GuruPolitico.
Σχόλια, «καρφιά», πληροφορίες και ειδήσεις με την οπτική των Guru του πολιτικού παρασκηνίου…
Καμπανάκι κινδύνου.
Ιταλία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Γαλλία…. Τι είναι αυτό που ωθεί τον κόσμο στην Ακροδεξιά; Σίγουρα όχι η ιδεολογία του φασισμού. Διότι σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο μισός σχεδόν πληθυσμός της Γαλλίας που ψήφισε Λεπέν ονειρεύονται τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Γ Ράιχ. Το ίδιο ισχύει και για τους Ιταλούς, τους Ολλανδούς, τους Αυστριακούς ακροδεξιούς, ακόμη και για τους δικούς μας Ελαμίτες.
Η άνοδος της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη οφείλεται στις αδιέξοδες, νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εδώ και μερικές δεκαετίες ακολουθούν τα λαϊκά, αλλά εν πολλοίς και τα λεγόμενα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που κυβερνούν τη Γηραιά Ήπειρο. Η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, η φτωχοποίηση του πληθυσμού, η διάλυση του κράτους πρόνοιας και η διάθεση τεράστιων κρατικών πόρων στην πολεμική βιομηχανία έχουν εξοργίσει τους πολίτες, οι οποίοι είτε μέσω της αποχής, είτε με ψήφο διαμαρτυρίας στα ακροδεξιά κόμματα στέλνουν μήνυμα απαξίωσης του κατεστημένου τρόπου άσκησης της εξουσίας.
Όχι, δεν γίναμε φασίστες από τη μια μέρα στην άλλη, αν και κακά τα ψέμματα ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, ελλείψει μεταξύ άλλων και παιδείας, αρχίζει να υιοθετεί συμπεριφορές που παραπέμπουν στο κτήνος…
Το καμπανάκι του κινδύνου κτυπά εδώ και καιρό. Ωστόσο τα μεγάλα κέντρα λήψης αποφάσεων έχουν βουλώσει τ αυτιά τους. Πολύ φοβάμαι ότι στις επικείμενες ευρωεκλογές θα έχουμε σεισμικές δονήσεις πολλών ρίχτερ. Αν οι λεγεωνάριοι δεν πάρουν ούτε τότε τα μηνύματα, η επόμενη μέρα μάλλον θα είναι εφιαλτική.
Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν, υπάρχουν όμως συγκεκριμένα μέτρα: Τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία εδώ και τώρα και διοχέτευση των δισεκατομμυρίων που σήμερα δίνονται στις κρεατομηχανές στην αγροτική οικονομία και σε άλλους παραγωγικούς τομείς, αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης προς όφελος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αναστήλωση του κοινωνικού κράτους στο πρότυπο που εφάρμοσε ο Ούλωφ Πάλμε, θέσπιση κριτηρίων για έλεγχο των μεταναστευτικών ροών με ταυτόχρονη υιοθέτηση πολιτικών ενσωμάτωσης και βεβαίως ενίσχυση του τομέα της εκπαίδευσης. Δεν είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν, είναι όμως ουσιαστικά και ενδέχεται να αποβούν κι αποτελεσματικά…
Ω
