fbpx

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Της Ξένιας Κωνσταντίνου


photo xenia arthro

Αναστάτωση προκάλεσαν οι πρόσφατες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου σε συνδυασμό με τις ανακοινώσεις της Ιεράς Συνόδου για τα ζητήματα του «συμφώνου συμβίωσης», της καύσης των νεκρών και της εθελοντικής απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών.

Οι απόψεις που διατύπωσε η ηγεσία της εκκλησίας ήταν ουσιαστικά οι απολύτως αναμενόμενες. Τοποθετήθηκε αρνητικά σε όλα τα πιο πάνω θέματα στη βάση μιας μεταφυσικής θεώρησης εμπλουτισμένη με επιχειρήματα πλειοψηφικής λογικής και ολοκλήρωσε με τη γνωστή καταφυγή στον εθνικό μας αγώνα στο όνομα του οποίου προσκρούουν σχεδόν όλες οι προσπάθειες κοινωνικού εκδημοκρατισμού της χώρας μας τα τελευταία 50 χρόνια.

Προσωπικά δεν άκουσα με έκπληξη τον Προκαθήμενο της εκκλησίας. Αντίθετα μάλιστα μπορούσα και να το προβλέψω. Όχι εξαιτίας κάποιας μαντικής ιδιότητας αλλά, επειδή κάθε φορά που ο συγκεκριμένος «καλοκρατείται» πολιτικά, μετά από λίγο ξεκινά να τοποθετείται σε όλα τα ζητήματα που πιστεύει ότι πρέπει να έχει άποψη. Βεβαίως αυτό είναι δικαίωμα του και ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη περίπτωση αν και εφόσον η πολιτεία ξεκινούσε μια διαδικασία διαβούλευσης για τα συγκεκριμένα θέματα θα όφειλε να καλούσε και την εκκλησία να δώσει τις δικές της θέσεις.

Ποιο όμως είναι στα αλήθεια το διακύβευμα; Οι απόψεις των Συνοδικών ή οι απόψεις των πολιτειακών αξιωματούχων στους ώμους των οποίων πέφτει ουσιαστικά η ευθύνη να κρίνουν και να αποφασίσουν; Το πλέον εύκολο είναι να κρίνεις και να κατακρίνεις την άποψη της Ιεράς Συνόδου. Το δύσκολο είναι να κάνεις αυτοκριτική και να απαιτείς από το κόμμα, τους βουλευτές και τα στελέχη σου να μείνουν πιστά σε διακηρυγμένες θέσεις και σε δημοκρατικές αρχές και αξίες. 

Ο προοδευτισμός της Αριστεράς ο οποίος σιώπησε για δέκα χρόνια και χτυπάει τα ρέστα της εδώ και μια εβδομάδα δε με πείθει. Θα με έπειθε εάν περιείχε έστω και ένα ψήγμα αυτοκριτικής. Επειδή, αν θέλουμε να λέμε αλήθειες τόσα χρόνια έκαναν ουσιαστικά τις πάπιες. Αν εξαιρέσω τον Αντρέα Δημητρίου και την Ελένη Μαύρου, πέντε και τόσα χρόνια αριστερής υποτίθεται διακυβέρνησης δεν είδαμε ακριβώς και κανένα προοδευτικό θαύμα μήτε στον πολιτικό λόγο, πόσο μάλλον στις ίδιες τις πολιτικές και πρακτικές. Αντίθετα, αυτό που χαρακτήριζε το ΑΚΕΛ και τα στελέχη του ήταν η συνένοχη σιωπή  και η παντελής έλλειψη αυτοκριτικής.

Όσο αφορά τώρα στον φιλελευθερισμό της Δεξιάς, δίχως να είμαι απόλυτα βέβαιη ότι θα τολμήσει να τα βάλει συλλογικά με το κατεστημένο στοχεύοντας στην οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση του τόπου, εν τούτοις, θέλω να είμαι συγκρατημένα αισιόδοξη. Εξάλλου εάν η προοδευτική δεξιά θα το τολμήσει αυτό θα φανεί μέσα στους επόμενους μερικούς μήνες. Προς το παρόν ο Δημοκρατικός Συναγερμός βρίσκεται σε μια διαδικασία ανασυγκρότησης. Η μορφή που θα πάρει το νέο οικοδόμημα, οι επιλογές που θα γίνουν και οι πρώτες «μάχες» που θα δοθούν θα είναι κρίσιμης σημασίας για να μπορέσει η κοινωνία να διακρίνει το στίγμα της νέας ηγεσίας. Αν ο ΔΗΣΥ επιλέξει να παραμείνει περιχαρακωμένος στο παρελθόν και σε μια κακέκτυπη επαναφορά στο σύγχρονο κόσμο του τρίπτυχου πατρίς-θρησκεία-οικογένεια θα βρεθεί σε αντιπαράθεση με τη νέα γενιά και το μέλλον. Αν από την άλλη επιλέξει να κάνει την υπέρβαση ίσως να χάσει προσωρινά ένα μερίδιο από τη στήριξη που απολαμβάνει, αλλά, θα κερδίσει τη μάχη του εκσυγχρονισμού και θα έχει να παίρνει πολλαπλάσια οφέλη στο μέλλον. 

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. 

 

Γράφει:  Ξένια Κωνσταντίνου

Φωτογραφία της ημέρας

puppuupa

Σε κάποιες χώρες έχουν κλειστεί στάδια και έχουν φτιαχτεί μικρές καμπίνες, σε άλλες ο εμβολιασμός γίνεται μέσα στα αυτοκίνητα. Στην Νορβηγία πάντως ο εμβολιασμός στο Nittedal γίνεται μέσα στην εκκλησία (ναι είναι εκκλησία) και μάλιστα με συνοδεία ζωντανής μουσικής από τον πιανίστα Ove Nyvik που ψυχαγωγεί όσους περιμένουν. Solum/NTB via REUTERS

Ήξερες ότι...

Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Καλιγούλας διόρισε το άλογό του Συγκλητικό.

Σήμερα


Παρασκευή
22
Ιανουαρίου
2021

Γιορτάζουν : Αναστάσιος, Αναστασία, Τάσος, Αναστάσης, Ανέστης, Τιμόθεος, Τίμος, Τιμάς, Τίμης, Τιμοθέα, Τιμοθέη, Τίμα, Τίμη, Θέος, Θέα, Θέη

1771
Η Ισπανία παραχωρεί τις Νήσους Φώκλαντ στην Μεγάλη Βρετανία.
1830
Με τη Σύμβαση του Λονδίνου η Ελλάδα αναγνωρίζεται ανεξάρτητο κράτος.
1840
Οι πρώτοι Βρετανοί άποικοι εγκαθίστανται στη Νέα Ζηλανδία.
1879
Οι Ζουλού αιφνιδιάζουν και συντρίβουν τις βρετανικές δυνάμεις στη Μάχη της Ισαντλουάνα.
1972
Εντάσσονται στην ΕΟΚ, μετά από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιρλανδία, και η Δανία.
1980
Οι Σοβιετικές Αρχές συλλαμβάνουν τον φυσικό και πολιτικό αγωνιστή Αντρέι Ζαχάρωφ.

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας 

Client Newsletter Icon2 copy