GuruPolitico.
Σχόλια, «καρφιά», πληροφορίες και ειδήσεις με την οπτική των Guru του πολιτικού παρασκηνίου…
Άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε.
Με φόντο τα όσα αλλοπρόσαλλα συμβαίνουν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, η ΕΕ αποφάσισε να διαθέσει 800 δις σε εξοπλιστικά προγράμματα για ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος των κρατών - μελών. Η κίνηση αυτή στοχεύει αφενός στην στρατιωτική απεξάρτηση της Ένωσης από τις ΗΠΑ και αφετέρου, σύμφωνα με τις Βρυξέλλες, στην αντιμετώπιση της ρωσικής απειλής.
Σε ό,τι αφορά τον πρώτο στόχο, η Ευρώπη απλώς αιθεροβατεί. Μια σχέση εξάρτησης που κτίστηκε για δεκαετίες, δεν αποδομείται με μια κίνηση και μόνο, όσο σημαντική κι αν είναι αυτή. Η απεξάρτηση έρχεται μέσα από σειρά μεγάλων πολιτικών αποφάσεων και με την διαφοροποίηση της όλης φιλοσοφίας της Ένωσης, κάτι που κανείς από τους ηγέτες των 27 θέλει ή μπορεί να εισηγηθεί. Αυτό το επιχείρημα θυμίζει, έστω και κατ’ υπερβολή, «το ποντίκι που βρυχάται».
Σ ό,τι δε αφορά τον δεύτερο στόχο, οι Βρυξέλλες πρέπει επιτέλους να σταματήσουν να κυνηγούν…φαντάσματα. Όσο κι αν κάποιος ψάξει, δεν θα βρει ούτε μια δήλωση Ρώσου αξιωματούχου που να θέτει υπό αμφισβήτηση την εδαφική ακεραιότητα δυτικών χωρών. Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι μια ειδική περίπτωση που προκλήθηκε εξαιτίας συμπεριφορών, πολιτικών και ιστορικών γεγονότων, τα οποία η ΕΕ αρνείται να δει και ν’ αναγνωρίσει. (Ίσως επειδή έχει ανάμειξη και συμβολή και η ίδια).
Το συμφέρον της Ευρώπης δεν εξυπηρετείται με τη όξυνση των σχέσεων της με τη Ρωσία, αλλά με την εξομάλυνση τους. Η αλλαγή στάσης από πλευράς των ΗΠΑ, αργά ή πιθανόν σύντομα, θα οδηγήσει στον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Απ εκεί και πέρα η κάθε ευρωπαϊκή χώρα ξεχωριστά και η Ένωση ως σύνολο, θα πρέπει να βρουν τρόπους να κτίσουν ξανά τις πολιτικές, αλλά κυρίως τις οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία. Αυτό μεταξύ άλλων, θ’ αποβεί προς όφελος της ειρήνης, πρωτίστως όμως προς όφελος της ευημερίας των ευρωπαϊκών λαών που σήμερα πληρώνουν ακριβό τίμημα ως αποτέλεσμα του πολέμου.
Επανέρχομαι όμως στην απόφαση για τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα. Τα 800 δις δεν θα προέλθουν από τον κεντρικό κορβανά. Αντίθετα, το μεγαλύτερο μέρος των πόρων, γύρω στα 650 δις, αναμένεται να προκύψει μέσω αξιοποίησης της ρήτρας διαφυγής, που θα επιτρέψει στα κράτη να δαπανήσουν περισσότερα για την άμυνά τους. Άρα, όπως επισημαίνει και το «Βήμα» των Αθηνών, στην περίπτωση αυτή δεν μιλάμε για νέους ευρωπαϊκούς πόρους, αλλά για εθνικούς πόρους, που θα διατεθούν, όπως είναι λογικό, στη βάση εθνικών στοχεύσεων και προτεραιοτήτων. Και ερωτώ: Από ποιους τομείς θα αποκόψουν πόρους για να δώσουν στην άμυνα; Προφανώς από την παιδεία, τις κοινωνικές παροχές, την υγεία και άλλους τομείς…ήσσονος σημασίας. Άρα το βιοτικό επίπεδο του Ευρωπαίου πολίτη όχι μόνο δεν θα βελτιωθεί, αλλά θα κατέβει ακόμη περισσότερο. Βέβαια για τους καλοταϊσμένους γραφειοκράτες των Βρυξελλών αυτά είναι…ψιλά μαθηματικά. Ίσως έφθασε η ώρα οι λαοί ν’ αξιώσουν η φωνή τους ν ακουστεί και να γίνει σεβαστή στα κέντρα λήψεως αποφάσεων...
Ω.
