Στις 24 Σεπτεμβρίου, η Δερύνεια τίμησε σε μια λιτή εκδήλωση το εκλεκτό και άξιο τέκνο της Αδάμ Αδάμαντος, ένα άνθρωπο που σημάδεψε με το πέρασμα και την προσφορά του το χρόνο και το χώρο της κυπριακής παιδείας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και της πολιτικής ζωής γενικότερα, επ’ ευκαιρία των 111 χρόνων από τη γέννηση του.
Μέσα από αυτή την πορεία άφησε το στίγμα και τη σφραγίδα του στον τόπο μας. Από πολύ μικρός ήθελε να γίνει καθηγητής, όμως κανένας δεν τον πίστευε, αλλά η μεγάλη του θέληση να υπηρετήσει τον απλό άνθρωπο, αλλά και η οικονομική βοήθεια που έλαβε από τους συγχωριανούς του, οι οποίοι πρόσφεραν από το υστέρημα τους, οδήγησαν τον Αδάμ Αδάμαντος στην Αθήνα για σπουδές. Η Δερύνεια στα πολύ δύσκολα χρόνια ανάθρεψε ένα άνθρωπο ιδεολόγο, καταξιωμένο με τη δράση και προσφορά του που έπαιξε σημαντικό ρόλο σε περιφερειακό, επαρχιακό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο αφού αυτός οργάνωσε πολιτικά την παροικία της Αγγλίας και ασχολήθηκε με τα κοινά σε μια εποχή όπου μόνο παιδιά προνομιούχων οικογενειών είχαν τις ευκαιρίες και το δικαίωμα να μορφώνονται και να εμπλέκονται σε τέτοιες δραστηριότητες.
Με την επιστροφή του στην Κύπρο, διετέλεσε από το 1943 – 1953 Δήμαρχος Αμμοχώστου και ήταν ο πρώτος εκλελεγμένος Δήμαρχος μετά την αναστολή των εκλογών λόγω των εξεγέρσεων του 1931. Ο Αδάμ Αδάμαντος διακρινόταν για τον αδαμάντινο χαρακτήρα του, είχε ελεύθερη σκέψη, διαύγεια πνεύματος και διορατικότητα. Στην πολιτική ενεπλάκη επειδή αγαπούσε πραγματικά τον τόπο του και είχε όλη την καλή διάθεση, την όρεξη, τη γνώση και τις ικανότητες να βοηθήσει τους απλούς ανθρώπους. Ποτέ του δεν περιαυτολογούσε, αντιθέτως εκθείαζε τους συνεργάτες του και αφουγκραζόταν τις εισηγήσεις τους, δεν λαΐκιζε, καταδίκαζε τη μικροπολιτική και ως σοφός ηγέτης διέθετε ήθος, κύρος, επίπεδο και απέραντη αγάπη για τον συνάνθρωπο του. Σεβόταν τις γυναίκες, νοιαζόταν για τους νέους αλλά και τους αδικημένους της κατώτερης κοινωνικής τάξης, κερδίζοντας έτσι τις καρδιές των φτωχών και των καταπιεσμένων της τότε εποχής. Ήταν ένας πραγματικός υπηρέτης του λαού, χαρισματικός, ευγενέστατος και πάντα πρόθυμος να βοηθήσει.
Υπήρξε επίσης ένθερμος υποστηρικτής της ενότητας, διέθετε το χάρισμα να απαντά με ευγένεια στους συνομιλητές του, ακόμα και στους πιο ανήσυχους, με τον τρόπο που απαντούν οι ποιητάρηδες ή τσιαττιστές, κάτι που πολύ πιθανόν να το υιοθέτησε από τους λαϊκούς ποιητές της γενέτειρας του Δερύνειας.
Μετά τη διαγραφή του από το ΑΚΕΛ λόγω της διαφωνίας του με την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής για ένωση με την Ελλάδα, διεκδίκησε ανεπιτυχώς την επανεκλογή του ως ανεξάρτητος υποψήφιος Δήμαρχος. Το 1959 άφησε την τελευταία του πνοή, εν ώρα καθήκοντος και μπροστά στους σπουδαστές δασκάλους που τόσο τον θαύμαζαν.
Μέσα από την τιμητική εκδήλωση προσπαθήσαμε να αγγίξουμε το πολύπλευρο έργο του Αδάμ Αδάμαντος και να μεταφέρουμε τα ηχηρά μηνύματα της αγάπης, της ενότητας, της συναδέλφωσης, της ειρήνης, της ισότητας, του γνήσιου πατριωτισμού και της επικράτησης της κοινωνικής δικαιοσύνης τα οποία υπηρέτησε με σθένος μέχρι τον ξαφνικό του θάνατο. Παράλληλα, βασική αρχή του Δήμου Δερύνειας είναι να ανταποκριθεί στο παράδειγμα που έχει θέσει το υψηλής ποιότητας έργο του Αδάμ Αδάμαντος στον τομέα του Πολιτισμού, του Αθλητισμού, της Νεολαίας, του Εθελοντισμού και της Κοινωνικής Ευημερίας.
Η ευγνωμοσύνη μας για τη μεγάλη ιδεολογική προσφορά και το έργο που άφησε ως παρακαταθήκη ο Αδάμ Αδάμαντος τόσο για τη Δερύνεια, την Αμμόχωστο αλλά και την Κύπρο γενικά είναι απέραντη. Η επιγραφήστον τάφο του στην αγαπημένη του πόλη Αμμόχωστο «πόσο υπέροχο πράγμα είναι ο άνθρωπος, όταν είναι πραγματικά άνθρωπος», ενδεικτική της ζωής και του έργου του ας είναι φάρος στις ζωές όλων μας.
Γράφει: Άντρος Γ. Καραγιάννης
Δήμαρχος Δερύνειας
