Εμείς τα λέγαμε εδώ και δύο μήνες ...
Το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση χειρίστηκαν πολύ άστοχα και με εμφανή σκοπιμότητα το κεφάλαιο «Παγκόσμια Τράπεζα». Κακώς ενέπλεξαν την Παγκόσμια Τράπεζα, η οποία δεν αποτελεί ένα Οργανισμό ειδικό στα εκπαιδευτικά δρώμενα, στα της παιδείας του τόπου. Ένα Οργανισμό με συγκεκριμένη ιδεολογική κατεύθυνση και πολιτικό προσανατολισμό.
Μας κορόιδευαν ένα χρόνο περίπου, ότι δήθεν η Παγκόσμια Τράπεζα θα διαμορφώσει μια μόνο έκθεση για τη δομή του Υπουργείου. Η επιτροπή Παιδείας της Βουλής ενημερώθηκε επίσημα από τον τέως Υπουργό Παιδείας ότι δεν θα εισέρθουν στα του εκπαιδευτικού συστήματος. Αντί αυτού τι έχουμε; Τελικά τρεις εκθέσεις με τις δύο άλλες να αφορούν, η μεν πρώτη αποκλειστικά τους εκπαιδευτικούς και τους όρους εργοδότησής τους και η δεύτερη την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση!
Ενώ η Παγκόσμια Τράπεζα λέει στην έκθεση ότι αυτά που καταγράφει έχουν συνδιαμορφωθεί σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, κανένας δεν γνωρίζει ποιος έκανε αυτή τη συζήτηση. Το προσχέδιο της έκθεσης, το οποίο δόθηκε για να δοθούν οι αντιδράσεις του Υπουργείου, το είχε μόνο ο Υπουργός και η Γενική Διεύθυνση. Κανένας άλλος! Ούτε καν οι διευθύνσεις του Υπουργείου, πόσο μάλλον οι εκπαιδευτικοί εταίροι και οι πολιτικές δυνάμεις! Η ηγεσία του Υπουργείου λοιπόν τα μαγείρευε μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα, με αλαζονεία και αυταρχικότητα.
Ενώ επιχειρούν να δώσουν την εντύπωση ότι οι εκθέσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι απλές εισηγήσεις, την ίδια στιγμή έχουν αποδεκτή και αναλάβει ευθύνη στο λεγόμενο «επικαιροποιημένο μνημόνιο» για εφαρμογή των όσων απορρέουν από τις εκθέσεις και θα συμφωνηθούν με την Τρόικα.
Αυτό έγινε από τον περασμένο Νοέμβριο.
Αν εμείς δεν αποκαλύπταμε την έκθεση, το Υπουργείο Παιδείας θα επιχειρούσε να προχωρήσει τις διαδικασίες στα μουλωχτά. Θα περίμεναν να περάσουν οι ευρωεκλογές, να έρθει το καλοκαίρι για να μας κτυπήσει το νεοφιλελεύθερο τσουνάμι που ετοιμάζουν μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα.
Στην έκθεση υπάρχουν πολλά απαράδεκτα κάποια εκ των οποίων δεν εφαρμόζονται σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
Η Παγκόσμια Τράπεζα εισηγείται μεταξύ άλλων:
1. Προτείνεται η πολύ επικίνδυνη θέση, όπως οι εκπαιδευτικοί πληρώνονται πλέον ανάλογα με τα αποτελέσματα της αξιολόγησής τους και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών περιλαμβάνει τα αποτελέσματα των μαθητών και ένα άλλο ασαφή τρόπο αξιολόγησης. Κάτι τέτοιο θα ανοίξει κατά την άποψη μας την πόρτα στο ρουσφέτι και τον υποκειμενισμό ακόμα και για το μισθό των εκπαιδευτικών. Κάτι τέτοιο θα διευρύνει τις ανισότητες στην εκπαίδευση. Αυτή η νέα διαδικασία θα ισχύει και για τις προαγωγές.
2. Υιοθετείται πλήρως η πρόταση Κενεβέζου για το νέο σύστημα προσλήψεων, μια πρόταση που έγινε αντικείμενο έντονων αντιπαραθέσεων και μέχρι πρόσφατα κανένας δεν την υιοθετούσε εκτός από τη κυβέρνηση, περιλαμβανομένων και των κυβερνώντων κομμάτων
3. Η έκθεση προτείνει το συνολικό επανακαθορισμό του εργάσιμου, του διδακτικού και του μη διδακτικού χρόνου των εκπαιδευτικών, ανοίγοντας την πόρτα σε περαιτέρω απολύσεις και μειώσεις εκπαιδευτικών, με ότι αυτό σημαίνει για την ποιότητα της παρεχόμενης παιδείας.
4. Προτείνεται η σύνδεση του μισθού των διευθυντών με «τις επιδόσεις τους» και ότι αυτό σημαίνει, ανοίγοντας πόρτα στο ρουσφέτι και την αναξιοκρατία.
5. Προτείνεται αύξηση του διδακτικού χρόνου των εκπαιδευτικών οι οποίοι σήμερα έχουν κάποια μείωση ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας, θέση που αν υιοθετηθεί θα οδηγήσει σε πλεονασμό εκπαιδευτικών και στην απόλυσή
τους.
6. Η έκθεση επαναφέρει τα «Εθνικά Επίπεδα» που ετοιμάστηκαν το 2004 και δεν εφαρμόστηκαν αφού απορρίφθηκαν από τους πλείστους εμπλεκόμενους.
Αυτές οι θέσεις αν εφαρμοστούν θα συνταράξουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα και θα μας πάρουν δεκαετίες πίσω. Ανησυχούμε διπλά όχι μόνο γιατί η κυβέρνηση λειτούργησε σε σχέση με αυτό το θέμα με ένα σχεδόν συνωμοτικό τρόπο, αλλά και γιατί ο ΔΗΣΥ και άλλες δυνάμεις κατά καιρούς υιοθετούν τέτοιες απόψεις.
Θέλουμε να διαμορφώσουμε ένα κοινό μέτωπο αντίδρασης και αντίστασης με τους εκπαιδευτικούς εταίρους και άλλες πολιτικές δυνάμεις. Αν το Υπουργείο Παιδείας υιοθετήσει μια στάση αντίστασης θα μας βρει σύμμαχούς του. Αν υιοθετήσει μια στάση απροκάλυπτης ή συγκεκαλυμμένης προώθησης των βουλών της Παγκόσμιας Τράπεζας θα μας βρει απέναντί του.
Οι εκθέσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι πολύ κακή βάση για διάλογο για οποιεσδήποτε αλλαγές. Και όταν ξεκινάς από μια πολύ κακή βάση, όσο και εάν προσπαθήσεις θα φτάσεις σε κακό αποτέλεσμα.
Γράφει: Χρίστος Χριστοφίδης
