Αυτή τη φορά είμαι αισιόδοξη ότι πάμε για λύση!
Το δημιουργικό κλίμα που επικράτησε στη συνάντηση Αναστασιάδη – Ακιντζί, οι ενθαρρυντικές δηλώσεις εκατέρωθεν για λύση και η επανέναρξη των συνομιλιών, δημιουργούν ένα κλίμα ελπίδας και αισιοδοξίας ότι αυτή τη φορά μπορεί και να καταφέρουμε να επανενώσουμε αυτό τον πανέμορφο τόπο.
Για την ενδυνάμωση αυτού του θετικού κλίματος, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ως ο εκπρόσωπος της Ελληνοκυπριακής πλευράς, πρέπει να ξεκινήσει τις συνομιλίες ενισχυμένος με τη στήριξη όλων των πολιτικών δυνάμεων του τόπου. Δυστυχώς όμως, μέχρι σήμερα, τα μηνύματα που λαμβάνουμε από τις ηγεσίες των κομμάτων του Κέντρου δεν είναι ενθαρρυντικά, καθώς διαφαίνεται ότι έχει ήδη ξεκινήσει μια υπόγεια διαμάχη για το ποιο κεντρώο κόμμα θα καταφέρει να κερδίσει τους περισσότερους «απορριπτικούς» ψήφους. Η κατά τα άλλα σεβαστή απόφαση της ΕΔΕΚ για απόρριψη της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), όχι μόνο λήφθηκε την πιο άκαιρη στιγμή, μια ανάσα πριν την έναρξη των συνομιλιών, αλλά καταστρατηγεί και τις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου για στήριξη της ΔΔΟ ως βάση για λύση του κυπριακού, αποδυναμώνοντας τη θέση της Ελληνοκυπριακής πλευράς. Συνεπώς το βάρος και η ιστορική ευθύνη για την επίλυση του κυπριακού βρίσκεται κυρίως στους ώμους των ίδιων των πολιτών, αλλά και στα δύο μεγάλα κόμματα του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, τα οποία οφείλουν, με ξεκάθαρες τοποθετήσεις και χωρίς περιστροφές, να στηρίξουν τον Πρόεδρο σε αυτό το δύσκολο έργο. Μεσοβέζικες τοποθετήσεις, «τσιμεντώματα» και ανοχή σε εθνικιστικές εξάρσεις δεν χωρούν στο όραμα της επανένωσης της Κύπρου μας. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε πρόσφατα ο Νίκος Τορναρίτης, «η δεξιά πρέπει να περιορίσει τον εθνικισμό, η αριστερά πρέπει να περιορίσει τον αντι-δυτικισμό και τα κόμματα του κέντρου πρέπει να περιορίσουν τον απορριπτισμό».
Για να διατηρήσουμε αυτό το όραμα ζωντανό θα πρέπει να μάθουμε από τα παθήματα του παρελθόντος. Τώρα είναι η ώρα να ξεκινήσει η ενημέρωση των πολιτών για τις κύριες πρόνοιες της Ομοσπονδίας. Θα πρέπει να γνωρίζει ο κάθε Κύπριος πολίτης που έχει το δικαίωμα της ψήφου σε ένα επικείμενο δημοψήφισμα, τι ψηφίζει και γιατί, καθώς στο τέλος της ημέρας, θα είναι οι ίδιοι οι πολίτες που θα κληθούν να εφαρμόσουν στην καθημερινότητα τους τα συμφωνηθέντα. Συνεπώς, η ενημερωτική εκστρατεία θα είναι καθοριστικός παράγοντας, τόσο για την αποφυγή της διχόνοιας και του φανατισμού, όσο και για την επιτυχή κατάληξη της όλης προσπάθειας.
Είναι αλήθεια ότι οι συνθήκες του 2015 απέχουν πολύ από αυτές του 2004. Κυριότερα γιατί έχει μεσολαβήσει μια πρωτόγνωρη οικονομική κρίση που το Μάρτιο του 2013 μας είχε φέρει στο χείλος της καταστροφής. Δύο χρόνια μετά, με πολλή προσπάθεια και συνετή πολιτική, η κυπριακή οικονομία βρίσκει, αργά αλλά σταθερά, το δρόμο προς την ανάκαμψη. Σε αυτό το δρόμο που έχει ακόμη να διανύσει η οικονομία, η επίλυση του κυπριακού θα διαδραματίσει τον πιο καθοριστικό παράγοντα επίσπευσης της ανάπτυξης, δημιουργώντας συνθήκες ασφάλειας και ειρήνης στην περιοχή. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι οι οικονομικές προοπτικές που θα δημιουργηθούν με τη λύση του κυπριακού, θα ανοίξουν παράθυρο ευκαιρίας, το οποίο καμία κοινότητα δεν έχει την πολυτέλεια να κλείσει. Αυτές οι προοπτικές θα είναι το «όχημα» μας για την επίσπευση της εξόδου από την κρίση και της επανεκκίνησης της οικονομίας μας. Τα οποιαδήποτε βραχυπρόθεσμα προβλήματα που ενδεχομένως να προκύψουν, σύντομα θα υπερπηδηθούν εάν υπάρχει πραγματική βούληση για να εφαρμοστεί η συμφωνημένη λύση.
Με την επανέναρξη των συνομιλιών έχουμε πλέον τη δυνατότητα να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο. Έχουμε την ευχέρεια να δούμε το ποτήρι μισογεμάτο αντί μισοάδειο. Έχουμε την ευκαιρία να επιλέξουμε την ελπίδα αντί το φόβο. Στο τέλος της ημέρας, αυτό που πραγματικά ζητούμε, είναι να δώσουμε στην ειρήνη μια ακόμη ευκαιρία. Το αξίζει αυτός ο τόπος!
Γράφει: Σάβια Όρφανίδου
