Μπορεί να υπάρξει εξυγίανση στο πολιτικό σύστημα χωρίς ενεργή συμμετοχή στα κοινά;
Αποδεδειγμένα, το σύστημα καθ’ αυτό μπορεί να λειτουργήσει με τον ελάχιστο αριθμό συμμετοχής. Με την αδιαφορία και την απάθεια όμως να μην προσφέρουν λύσεις, παρά μόνο επιδείνωση της κατάστασης. Για να μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο οφείλουμε να αφήσουμε στο χθες πολιτικές, συμπεριφορές και νοοτροπίες που κράτησαν πίσω την Κύπρο. Με ποια εργαλεία; Τη συμμετοχή, την εποικοδομητική αμφισβήτηση, την εγρήγορση και τις νέες ιδέες. Για να υλοποιήσουμε με αποφασιστικότητα τις αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος. Μέχρι να δοθούν λύσεις στα καθημερινά, σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες μας.
Η Γυναικεία Οργάνωση του Δημοκρατικού Συναγερμού, μπορεί να διεκδικήσει αυτές τις αλλαγές. Μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες και να συμβάλει με ρεαλιστικές προτάσεις στις προσπάθειες ανανέωσης και εκσυγχρονισμού τις κοινωνίας. Τι έχει να διεκδικήσει σήμερα μία γυναικεία οργάνωση; Η ατζέντα είναι πλατιά και απαιτεί ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο δράσης. Με τις όποιες διεκδικήσεις να έχουν πιθανότητες επιτυχίας μόνο εάν είναι μελετημένες και τεκμηριωμένες. Με ξεκάθαρους στόχους, προτεραιότητες και χρονοδιαγράμματα. Μακριά από λαϊκισμούς. Να ξέρουμε τι θέλουμε και πώς θα το πετύχουμε. Με τεκμηριωμένες θέσεις και επιχειρήματα. Η εποχή που η κοινωνία προσέγγιζε τα κόμματα έχει αλλάξει. Πλέον τα κόμματα οφείλουν να προσεγγίσουν την κοινωνία.
Με ένα σχέδιο δράσης που θα είναι αποτέλεσμα συλλογικότητας, συνεργασίας και γόνιμου διαλόγου. Επιγραμματικά, μπορώ να παραθέσω ως πλαίσιο τρεις βασικούς πυλώνες: Την κοινωνική δράση, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση, την παραγωγή και προώθηση πολιτικών, καθώς και τη δικτύωση της οργάνωσης σε τοπικό και διεθνές επίπεδο. Οι προκλήσεις είναι πολλές. Υπάρχουν εξειδικευμένα θέματα και πιο γενικά. Εξειδικευμένα, όπως το γυναικείο σωματεμπόριο, η βία κατά των γυναικών, τα θέματα μητρότητας, η εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος, οι ίσες ευκαιρίες στην εργασία και η συγκέντρωση των γυναικών στα πιο χαμηλόμισθα επαγγέλματα. Υπάρχουν όμως και ατζέντες πιο γενικές όπως για παράδειγμα η συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής που επηρεάζει άντρες και γυναίκες, η ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και η συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Θέλουμε επίσης, να εργαστούμε για μία νέα κουλτούρα πιο συμμετοχική και πλουραλιστική, που να καθιστά πιο ελκυστική τη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική.
Η συνειδητοποίηση της ισότητας των φύλων είναι ζήτημα της πολιτείας, της παιδείας, αλλά και της κοινωνίας. Μα πάνω απ’ όλα, είναι ζήτημα δημοκρατίας. Γι’ αυτό και για πολλά άλλα αξίζει να προσπαθήσουμε: Για τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας, για να επιστρέψει η εμπιστοσύνη στην πολιτική και το πραγματικό ενδιαφέρον για τα κοινά.
Γράφει: Ξένια Κωνσταντίνου
Υποψήφια Πρόεδρος ΓΟΔΗΣΥ
