Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες συνταρακτικών αποκαλύψεων και καταγγελιών που αφορούν διαπλοκή, οικονομική και πολιτική αδιαφάνεια και πρωτοφανή ασυδοσία.
Η όλη κατάσταση καταρρακώνει το ήθος και την αξιοπρέπεια του πολιτικού συστήματος και διαβρώνει περαιτέρω την εμπιστοσύνη του πολίτη προς την πολιτική και τους πολιτικούς.
Ιδιαίτερα προκλητικό ωστόσο είναι το γεγονός πως δεν υπάρχει πολιτική ευθιξία. Κάποιοι επιδιώκουν να αποσείσουν τις ευθύνες που τους αναλογούν είτε με κροκοδείλια δάκρυα είτε με κενά περιεχομένου meaculpa, προσπαθώντας να καλύψουν εγκληματικά λάθη και δικές τους παραλείψεις. Είναι πραγματικά οξύμωρο, την ίδια ώρα που καλούν τους πολίτες, να εμπιστευτούν την πολιτική και να συμμετέχουν ενεργά στα κοινά, οι ίδιοι με τέτοιες συμπεριφορές να ασελγούν ουσιαστικά σε βάρος της νοημοσύνης του κόσμου.
Η κοινή γνώμη, κουρασμένη και αποκαρδιωμένη, παρακολουθεί τις τελευταίες μέρες αρχηγούς και στελέχη κομμάτων να παραδέχονται ύποπτες χρηματοδοτήσεις. Η διαδρομή του χρήματος φαίνεται να χάνεται σε δύσβατα και σκοτεινά μονοπάτια όπου μόνο με το μίτο της Αριάδνης μπορεί να υπάρξει φως… Τρανταχτό παράδειγμα της κατάστασης που επικρατεί σήμερα, είναι τα μισόλογα με τα οποία κάποια κόμματα και πολιτικά πρόσωπα, μιλούν για τις εκροές εκατομμυρίων σε κλειστές περιόδους και για προνομιακές μεταχειρίσεις προσώπων και επιχειρηματιών, κάτω πάντα από περίεργες αν όχι ύποπτες συνθήκες.
Η υποκρισία όμως, έχει και τα όριά της.
Μέσα από την καθημερινή μου επαφή με τον απλό κόσμο, εισπράττω και κατανοώ πλήρως την έκδηλη οργή και αγανάκτηση για τέτοιες συμπεριφορές και νοοτροπίες όλων όσοι κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται υπεράνω υποψιών. Αντί να αποτελούν υποδείγματα προς μίμηση, τίθενται σε διαρκή αμφισβήτηση για παραβίαση του νόμου και των άγραφων ηθικών αξιών . Η διαπλοκή και η αδιαφάνεια δεν μπορούν να είναι τα χαρακτηριστικά του πολιτικού μας βίου. Οι πολίτες απαιτούν δικαιοσύνη. Θέλουν να λάμψει η αλήθεια. Να υπάρξει κάθαρση.
Κυβέρνηση, Βουλή και Γενική Εισαγγελία, έχουν εθνική υποχρέωση να κατονομάσουν και να αποδώσουν ευθύνες στους γνωστούς – άγνωστους που ευθύνονται για τα οικονομικά δεινά του τόπου. Να κατονομάσουν τους ενόχους. Να τιμωρήσουν τη διαπλοκή και την παρανομία. Ο λαός δικαιούται να γνωρίζει ποίοι αισχροκέρδησαν σε βάρος των πολλών, ποίοι εξασφάλισαν χαριστικά δάνεια και πήραν διευκολύνσεις. Είναι αδιανόητο κάποιοι να κερδοσκοπούν και να μην τιμωρούνται, και άλλοι να λιμοκτονούν.
Ένα χρόνο μετά τις άδικες και εγκληματικές αποφάσεις του Eurogroup για την Κύπρο, το κούρεμα καταθέσεων, την εξουδετέρωση του οικονομικού μας μοντέλου και τις αλυσιδωτές επιπτώσεις στην κοινωνία και την καθημερινότητα μας, βρισκόμαστε μπροστά στην ώρα της αλήθειας.
Η πολιτεία και τα θεσμικά της όργανα καλούνται να τοποθετηθούν χωρίς περιστροφές. Να πουν τα πράγματα με τ’ όνομα τους. Να ικανοποιήσουν το περί δικαίου αίσθημα του λαού. Να αποδώσουν ευθύνες στους υπεύθυνους για την οικονομική δυσπραγία της χώρας μας.
Με όλα αυτά να κυριαρχούν στην επικαιρότητα, ακόμη και οι συζητήσεις για στις Ευρωεκλογές πάσχουν από εσωστρέφεια. Ο πολίτης ζητά επίμονα λύσεις στα καυτά καθημερινά του προβλήματα και θεωρεί ξένα τα ευρωπαϊκά θέματα. Ταυτίζει την τρόϊκα και όλα τα λάθη των εθνικών κυβερνήσεων με την «κακή Ευρώπη» . Είναι έκδηλη η ανάγκη να ενημερωθεί καλύτερα για το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Να μάθει πολλά που σήμερα αγνοεί. Να ενισχύσει τη φωνή εκείνων των πολιτικών δυνάμεων και προσώπων που με εμπειρία και γνώση διεκδικούν για την πατρίδα μας.
Ως Ευρωβουλευτής αντέδρασα σε πλειάδα αποφάσεων των Βρυξελλών. Κατάγγειλα χωρίς περιστροφές τις εγκληματικές αποφάσεις του Eurogroup και την έλλειψη κοινοτικής αλληλεγγύης απέναντι στην Κύπρο, από τον περσινό Μάρτη μέχρι σήμερα. Ωστόσο, διαφωνώ με τον άκρατο και επικίνδυνο ευρωσκεπτικισμό. Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Οφείλουμε να παλέψουμε για να βρει το δρόμο της. Να γίνει πιο κοινωνικά δίκαιη και καλύτερη για τους πολίτες. Οφείλουμε με τη μαζική συμμετοχή μας στις ευρωεκλογές, να παλέψουμε για μια εναλλακτική Ευρώπη, των λαών και των αξιών, της ανάπτυξης, της αλληλεγγύης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής. Μέσα από την οποία να θωρακίσουμε και το δικαίωμα κάθε Κύπριου πολίτη να ζει ελεύθερος στην ευρωπαϊκή Κύπρο που μας αξίζει!
Γράφει: Αντιγόνη Παπαδοπούλου
