Δεν είμαι Αμμοχωστιανή. Αλλά δεν έκρυψα ποτέ τη μεγάλη αγάπη που έχω για την επαρχία Αμμοχώστου, και ιδιαίτερα για τα κατεχόμενα μέρη μας στο ανατολικό άκρο του νησιού μας.
Γράφει: Σάβια Όρφανίδου
Διάβασα με μεγάλη λύπη για το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης του Βαρωσιού, για πρώτη φόρα σε ΤΚ και Τούρκους δημοσιογράφους, από το κατοχικό καθεστώς. Είδα φωτογραφίες από την εγκαταλειμμένη πόλη, είδα την ερήμωση, τα κατεστραμμένα κτήρια. Σκέφτηκα ότι υπάρχουν Αμμοχωστιανοί πρόσφυγες που σήμερα βλέπουν για πρώτη φορά από το 1974 μια φωτογραφία της περιουσίας τους, του σπιτιού τους, της γειτονιάς τους. Και ένιωσα τον πόνο, το θυμό και την οργή τους. Κυριότερα, ένιωσα την απελπισία τους για τα νέα τετελεσμένα που προδιαγράφονται ζοφερά στον ορίζοντα.
Στη γενικότερη πολιτική αντίληψη, καθίσταται σαφές ότι η εξαγγελία Οζερσάι για άνοιγμα της περίκλειστης πόλης υπό ΤΚ διοίκηση, εντάσσεται και στο πλαίσιο των παιχνιδιών εξουσίας στην πολιτική σκακιέρα στα κατεχόμενα, ενόψει και των εκλογών της ΤΚ κοινότητας. Πιο σημαντικό όμως είναι το γεγονός ότι αυτές οι προκλητικές κινήσεις γίνονται σε μια περίοδο που καταβάλλονται μεγάλες προσπάθειες από το διεθνή και ευρωπαϊκό παράγοντα για επανέναρξη των συνομιλιών μεταξύ των δύο ηγετών. Στη δική μου την αντίληψη, τέτοιου είδους ενέργειες όχι μόνο δεν συμβάλλουν στη δημιουργία θετικών συνθηκών για τις συνομιλίες, αλλά αντιθέτως δημιουργούν την εντύπωση ότι γίνονται με σκοπιμότητα, με στόχο να δυσχεράνουν το κλίμα που καλλιεργείται αυτές τις ημέρες, ενόψει της καθόδου της κ. Λουτ και της συνάντησης των δύο ηγετών με τον Γραμματέα των ΗΕ στη Νέα Υόρκη.
Όπως έχω δηλώσει πολλές φορές στο παρελθόν, το θέμα της Αμμοχώστου δεν αφορά μόνο τους Αμμοχωστιανούς, αλλά όλους τους κατοίκους της Κύπρου. Το θέμα της Αμμοχώστου αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές πτυχές της συνολικής επίλυσης του κυπριακού και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Υπάρχουν ξεκάθαρα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ, τα οποία καταδικάζουν την οποιαδήποτε απόπειρα εποικισμού του Βαρωσιού από άλλους, εκτός από τους νόμιμους κατοίκους του, και τα οποία ζητούν τη μεταβίβαση της περίκλειστης της πόλης υπό τον έλεγχο των ΗΕ. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήταν ευχής έργο να γινόταν αποδεκτή από την ΤΚ πλευρά, η εισήγηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης, για τη δημιουργία μιας κοινής Επιτροπής από ΕΚ και ΤΚ εμπειρογνώμονες, υπό την εποπτεία των ΗΕ, με στόχο την αξιόπιστη καταγραφή των δεδομένων στην περίκλειστη πόλη. Με αυτό τον τρόπο, καμία από τις δύο κοινότητες δεν θα βίωνε την οργή και το πόνο που βιώνει σήμερα η ΕΚ πλευρά.
Θέλω πραγματικά να πιστεύω ότι ο ΤΚ ηγέτης, κ. Ακιντζί, δεν συμμερίζεται τις προθέσεις του διαφαινόμενου πολιτικού του «αντιπάλου» για το άνοιγμα του Βαρωσιού υπό ΤΚ διοίκηση. Θέλω να πιστεύω ότι στη συνάντηση που είχαν οι δύο ηγέτες στις 9 Αυγούστου, υπήρξε μια ειλικρινή ανταλλαγή απόψεων τόσο για το θέμα της Αμμοχώστου, όσο και για το πώς προχωρούμε από εδώ και πέρα, ούτως ώστε να καταστεί εφικτή η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Σε αυτό το σκηνικό, ο ΤΚ ηγέτη έχει πολύ σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει στο να ανατραπεί το άσχημο κλίμα που συνεχίζει να δημιουργεί η Τουρκία με τις παράνομες ενέργειες της στην ΑΟΖ της Κύπρου, αλλά και οι ίδιοι οι ΤΚ με τις προκλητικές τους ενέργειες στην Αμμόχωστο.
Έχω βαθιά την πεποίθηση ότι ο μόνος τρόπος για να προλάβουμε νέα τετελεσμένα στην Αμμόχωστο, αλλά και γενικότερα, είναι με θάρρος και τόλμη να επανέλθουμε στο τραπέζι των συνομιλιών. Μόνο μέσα από το διάλογο μπορούμε να ελπίζουμε ότι υπάρχει η ελπίδα να φτάσουμε σε ένα αίσιο αποτέλεσμα. Και μόνο μέσα από τη συνολική επίλυση του Κυπριακού μπορούμε να διασφαλίσουμε τη δημιουργία εκείνων των συνθηκών που θα φέρουν ασφάλεια και ειρήνη στον τόπο μας.
Ως εκ τούτου, ελπίζω ότι, ανεξαρτήτως ιδεολογίας και πολιτικής αντίληψης, αυτή την κρίσιμη στιγμή θα στηριχθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην προσπάθεια του να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για επανέναρξη του διαλόγου. Η δική μας πλευρά έχει ξεκαθαρίσει ότι οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να συνεχίσουν στη βάση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, στη βάση των όσων έχουν συμφωνηθεί στο Κραν Μοντανά και με βάση το Πλαίσιο Γκουτέρες, το οποίο αναφέρεται στη λειτουργία της Κύπρου ως «φυσιολογικό» κράτος, απαλλαγμένο από επεμβατικά δικαιώματα, εγγυήσεις τρίτων χωρών και κατοχικούς στρατούς.
Ας δώσουμε στους Αμμοχωστιανούς και σε όλους τους πολίτες αυτού του νησιού ακόμα μια ευκαιρία να ελπίζουν.
Γράφει: Σάβια Όρφανίδου
