«Ζούμε σε μια Ευρώπη της δυσπιστίας».
Αυτό τόνισε τη Δευτέρα 4 Νοεμβρίου ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου( (ΕΚ) Μάρτιν Σούλτς μιλώντας σε ένα άκρως ενδιαφέρον συνέδριο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Τα Γραφεία των Ευρωπαϊκών Κοινοβουλίων σε Ελλάδα, Κύπρο, Ιταλία, Πορτογαλία Ισπανία και Ιρλανδία – οι χώρες δηλαδή που ταλανίζονται από τη κρίση και τις πολιτικές λιτότητας – διοργάνωσαν για πρώτη φορά ένα διεθνές συνέδριο με θέμα «Ο νότος για την ανάπτυξη» επικεντρώνοντας στις ενέργειες που μπορούν να παρθούν για να ενδυναμωθούν οι χώρες τοποθετημένες νότια στον Ευρωπαϊκό χάρτη.
Σε μια ασφυκτικά κατάμεστη αίθουσα από κυρίως νεαρά άτομα από όλη την Ευρώπη, ο κεντρικός ομιλητής Μάρτιν Σουλτς ξεφώνησε πως είναι καιρός να βάλουμε τέρμα στη ρητορική της κρίσης και να αρχίσουμε ένα νέο διάλογο – αυτό της ελπίδας. Έθεσε τέσσερις προτάσεις που κατά την άποψη του είναι οι σημαντικότερες πτυχές σε μια στρατηγική που θα βοηθήσει τον νότο να βγει από την κρίση.
Μιλώντας από προσωπική εμπειρία εξήγησε πως στη περίοδο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι κυβερνήσεις ζήτησαν από τις οικογένειες να κάνουν θυσίες με την υπόσχεση πως αυτό θα επέφερε σταδιακά ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους. Και ως γεγονός, είπε, η δική του γενιά απόλαυσε μια άνετη ζωή με άνευ προηγουμένων ευκαιρίες. «Οι υποσχέσεις αυτές εκπληρώθηκαν,» είπε. «Και η Ευρώπη ήταν μια υπόσχεση». Τώρα όμως πώς μπορούμε να ζητάμε από τους γονείς να κάνουν όλο και περισσότερες θυσίες, τη στιγμή που τα παιδιά τους είναι άνεργα, απελπισμένα (με καταρρακωμένο το ηθικό;) και χωρίς ελπίδα πλέον για το μέλλον τους; Γι’ αυτό, λέει ο Σούλτς, η καταπολέμηση της νεανικής ανεργίας πρέπει να είναι το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη του νότου.
Σε μια δυναμική και παθιασμένη ομιλία ο πρόεδρος του ΕΚ τόνισε ότι είναι απαράδεκτο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να κρατάει τόσο καιρό τα επιτόκια χαμηλά (0.5%) αλλά οι Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις (ΜΜΕ) να μην μπορούν έχουν πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Ακόμη και οι παρευρισκόμενοι Ευρωβουλευτές τόνισαν πως τα λεφτά αυτά διανέμονται με λάθος τρόπο, δεν ελέγχονται, και συχνά γίνονται έρμαιο κερδοσκοπίας. Συνεπώς, ο Σούλτς τόνισε πως αυτό που χρειάζεται είναι ένα πιστωτικό πρόγραμμα και μία επενδυτική στρατηγική για τις ΜΜΕ που να τονώνει την πραγματική οικονομία. Αυτό με τη σειρά του θα βοηθήσει και στην απασχόληση.
«Δεν είμαστε αρκετά τολμηροί», τόνισε. «Ας τολμήσουμε περισσότερο, με περισσότερη φαντασία και ας εκμεταλλευτούμε τους πόρους και τη γεωστρατηγική της Μεσογείου», δηλώνοντας πως μια ενδυναμωμένη Μεσόγειος με περισσότερη συνεργασία ανάμεσα στις χώρες της σημαίνει ένας δυνατότερος νότος και συνεπώς μια ισχυρότερη Ένωση.
«Για να γίνουν όμως όλα αυτά πρέπει να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών στην Ευρώπη, στην πολιτική της και στα θεσμικά της όργανα», είπε χρησιμοποιώντας πάνω από δέκα φορές την λέξη «εμπιστοσύνη» και πασχίζοντας να περάσει το μήνυμα πως χωρίς την εμπιστοσύνη των λαών στην Ευρώπη και στις αρχές των προπατόρων της ΕΕ, το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν μπορεί να πάει μπροστά.
Όντας πιθανώς υποψήφιος για την θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Σούλτς έδωσε μια ομιλία που ανταποκρίθηκε και με το παραπάνω στις προσδοκίες όλων εκείνων που έσπευσαν στο ακροατήριο και στις οθόνες να παρακολουθήσουν το συνέδριο. Άγνωστο παραμένει κατά πόσο η τόση επιμονή για άμεσες πράξεις που αποδίδουν να γίνεται λόγω της προαναφερθέντας υποψηφιότητας, αλλά πλησιάζουν εκλογές, και η διπλωματική οδός επιβάλλει πως πρέπει να καταγράψεις έργο για να παραμείνεις στο παιχνίδι.
«Η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν μπορεί να κερδηθεί με ομιλίες, αλλά μόνο όταν παραδοθούν λύσεις» τόνισε ο Σούλτς, για να συμπληρώσει ο Φιλελεύθερος Ευρωβουλευτής Θεόδωρος Σκυλακάκης πως «είμαστε απλά κεφάλια που μιλούν… δεν αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος των προβλημάτων, γι’ αυτό και ο κόσμος δε μας ακούει».
Ζούμε σε μια Ευρώπη της δυσπιστίας και του χρέους. Και όπως είπε η Αντιπρόεδρος του ΕΚ Άννυ Ποδηματά, «έχουμε χρέος». Αυτό είναι γεγονός. Αλλά το χρέος μας είναι πιο πολυεπίπεδο απ’ όσο αρχικά φαίνεται – δεν είναι μόνο λεφτά που χρωστάμε στο μέλλον μας, αλλά και δύναμη και ελπίδα για να φτάσουμε σε αυτό.
Γράφει:Μαρία-Χριστίνα Δουλάμη
