Όταν τίθεται το θέμα της μείωσης της θητείας η αντίθετη άποψη επιστρατεύει δικαίως δύο ισχυρά επιχειρήματα, το αξιόμαχο της εθνικής φρουράς και το οικονομικό κόστος.
Πως αντισταθμίζονται αυτά τα δύο κεφαλαιώδη ζητήματα για να διασκεδασθούν δικαιολογημένες φοβίες από τη πιθανή μείωση της στρατιωτικής θητείας.
Η εφαρμογή θητείας 13 μηνών χωρίς να υπάρξει μέτρο κάλυψης του κενού που δημιουργείται σίγουρα θα επιφέρει πλήγμα στο αξιόμαχο της εθνικής φρουράς, Όμως η διακηρυγμένη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, ότι η μείωση της θητείας θα συνοδευθεί από ταυτόχρονη πρόσληψη μόνιμου στελεχειακού δυναμικού στο στράτευμα. Πιστεύω ότι μια τέτοια κίνηση δημιουργεί πολλαπλά οφέλη και για την Εθνική Φρουρά και για την κοινωνία. Η πρόσληψη μόνιμων οπλιτών που θα αντικαθιστούν τους κληρωτούς στρατιώτες αναμφίβολα ενισχύει το αξιόμαχο της εθνικής φρουράς, βοηθά στην απασχόληση άνεργων νέων και δημιουργεί νέα δεδομένα για τους νέους ανθρώπους.
Το πιθανό οικονομικό κόστος που τάχατες θα υπάρξει από τη μείωση της θητείας, αποτελεί μύθευμα και καταρρίπτεται μέσα από αναντίλεκτα οικονομικά στοιχεία. Το σημερινό κόστος του κράτους για κάθε στρατιώτη (μισθός, σίτιση, κόστος οικογένειας στρατεύσιμου κ.α) μαζί συμποσούμενο και το ποσό του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος ή του ανεργιακού επιδόματος που λαμβάνει αυτός που θα προσληφθεί στο στρατό, αφού στη θέση των στρατιωτών θα προσληφθούν άνεργοι, είναι πιθανώς υψηλότερο το κόστος από το μισθό απασχόλησης επαγγελματία οπλίτη στο στράτευμα.
Με αυτή τη ρεαλιστική προσέγγιση η πολιτική μείωσης της θητείας είναι ορθή πολιτική, εναπομένει μόνον η προώθηση του συγκεκριμένου μέτρου και η άμεση εφαρμογή του. Επειδή η ιστορία με τη μείωση της θητείας κρατάει χρόνια, άλλη αναβολή δεν χωρεί για αυτό το θέμα.
Γράφει: Λευτέρης Χριστοφόρου
