Μακάρι η οικονομία να πήγαινε καλά και να είχαμε τα αποτελέσματα για τα οποία πανηγυρίζει η Κυβέρνηση.
Αν πράγματι τα οικονομικά αποτελέσματα ήταν καλά, εμείς δεν θα ακολουθούσαμε το παράδειγμα των σημερινών κυβερνώντων, όταν ήταν αντιπολίτευση. Εκείνοι τότε, το μόνο που έκαναν ήταν να εξοντώνουν κάθε ελπίδα και κάθε προοπτική απλά για να εξυπηρετούν τις κομματικές τους σκοπιμότητες.
Δυστυχώς, όμως, τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά και οι όποιοι πανηγυρισμοί τουλάχιστον, ανεδαφικοί. Η Κύπρος δεν ευημερεί ούτε στους αριθμούς, αλλά ούτε στο βιοτικό επίπεδο της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ υποστηρίζουν ότι έχουν σταματήσει την κατολίσθηση και σταθεροποίησαν την κατάσταση. Την κατολίσθηση την προκάλεσαν οι ίδιοι με την αποδοχή του κουρέματος των καταθέσεων. Η μερική σταθεροποίηση της οικονομίας γίνεται στον πάτο και δεν είναι ικανή να αλλάξει τα πράγματα μετά από τη βαθιά ύφεση που σημειώθηκε.
Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ υποστηρίζουν ότι χωρίς ευημερία των αριθμών δεν μπορεί να υπάρξει ευημερία της κοινωνίας. Όντως, για να υπάρξει ευημερία στην κοινωνία πρέπει να καλυτερεύσουν οι επιδόσεις της οικονομίας. Όταν όμως συμβεί αυτό δεν σημαίνει ότι απαραίτητα θα ευημερήσει η κοινωνία. Αυτό ποτέ δεν συμβαίνει αυτόματα.
Για να υπάρχει ευημερία στην κοινωνία πρέπει να γίνεται αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου και των εισοδημάτων προς όφελος των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων για να αντιμετωπίζονται οι μεγάλες ανισότητες. Αυτό που κάνουν όμως οι κυβερνώντες είναι ακριβώς το αντίθετο. Με τις πολιτικές λιτότητας που ακολουθούν -μειώνοντας δραματικά τα εισοδήματα των εργαζομένων, ξηλώνοντας το κοινωνικό κράτος, ξεπουλώντας δημόσιο πλούτο (βλέπε ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών)- συρρικνώνουν τη μεσαία τάξη, μαζικοποιούν τη φτώχεια ενώ μόνο ένα πολύ μικρό μέρος της κοινωνίας αυξάνει τα εισοδήματά του και βελτιώνει την κοινωνική του κατάσταση.
Αυτά δεν είναι αυθαίρετα συμπεράσματα αλλά τεκμηριώνονται από επίσημες και αδιαμφισβήτητες στατιστικές. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία τα τελευταία χρόνια η εισοδηματική ανισότητα στην Κύπρο έχει αυξηθεί δραματικά. Έτσι φτάσαμε να είμαστε οι χειρότεροι σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση με εξαίρεση τη Λετονία και τη Λιθουανία. Ακόμα πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι οι ρυθμοί αύξησης της κοινωνικής ανισότητας στην Κύπρο είναι οι ταχύτεροι σε όλα τα κράτη μέλη.
Με τις πολιτικές που με ακραίο δογματισμό ακολουθούν (όπως λέει ο Υπουργός Οικονομικών, «το μνημόνιο είναι το ιδεολογικό μας μανιφέστο»), οι κυβερνώντες αλλάζουν την Κύπρο. Δημιουργούν μια άλλη Κύπρο, αλλά όχι αυτή που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε. Δημιουργούν μια Κύπρο της μαζικής φτώχειας που περιλαμβάνει πάρα πολλούς εργαζόμενους, μια Κύπρο της μόνιμης ανεργίας, της μετανάστευσης και των τεράστιων κοινωνικών ανισοτήτων.
Οι θυσίες στις οποίες υποβάλλονται οι πολλοί έχουν θετικό αντίκρισμα μόνο για τους λίγους και προνομιούχους. Αυτούς εξυπηρετούν και προστατεύουν οι κυβερνώντες. Με τέτοιες πολιτικές η σημερινή κατάσταση για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών θα παραμείνει δύσκολη. Η προοπτική δε για την Κύπρο θα εξακολουθήσει να είναι ζοφερή.
Γράφει: Στέφανος Στεφάνου
