Η απόφαση των κατοχικών αρχών...
Να κρατήσουν την θερινή ώρα και να μην συμβαδίσουν με τη ζώνη που αφορά την περιοχή μας, θα πρέπει να προβληματίσει έντονα την κυβέρνηση και να συζητηθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων σε δυο σκέλη. Πρώτο όσον αφορά τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και δεύτερο τους κινδύνους που ελλοχεύουν για πιθανή αναγνώριση του ψευδοκράτους. Εξάλλου, η απόφαση αυτή στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα για το βαθμό στον οποίο ελέγχονται τα κατεχόμενα από την Τουρκία, εφόσον η απόφαση λήφθηκε κατόπιν οδηγιών του Ερντογάν.
Πρωτίστως, η απόφαση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις προσπάθειες που γίνονται εδώ και χρόνια για οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης, αλλά και με το θετικό κλίμα που μας πλασάρουν ότι τάχα επικρατεί στις διαπραγματεύσεις. Η διαφορά στην ώρα είναι στην πιο απλή της μορφή ένα πισωγύρισμα στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των δυο κοινοτήτων με αποκλειστική ευθύνη των αρχών των κατεχομένων, καθώς και ένα τρανταχτό ταρακούνημα στο οικοδόμημα των μέτρων εμπιστοσύνης. Άλλωστε, η συμβίωση των κατοίκων της Πύλας για παράδειγμα θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη υπό αυτές τις συνθήκες με πρακτικά εμπόδια που θα μεγαλώνουν την απόσταση μεταξύ των δυο κοινοτήτων παρά να την μειώνουν.
Ο κυριότερος προβληματισμός μας ως Κυπριακή Δημοκρατία όμως θα πρέπει να είναι το τι κρύβεται πίσω από την απόφαση αυτή και στο που αποσκοπεί η εντολή του νεοσουλτάνου Ερντογάν να μην αλλάξει η ώρα. Μέχρι τώρα η Κύπρος ως νησί ακολουθούσε τη ζώνη της ατράκτου που περνά από την Κύπρο, όπως καθορίζεται διεθνώς η μέση τοπική ηλιακή ώρα. Η διαφορά στην ώρα μεταξύ των δυο κοινοτήτων θα οδηγήσει σε πολλά πρακτικά προβλήματα σε διεθνές επίπεδο, «αναγκάζοντας» εν μέρει τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την ύπαρξη του «βορείου κρατιδίου της Κύπρου» - ή ακόμα χειρότερα της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» - με σαφή πλέον αναφορά για διαχωρισμό των ωρών που αφορούν την Κύπρο, των ηλεκτρονικών εφαρμογών, των προγραμματισμένων αναβαθμίσεων κλπ.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να αντιληφθούμε τις προεκτάσεις του θέματος και να κινηθεί η κυβέρνηση διπλωματικά και να ασκήσει πιέσεις για άρση της απόφασης. Το σλόγκαν που επικράτησε «μας χωρίζει ο χρόνος, μας ενώνει η ελπίδα» δεν ήταν το πιο εύστοχο. Πιστεύω ότι τελικά μας χωρίζει ο χρόνος.. τελεία!
Γράφει: Αλεξία Σακαδάκη
