξη που δεν είναι προς την ορθή κατεύθυνση, αφού τελικά το κράτος δεν θα διαχειρίζεται κανένα λιμάνι. Και μιλούμε για ένα κράτος ημικατεχόμενο και απομονωμένο στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ιδιωτικοποίηση δεν έκανε το λιμάνι Λεμεσού πιο ανταγωνιστικό και πιο ελκυστικό, όπως ισχυριζόταν η κυβέρνηση. Αντίθετα! Η κίνηση στο λιμάνι Λεμεσού μειώθηκε και εταιρείες αποχώρησαν. Οι ταρίφες και οι χρεώσεις αυξήθηκαν σημαντικά και βάζουν πίεση στους εγχώριους παραγωγούς και επιχειρηματίες. Μέχρι και το ΚΕΒΕ –το οποίο υποστήριξε σθεναρά την ιδιωτικοποίηση- τώρα διαμαρτύρεται για τις αυξήσεις και ζητά αναθεώρηση της συμφωνίας που έκανε η κυβέρνηση με τις εταιρείες. Διαμαρτυρίες σημειώνονται και για καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση πλοίων, ένα θέμα που έχει εγείρει ο Σύνδεσμος Ναυτικών Πρακτόρων σε σχετική επιστολή του.
Το αβίαστο συμπέρασμα από τη συμπεριφορά και την πολιτική της κυβέρνησης είναι ένα: Οι κυβερνώντες αντί να εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον κάνουν τον πλασιέ μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων.
