Μια μορφή τέχνης σε μια εποχή χωρίς μέλλον

Κάποτε ξέραμε τι ήταν το rave: μια αυτοδιαχειριζόμενη γιορτή, όπου αυτοί που λάμβαναν μέρος έπιναν, έπαιρναν καμιά ντρόγκα, φλέρταραν, έκαναν κανένα σεξάκι, κυρίως όμως χόρευαν, χόρευαν όλη νύχτα, techno, jungle, gabber και άλλα είδη από τη μουσική του μέλλοντος. Ηταν κάτι συνδεδεμένο με την ουτοπία και την ελπίδα. Σήμερα, που οι ουτοπίες πνίγηκαν στο αίμα, η ελπίδα θεωρείται μια εκκεντρικότητα και στο μέλλον δεν πιστεύει πια κανείς, τι ακριβώς είναι