Φανταστείτε ένα ήσυχο πρωινό στο Πάνω Λεύκαρα. Οι πέτρες των σπιτιών ζεσταίνονται στον ήλιο, οι γιαγιάδες κάθονται στις σκιερές αυλές με τις βελόνες τους και ο αέρας μυρίζει λινό και καθαρή κλωστή. Εκεί γεννιέται το Λευκαρίτικο κέντημα, το πιο λεπτό, το πιο αέρινο και το πιο περήφανο χειροτέχνημα που χάρισε ποτέ η κυπριακή γη στην Ευρώπη.
Δεν είναι απλό κέντημα. Είναι ποίημα υφασμένο με υπομονή. Από τον 15ο αιώνα, κάτω





