GuruPolitico.
Σχόλια, «καρφιά», πληροφορίες και ειδήσεις με την οπτική των Guru του πολιτικού παρασκηνίου…
Η έναρξη ειρηνευτικού διαλόγου για το ουκρανικό είναι επιβεβλημένη!
Η έκκληση Όλαφ Σόλτς, οι όροι της Μόσχας, οι διαθέσεις των ΗΠΑ
και ο παράγοντας χρόνος.
Με φόντο την κατακόρυφη αύξηση των ποσοστών των κομμάτων της γερμανικής αντιπολίτευσης που απαιτούν εδώ και τώρα τον τερματισμό της στρατιωτικής υποστήριξης της χώρας τους προς την Ουκρανία, ο Καγκελάριος Όλαφ Σολτς υποχρεώθηκε να νερώσει το κρασί του. Η πρόσφατη δήλωση του στο δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF, με την οποία ζήτησε τη συμμετοχή της Ρωσίας στη δεύτερη Σύνοδο Κορυφής για την ειρήνη, εκφράζοντας ταυτόχρονα την πεποίθηση, ότι ήρθε η ώρα να συζητηθούν τρόποι τερματισμού του πολέμου, προκάλεσε αίσθηση ανά το παγκόσμιο. Υπενθυμίζεται ότι στη συνέντευξη εκείνη ο Σόλτς υπογράμμισε ότι «τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να συζητήσουμε πώς μπορούμε να βγούμε από αυτήν την κατάσταση πολέμου και να επιτύχουμε την ειρήνη πιο γρήγορα από ό,τι επί του παρόντος διαφαίνεται».
Διεθνείς αναλυτές εξέφρασαν ανακούφιση για τη συγκεκριμένη πρόταση και τη διαφαινόμενη αλλαγή πλεύσης του Γερμανού καγκελάριου, ωστόσο διατύπωσαν αμφιβολίες κατά πόσο αυτή θα υιοθετηθεί από τις υπόλοιπες νατοϊκές χώρες.
Η ιστορία πάντως μας διδάσκει ότι ένας πόλεμος τελειώνει, είτε με την πλήρη επικράτηση και νίκη μιας από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές - όπως έγινε στην περίπτωση του Β Παγκοσμίου Πολέμου -, είτε με την υπογραφή μιας συμβιβαστικής συμφωνίας, η οποία κι αυτή στηρίζεται κυρίως στα αποτελέσματα του πολέμου επί του εδάφους.
Η εικόνα που παρουσιάζει αυτή τη στιγμή ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Οι Ρώσοι προελαύνουν συνεχώς στο ανατολικό μέτωπο, καταλαμβάνοντας τον ένα οικισμό μετά τον άλλο, την ίδια στιγμή που οι ουκρανικές δυνάμεις στο μέτωπο τους Κουρσκ, παρά τις αρχικές επιτυχίες, είτε βρίσκονται υπό συνεχή πίεση, είτε άρχισαν να υποχωρούν και να επιστρέφουν αποδεκατισμένες στο ουκρανικό έδαφος…
Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος αν η έκκληση του Γερμανικού Καγκελάριου θα οδηγήσει σ’ ένα ουσιαστικό ειρηνευτικό διάλογο. Το σίγουρο πάντως είναι, ότι αν και εφόσον αυτός ξεκινήσει θα γίνει κυρίως με τους όρους που έθεσε η Ρωσία, η οποία αυτή τη στιγμή έχει το πάνω χέρι στο πεδίο των μαχών. Στο σημείο αυτό κρίνεται χρήσιμο να υπενθυμίσουμε τους όρους για έναρξη ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων που έθεσε ο Πρόεδρος Πούτιν στις 7 του περασμένου Ιουνίου. Σε μια βαρυσήμαντη δήλωση του ο Ρώσος Πρόεδρος τόνισε, ότι η Ρωσία θα είναι έτοιμη για ειρηνευτικές συνομιλίες ακόμη και «αύριο», εάν τα ουκρανικά στρατεύματα αποσυρθούν από τις περιοχές Ζαπορίζια, Χερσώνα, Ντονέτσκ και Λουχάνσκ και αν η Ουκρανία εγκαταλείψει τα σχέδια της για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Επιπλέον, ο Πούτιν απαίτησε την πλήρη αποστρατικοποίηση, ουδετεροποίηση και αποναζιστικοποίηση - κατα την έκφραση του - της Ουκρανίας. Το Κρεμλίνο ζήτησε επίσης την αναγνώριση και ενσωμάτωση στις διεθνείς συμβάσεις του νέου καθεστώτος της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης. Όπως ήταν αναμενόμενο, η Μόσχα απαίτησε τέλος την άρση όλων των κυρώσεων που της είχαν επιβληθεί από τη Δύση μετά την έναρξη του πολέμου. Η εν λόγω δήλωση, που απορρίφθηκε από τη Δύση ως απαράδεκτη, έγινε αρχές του καλοκαιριού. Από τότε μέχρι σήμερα η εικόνα στο πεδίο της μάχης άλλαξε σημαντικά, προς όφελος εννοείται της Ρωσίας. Άρα, όπως είχε προειδοποιήσει ο Πούτιν, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν οι όροι που έθεσε τότε η Μόσχα παραμένουν οι ίδιοι ή αν έχουν ενισχυθεί…
Το μεγάλο βέβαια ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσουν στην έκκληση Σόλτς πρωτίστως οι ΗΠΑ, οι επιτελάρχες του ΝΑΤΟ και βεβαίως η κυβέρνηση του Κιέβου; Θα συνεχίσουν ένα ανώφελο πόλεμο που, σύμφωνα με υπολογισμούς μέχρι στιγμής στοίχισε τη ζωή σ ένα εκατομμύριο Ουκρανούς ή θα συμφωνήσουν να καθίσουν στο τραπέζι των συνομιλιών; Και αν η απάντηση είναι θετική, πότε θα γίνει αυτό, πριν ή μετά τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ; Και αν η απόφαση παρθεί μετά τις προεδρικές, πού θα βρίσκονται τότε τα ρωσικά στρατεύματα και πόσες ακόμη χιλιάδες ζωές θα χαθούν στις μυλόπετρες του πολέμου;
Ο μόνος που μπορεί να δώσει απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι ο χρόνος, ο οποίος στην προκειμένη περίπτωση σίγουρα εργάζεται σε βάρος της ανθρωπότητας…
Ω.
