Για χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος ζούσε με το φως του ήλιου, τη φωτιά,, το φεγγάρι και πολύ χαμηλό νυχτερινό φωτισμό. Έτσι, το ανθρώπινο μάτι εξελίχθηκε να λειτουργεί σε ήπιες μεταβάσεις φωτός, με αργούς ρυθμούς και σε σκοτάδι που πραγματικά ήταν σκοτάδι. Την ίδια ώρα, κατά την διάρκεια της νύχτας ο εγκέφαλος ηρεμούσε, τα μάτια ξεκουράζονταν, το βλεφάρισμα ήταν φυσιολογικό και το νευρικό σύστημα αποφορτιζόταν. Σήμερα ωστόσο, το ανθρώπινο μάτι βρίσκεται
