Μετά τη νίκη του Εμανουέλ Μακρόν στη Γαλλία, αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες ανακουφίστηκαν, αφού αποφεύχθηκε το εφιαλτικό σενάριο επικράτησης της υποψήφιας της ακροδεξιάς.
Έτσι, όλα τα φώτα της δημοσιότητας αλλά κυρίως της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν πλέον στραφεί στον νέο Γάλλο πρόεδρο, στον οποίο η Ευρώπη προσβλέπει στη βελτίωση της κακής της εικόνας, που παρουσιάζει σήμερα.
Η νίκη του Μακρόν οφείλεται σε ποικίλους παράγοντες. Πρωτίστως, το νεαρό της ηλικίας του έδωσε ελπίδες για νέο πολιτικό αέρα, αλλά κυρίως, κέρδισε την ψήφο εμπιστοσύνης του λαού, προτείνοντας κάτι διαφορετικό, αφού κατάφερε να παραμείνει μακριά από το πολιτικό κατεστημένο. Συγχρόνως, διέθετε το προφίλ του ουδέτερου και ανεξάρτητου πολιτικού, που διαθέτει όλα τα εφόδια, για να κυβερνήσει με όρεξη και δυναμισμό.
Το κόμμα του La République En Marche (REM), φέρει τα αρχικά του ονόματος του Γάλλου προέδρου. Από εδώ καθίσταται φανερό ότι ο Μακρόν είχε και έχει πολύ καλούς επικοινωνιολόγους, αφού κατάφερε με ένα νεοσυσταθέν, άγνωστο και πολιτικά ανύπαρκτο κόμμα να σπάσει τον διπολισμό και να εξαρθρώσει το κατεστημένο, όπως άλλωστε υποσχόταν στους υποστηρικτές του.
Χωρίς να έχει παρουσιάσει κάποιο εντυπωσιακό προεκλογικό πρόγραμμα, μοίραζε υποσχέσεις, τις οποίες καλείται σήμερα να υλοποιήσει. Με ενθουσιασμό δήλωσε ότι θα προωθήσει Νομοσχέδιο για την ηθικοποίηση της πολιτικής ζωής, να μην επιτρέπεται δηλαδή σε πολιτικά πρόσωπα να προσλαμβάνουν συγγενείς τους, επιδιώκοντας να θέσει τέρμα στην ευνοιοκρατία, που χαρακτηρίζει τον πολιτικό βίο της Γαλλίας. Ζήτησε, επίσης, λευκό ποινικό μητρώο και πόθεν έσχες από τους συνεργάτες του στο Υπουργικό Συμβούλιο, ενώ υποσχέθηκε την καταπολέμηση των πολυθεσιτών στον δημόσιο τομέα.
Εύλογα, όμως, μπορεί κάποιος να διερωτηθεί πού βρήκε τους οικονομικούς πόρους για την προεκλογική του εκστρατεία και κατά πόσο θα ζητήσουν ανταλλάγματα οι γνωστοί και άγνωστοι οικονομικοί υποστηρικτές του. Οι σχέσεις του με τον ιδιωτικό τομέα φαίνονται να είναι πολύ καλές, αφού δεσμεύτηκε να δώσει περισσότερα δικαιώματα στους ιδιοκτήτες εταιρειών στην απόλυση προσωπικού, αν κι εφόσον κριθούν ανεπαρκείς στα καθήκοντά τους.
Στο πλευρό του έχει πάντοτε τη σύζυγό του, η οποία του δίνει πολύτιμες συμβουλές σε επικοινωνιακά ζητήματα, ενώ τήρησε την προεκλογική του υπόσχεση, να διατηρήσει τον ίδιο αριθμό γυναικών και ανδρών στο Υπουργικό Συμβούλιο.
Ο Μακρόν φαίνεται να είναι έξυπνος, αλλά και επιδέξιος αφού κατάφερε να έχει τη στήριξη αρκετών πολιτικών προσώπων από τα δύο παραδοσιακά κόμματα της Γαλλίας και να διορίσει Υπουργούς αλλά και Πρωθυπουργό από άλλα κόμματα.
Απομένει τώρα να πείσει τους Γάλλους ψηφοφόρους, ότι δεν θα είναι και αυτός άλλος ένας από τα ίδια πολιτικά πρόσωπα, που δέσποζαν στον πολιτικό βίο της χώρας. Το γεγονός ότι η αποχή ξεπέρασε το 50% πρέπει, επίσης, να απασχολήσει τους Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι προς το παρόν δηλώνουν ικανοποιημένοι που κέρδισαν οι λιγότερο συντηρητικοί και λαϊκιστές σε Γαλλία και Ολλανδία.
Αναμφίβολα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χάσει από την αξιοπιστία της και γι’ αυτό ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για τα κοινά και αδρανοποιείται. Ο απλός κόσμος είναι πεπεισμένος πλέον ότι δεν μπορούν να εισακουστούν οι θέσεις και οι απόψεις του, αφού στην Ευρώπη οι αποφάσεις λαμβάνονται στα ψηλά δώματα των Βρυξελλών. Δεν υπάρχει στρατηγική πολιτική από τα κάτω προς τα πάνω. Στο πρόσωπο του Μακρόν οι Ευρωπαίοι ηγέτες νιώθουν τη δροσιά φρέσκου αέρα που πνέει πάνω από την Ευρώπη. Σ’ αυτόν έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους για ανάκαμψή της.
Ο Μακρόν όμως, όπως όλοι οι πολιτικοί, κρίνονται από τις πράξεις τους και λιγότερο από τα μεγάλα λόγια. Αναμένουμε να δούμε την πρότασή του στην κοινωνία, στη στήριξη των ευάλωτων ομάδων πληθυσμού, των μεταναστών και των φτωχών οικογενειών. Αναμένεται, επίσης, να αποδείξει αν είναι ικανός να αναλάβει τα ηνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μιας και η Μεγάλη Βρετανία βρίσκεται με το ένα πόδι εκτός, ενώ η Γερμανία δείχνει να έχει βλέψεις για μια υπερατλαντική κυριαρχία
Γράφει: Άντρος Γ. Καραγιάννης
Δήμαρχος Δερύνειας
