Η επετειακή επιστροφή μας στις ξεχωριστές σελίδες της εθνικής μας ιστορίας, δεν έχει νόημα ούτε και δικαιώνεται, εάν με την επάνοδό μας στο παρόν δεν είμαστε διατεθειμένοι να στοχαστούμε για το ποιος είναι ο δικός μας ρόλος, πως εμείς υπηρετούμε την πατρίδα μας σήμερα.
Τι πράττουμε σήμερα για τον τόπο μας; Τι σημαίνει σήμερα να είσαι πατριώτης; Πώς οι επόμενες γενιές θα κρίνουν τον πατριωτισμό μας;
Για χρόνια τιμούμε τους ήρωες μας εγκωμιάζοντας με θέρμη την πίστη τους σε υψηλά ιδανικά, χωρίς όμως να παραδειγματιζόμαστε από το ψυχικό τους μεγαλείο. Καταθέτουμε δάφνινα στεφάνια εκφράζοντας θαυμασμό για τη φιλοπατρία τους, αλλά αδυνατούμε να δούμε τις αρετές τους ως φάρο και να αγαπήσουμε και να υπηρετήσουμε με σημερινούς όρους την πατρίδα μας.
Διότι, η διαφθορά που εκθρέψαμε δεν είναι φιλοπατρία.
Η επιμονή στο ατομικό συμφέρον που επιδείξαμε δεν είναι φιλοπατρία.
Η κατάχρηση δημοσίου χρήματος και αξιωμάτων δεν είναι φιλοπατρία.
Το οικονομικό ναυάγιο στο οποίο οδηγήσαμε τη χώρα δεν είναι φιλοπατρία.
Ποιος είναι ο πατριώτης του σήμερα;
Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει. Αν θέλουμε να τιμήσουμε τους ήρωες μας σ’ αυτό το ερώτημα είναι που πρέπει να δώσουμε απάντηση.
Πατριώτης σήμερα είναι αυτός που υπηρετεί την αξιοκρατία.
Πατριώτης είναι αυτός που συλλαμβάνει το ιδιωτικό, αλλά και το δημόσιο καλό.
Πατριώτης είναι αυτός που αγωνίζεται για να υπάρξει στη χώρα ένα αξιακό πλαίσιο που θα τη βοηθήσει να σταθεί ξανά περήφανη στα πόδια της.
Πατριώτης είναι αυτός που δεν του ταιριάζει το βόλεμα, η απάθεια και ο υποκινούμενος από συμφέρον εφησυχασμός.
Πατριώτης είναι αυτός που πιστεύει ολόψυχα στην επανένωση της πατρίδας και στην έλλογη υπεράσπιση του δικαίου.
Πατριώτης είναι αυτός που αγωνίζεται για να υπάρξουν εκείνες οι συνθήκες που θα επιτρέψουν την ανθοφορία των ικανοτήτων και των ταλέντων της νέας γενιάς, της γενιάς που κρατά στα χέρια της την ελπίδα.
Η μεγαλύτερη τιμή στους ήρωες μας είναι να βρούμε την έξοδο από τους φαύλους κύκλους που για χρόνια βολευόμαστε εντός τους και να κάνουμε βίωμα και πράξη τις αρετές τους.
Γράφει: Παναγιώτης Σεντώνας
