
Μείνε ακίνητος γαλήνιος κοιμήσου Μείνε ακίνητος, γαλήνιος κοιμήσου, Με την πληγή τυρανισμένος Στο λαρύγγι να φλογίζεται νʼ ανοίγει. Όλη νύχτα στο νερό Της σιωπηλής θαλάσσης συνακούσαμε τον ήχο Που βγήκε απʼ την πληγή την γραπωμένη Στο σάβανο του αλατιού. Τρεμάμενοι ακούσαμε κατʼ απʼ τʼ απόμακρο φεγγάρι Τον ήχο της θαλάσσης να κυλά σαν αίμα Απʼ την πληγή την βροντερή Κι όταν το σάβανο του αλατιού τσάκισε Σε μια θύελλα τραγουδιών






