Όταν έγινε η απρόσμενη πρόταση από το ΑΚΕΛ για τις βουλευτικές εκλογές ομολογώ πως η αυθόρμητη απάντησή μου ήταν αρνητική.
Γράφει: Ράνια Γεωργίου
Όχι γιατί δεν με εκφράζει ο λόγος, η ιστορία και οι πράξεις της Αριστεράς. Απεναντίας! Εξάλλου δεν θα μπορούσα να με φανταστώ κάπου αλλού με βάση τις ιδέες, την κοσμοθεωρία, τις πεποιθήσεις και τις θέσεις που κατά καιρούς δημόσια εξέφραζα και συνεχίζω να εκφράζω μέσα από αρθρογραφία μου για ζητήματα που αφορούν την παιδεία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την κοινωνική αλληλεγγύη και την προώθηση της επιστήμης και του ορθολογισμού.
Αρχικά αμφιταλαντεύτηκα ανάμεσα στην άρνηση και στην κατάφαση γιατί φοβήθηκα με την σκέψη της δημόσιας έκθεσης. Γιατί όπως κι εσείς, ήμουν (και είμαι) απογοητευμένη από την ποιότητα του δημόσιου λόγου και πράξεων μεγάλης μερίδας των πολιτικών μας. Γιατί αγχώθηκα πως όλο αυτό ίσως να μου αφαιρούσε μέρος της αυτονομίας μου. Γιατί σκέφτηκα πως κάποιοι θα με κατακρίνουν αναίτια και θα βρουν ευκαιρίες και λόγους να με στοχοποιήσουν. Γιατί και στο ΑΚΕΛ έγιναν λάθη. Γιατί είμαι μονογονιός και δασκάλα που αγαπάει πολύ αυτό που κάνει. Γιατί τη ζωή μου δεν τη φαντάστηκα ποτέ στον κόσμο της πολιτικής.
Ακολούθησαν συζητήσεις με ανθρώπους που εκτιμώ πολύ. Όχι μόνο από τον χώρο της αριστεράς αλλά και στις παρυφές της. Με ανθρώπους που εξέφρασαν την απαξίωσή τους για την κατάντια της πολιτικής ζωής του τόπου. Με ανθρώπους που πιστεύουν στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην επιστημονική πρόοδο και στις ιδέες της αριστεράς αλλά διατηρούν κριτική στάση γιατί είχαν και έχουν μεγαλύτερες προσδοκίες από το ΑΚΕΛ. Ανθρώπους της επιστήμης και της πολιτικής που βλέπουν τα πράγματα με ορθολογισμό. Οι γνώμες τους με βοήθησαν να δω τη μεγάλη εικόνα.
Αν όλοι αρνιόμασταν να σηκώσουμε μανίκια για να ριχτούμε και σε αυτή τη μάχη πώς αναμένουμε τα πράγματα να αλλάξουν; Ναι, σαφέστατα δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς υποψήφιος για να αφήσει το στίγμα του. Δρόμοι και εργαλεία πολλά στη φαρέτρα μας. Όποιος θέλει να προσφέρει πάντα βρίσκει τον τρόπο. Είτε μέσα από τον εθελοντισμό, είτε μέσα από ακτιβιστικές δράσεις, είτε μέσα από καθημερινές πράξεις που τις διέπει η ενσυναίσθηση και το ήθος που αναπόφευκτα επηρεάζουν αλυσιδωτά όχι μόνο το ίδιο το άτομο αλλά κυρίως την κοινωνία στο σύνολό της.
Η αρχική αμφιβολία που εδραζόταν στην ανασφάλεια για το άγνωστο αντικαταστάθηκε με σιγουριά. Είμαι βέβαιη πλέον πως πήρα τη σωστή απόφαση. Τα αριστερά κόμματα ως χώροι που στεγάζουν ανθρώπους που κουβαλούν παρόμοιες ιδεολογίες και πεποιθήσεις δεν είναι στατικά και αναλλοίωτα. Εξελίσσονται όπως όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί κι εμβολιάζονται με καινούρια συστατικά για να γίνουν ακόμα πιο δυνατά, να αποκτήσουν καλύτερες αντιστάσεις και μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα χωρίς να κάνουν εκπτώσεις στις βασικές τους αξίες.
Το ΑΚΕΛ, παρά τις όποιες αδυναμίες του, παραμένει στην ουσία ο μοναδικός πολιτικός χώρος ο οποίος εξακολουθεί να είναι σταθερός στο όραμα για επανένωση της πατρίδας μας. Δεν θυμήθηκε τώρα τη συμφιλίωση και την επαναπροσέγγιση. Δεν θυμήθηκε τώρα την κοινωνική δικαιοσύνη και τους αγώνες για εργατικά δικαιώματα. Δεν θυμήθηκε τώρα το δημόσιο σχολείο και τη σημασία του στην εξάλειψη ανισοτήτων. Δεν θυμήθηκε τώρα το κράτος πρόνοιας και το δίκτυ προστασίας σε όσους το έχουν ανάγκη. Δεν θυμήθηκε τώρα τον διαχωρισμό εκκλησίας – κράτους και την εκκοσμίκευση της παιδείας. Δεν θυμήθηκε τώρα τα ανθρώπινα δικαιώματα των ευάλωτων και περιθωριοποιημένων ομάδων. Δεν θυμήθηκε τώρα την αειφόρο ανάπτυξη και τις πράσινες πολιτικές ως βάση για οικονομική και κοινωνική πρόοδο.
Το ΑΚΕΛ, παρά τις αντιξοότητες και την πολεμική που δεχόταν από τη δεξιά και την εθναρχία, ήταν πάντα εκεί σε κάθε δίκαιη διεκδίκηση. Δεν προσπάθησε να κάνει έκπτωση στις αξίες που στεγάζει ξεπουλώντας τες και ευτελίζοντάς τες ούτε προσπάθησε να γίνει ένας χώρος του «λίγο απ΄ όλα» για να συλλέξει ψηφοφόρους από παντού. Κι επειδή δεν προέρχομαι από παραδοσιακά αριστερή οικογένεια είμαι εδώ πολύ συνειδητά και κατ’ επιλογήν για όλους τους πιο πάνω λόγους.
Η γενικότερη φιλοσοφία του, καθρεφτίζεται και στις δημοκρατικές διαδικασίες που ακολουθεί αφού είναι το μοναδικό κόμμα που παντρεύει τις εισηγήσεις των επαρχιακών του γραφείων με τις επιλογές της βάσης του μέσα από εκλογές. Ποιο άλλο κόμμα άλλωστε στρέφεται και στην άποψη της βάσης του για να καταρτίσει ψηφοδέλτιο;
Είναι μεγάλη τιμή λοιπόν, που ένας πολιτικός χώρος με τόση ιστορία τόλμησε να κάνει ανοίγματα και να με εμπιστευτεί χωρίς να βάζει όρους ή περιορισμούς. Μοναδική προϋπόθεση για να ανήκει κανείς σε αυτό τον χώρο είναι να έχει ως υπόβαθρο τις αξίες και τις ιδέες που χαρακτηρίζουν το αριστερό κίνημα.
Ναι. Τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν με βασικό οδοδείκτη τον ανθρωπισμό, τη δικαιοσύνη, την πίστη στην ελευθερία και την σταθερή προσήλωσή μας στην ειρήνη και στη δημοκρατία.
Καλούς και τίμιους αγώνες σε όλες και όλους με πολιτικό ήθος πάνω απ’ όλα.
*Η Ράνια Γεωργίου είναι υποψήφια Βουλεύτρια στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ στην επαρχία Λεμεσού
