Είναι αλήθεια ότι οι πραγματικές αλήθειες σοκάρουν.
Δεν πίστευα όμως ποτέ ότι η δημόσια δήλωση μου ότι: ‘σε ενδεχόμενο λύσης του κυπριακού η Κερύνεια δυστυχώς θα είναι υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση σε μια επανενωμένη ομόσπονδη Κύπρο’, θα προκαλούσε δημόσια συζήτηση και ‘επίθεση’ από συγκεκριμένους συμπολίτες μας. Πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω την λογική πίσω από τα συγκεκριμένα επιχειρήματα που προβάλλουν κάποιοι ούτε έχω την διάθεση να κοροϊδεύω τον λαό για να εξασφαλίσω ακόμα μια βουλευτική θητεία.
Δυστυχώς ΝΑΙ, στην θητεία και των έξι προηγούμενων προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε όλα τα σχεδία επίλυσης του κυπριακού που παρουσιαστήκαν μέχρι σήμερα, η Κερύνεια βρίσκεται υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, αυτή είναι η πραγματικότητα. Βεβαίως κάποιοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι ακολουθώντας μια νέα στρατηγική, θα μπορούσαμε να απελευθερώσουμε την Κερύνεια και την Κύπρο ολόκληρη και να ‘ρίξουμε τους Τούρκους στη θάλασσα’… Προσωπικά δεν βρίσκω βάση σε αυτές τις σκέψεις, κατά την άποψη μου θα οδηγούσαν τον ελληνισμό της Κύπρου σε νέες περιπέτειες. Ούτε είμαστε διατεθειμένοι να ξεπουλήσουμε την μισή μας πατρίδα στους Τούρκους αποδεχόμενοι ιδέες για δύο κράτη και παντοτινά τείχη ανάμεσα στο λαό αυτού του τόπου.
Σήμερα, 40 χρόνια μετά την εισβολή των Τούρκων, που είναι αλήθεια έγινε και με δικά μας ασυγχώρητα λάθη, πρέπει να σχεδιάσουμε σοβαρά και υπεύθυνα την στρατηγική μας. Πρώτα και πάνω απ’όλα πρέπει να γνωρίζουμε τι επιδιώκουμε, τι θέλουμε από τις διαπραγματεύσεις, που θα αρχίσουν για την επίλυση του κυπριακού και ταυτόχρονα πρέπει να ενημερώνουμε το λαό μας χωρίς σκιές, μακριά από συνθήματα και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.
Η Κερύνεια, η Αμμόχωστος, η Μόρφου, ΝΑΙ, μπορούν να ανήκουν σε μια ενιαία, ελεύθερη, ομόσπονδη Κύπρο. Μια Κύπρο ισχυρή, μια Κύπρο στην οποία δεν θα εκτρέφουμε το μίσος, τον πόλεμο και την διαίρεση αλλά την παραγωγή σκέψης, τον πολιτισμό, την ανάπτυξη και την ειρήνη.
Οι νέοι μας σήμερα είναι τα μεγαλύτερα θύματα της οικονομικής κρίσης που χτύπησε την Κύπρο, τους χρωστάμε πολλά. Πρέπει να τους καταστήσουμε πολεμιστές της ειρήνης και της δημιουργίας, πρέπει να τους απαλλάξουμε από τα φοβικά μας σύνδρομα. Πρέπει όλοι μας να δουλέψουμε σκληρά για να πετύχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα για τους Κερυνειώτες και για όλους τους πρόσφυγες. Το οφείλουμε άλλωστε στους νεκρούς και αγνοουμένους μας του 1974, το οφείλουμε και στους ανθρώπους που πληγωμένοι και αδικαίωτοι άφησαν την ψυχή τους στην προσφυγιά.
Με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουμε να σβήσουμε τα σύμβολα της κατοχής και της διαίρεσης από τον Πενταδάκτυλο. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε αν και ‘μικροί’, να πρωταγωνιστήσουμε στην μεγάλη ευρωπαϊκή μας οικογένεια. Έτσι, θα μπορέσουμε να ζήσουμε και να περπατήσουμε ελεύθεροι ξανά στην αγαπημένη μας Κερύνεια.
Γράφει: Νίκος Τορναρίτης
