Δεν είναι όσα φεύγουν χαμένα... Υπάρχουν φυσιογνωμίες στον κόσμο αυτό ασυμβίβαστες στον χρόνο. Ψυχές που στέκονται...
Δεκαέξι χρόνια μετά...οι μνήμες τρεμοπαίζουν στα ακροδάκτυλα των πλατανιών.
Φως και πάλι φως, ψυχή που μάχεται...Σ' όσα άφησε πίσω.
Χειμώνα ελάχιστε και χρόνε γλύπτη των ανθρώπων.
Ο Άντης Χατζηκωστής υπήρξε μια ξεχωριστή φυσιογνωμία.
Μορφοποιούσε τη σκέψη, τον στόχο, μα προπάντων το μέτρο.
Υπήρξε χωρίς μικρότητες, χωρίς θόρυβο. Με αγάπη. Τελεία.
Μεγαλωμένος με αρχές και
