Με αφορμή τον σάλο που προκάλεσαν οι πίνακες του Γιώργου Γαβριήλ επανέρχεται η συζήτηση περί τέχνης, αισθητικής και ελευθερίας έκφρασης. Πάντως η παρουσίαση του άσχημου ή ακόμη και του χυδαίου ως μορφής τέχνης δεν είναι απολύτως σύγχρονο φαινόμενο. Ήδη από την αρχαιότητα, στοιχεία παραμόρφωσης και υπερβολής εμφανίζονταν στη σάτιρα, στις θεατρικές μάσκες και στις καρικατούρες, ενώ στον Μεσαίωνα γκροτέσκες μορφές, δαίμονες και αποκρουστικές απεικονίσεις χρησιμοποιούνταν με ηθικό ή θρησκευτικό σκοπό.
