Η απατημένη σύζυγος μπαίνει στην κρεβατοκάμαρα και αντικρύζει τον σύζυγο της μαζί με μια άγνωστη γυναίκα, γυμνούς στο κρεββάτι. Ο σύζυγος αιφνιδιασμένος καλύπτει τα σώματα με το σεντόνι και λέει στην απατημένη σύζυγο: «Αγάπη μου δεν είναι αυτό που…βλέπεις, ούτε αυτό που νομίζεις»….
Το πόρισμα Πασχαλίδη για το Videogate δεν λέει απλώς ότι δεν προκύπτουν ποινικές ευθύνες. Λέει κάτι πολύ περισσότερο: ότι όσα παρακολούθησε ολόκληρη η κυπριακή κοινωνία επί μήνες, όσα προκάλεσαν πολιτικό σεισμό, παραιτήσεις και δημόσια κατακραυγή, δεν ήταν τελικά αυτό που φαινόταν. Το βίντεο, σύμφωνα με τον κ. Πασχαλίδη, χαρακτηρίζεται προϊόν επεξεργασίας, με ελάχιστη έως μηδενική αποδεικτική αξία, ενώ οι συνομιλίες αποδίδονται σε «αερολογίες και φαφλατισμούς».
Ακόμη κι αν δεχθεί κανείς πλήρως τη νομική τεκμηρίωση του πορίσματος, παραμένει ένα θεμελιώδες ερώτημα: μπορεί μια κοινωνία να πιστέψει ότι όλα όσα είδε και άκουσε ήταν απλώς... φαντασία;
Διότι το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ μόνο αν στοιχειοθετείται ή όχι ποινικό αδίκημα. Το πρόβλημα ήταν η εικόνα ορισμένων δημόσιων προσώπων που το βίντεο τους έδειχνε να συνομιλούν με τρόπο, ο οποίος τραυμάτισε το δημόσιο αίσθημα. Η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν κρίνεται αποκλειστικά στις δικαστικές αίθουσες. Κρίνεται και από την πολιτική ηθική. Σε μια δημοκρατία, η εμπιστοσύνη δεν αποκαθίσταται με τη διαπίστωση ότι δεν στοιχειοθετήθηκε ποινικό αδίκημα. Αποκαθίσταται όταν οι πολίτες πεισθούν ότι η εξουσία λειτουργεί με διαφάνεια και λογοδοσία.
Το πόρισμα απαντά στο ερώτημα της ποινικής ευθύνης. Δεν απαντά όμως στο γιατί οι πρωταγωνιστές ένιωθαν τόσο άνετα να χρησιμοποιούν μια γλώσσα που έδωσε την εντύπωση ότι οι σχέσεις εξουσίας, χρήματος και επιρροής αποτελούν σχεδόν καθημερινότητα.
Ούτε απαντά γιατί χρειάστηκαν παραιτήσεις, αν τελικά δεν υπήρχε τίποτε ουσιαστικό πίσω από την υπόθεση.
Την ίδια στιγμή, το ίδιο το πόρισμα αφήνει ανοικτό ένα εξίσου σοβαρό κεφάλαιο: ποιος παρήγγειλε το βίντεο, ποιος το χρηματοδότησε και με ποιο κίνητρο…
Ίσως, λοιπόν, το πραγματικό συμπέρασμα να μην είναι ότι «δεν έγινε τίποτα». Ίσως το πραγματικό συμπέρασμα είναι ότι υπάρχουν ακόμη πολλά που δεν είδαμε και προφανώς δεν γνωρίζουμε.
Γιώργος Παυλίδης
