Με στόχο την έμπρακτη και διαχρονική στήριξη της καλλιτεχνικής κοινότητας της Κύπρου, το ξενοδοχείο Almyra σε συνεργασία με την isnotgallery, φιλοξενεί την ομαδική έκθεση σύγχρονης τέχνης «Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί», από τις 26 Ιουλίου μέχρι τις 6 Σεπτεμβρίου, 2025.
Τα εγκαίνια θα τελέσει ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Αντωνίου.
Η διευθύντρια του Μουσείου Σεβέρη, Μαρία Ευσταθίου, μοιράζεται τις σκέψεις της για την έκθεση:
«Σημειώσεις για το ατελές. Για έναν χωρισμό ή/και για την τέχνη. Ή για κανένα. Ο άνθρωπος λένε πως είναι ικανός να ερωτευτεί άπειρες φορές. Ανθρώπους, τόπους, ιδέες. Ερωτεύτηκα: Όλες τις- κυρίως φευγαλαίες- ιδέες στον ορίζοντα. Γιατί μπορούσα. Γιατί ξαναγεννιόμουν. Νιώθοντας το ψιλό πυρούμενο χαλίκι να μπαίνει στις αναμεσιές των δακτύλων· παρατηρώντας τον θεόρατο ευκάλιπτο του παππού να γέρνει πάνω από το κύμα, και το φάτα μοργκάνα να παίζει στον ορίζοντα· κοιτώντας ευθεία τη θάλασσα και το μικρό λιμάνι δεξιά, απ’ το μπαλκόνι του δευτέρου ορόφου.
Πάντα, δίπλα σε μια θάλασσα. Αλλά, τελικά, έμαθα πως αλλιώς πεθαίνεις σε αυτό το νησί.
Σε διάφορους Παράδεισους- ερωτικούς, φαντασιακούς, καλλιτεχνικούς, υπαρξιακούς- φανταζόμαστε πως αναγνωρίζουμε μια ιδέα. Ένα σημείο που εμπεριέχει όλα όσα επιθυμούμε: ευφυΐα, ορθή παρουσίαση, αμεσότητα (με ένα κοινό). Ένα δωμάτιο γεμάτο γράμματα, γραμμές, φόρμες, αιωρούμενες γόνιμες σκέψεις, που απορρέει ηρεμία (το αίσθημα της θαλπωρής) με θέα μια απέραντη θάλασσα (η ψευδαίσθηση πως όλα είναι πιθανά).
Αυτοί οι Παράδεισοι (έργα τέχνης ή έρωτες, ό,τι προτιμάτε) μοιάζουν με ιστορίες που μπαίνεις μέσα τους και έχεις την ψευδαίσθηση πως σε αφορούν. Αλλά, τελικά, αποδεικνύονται είτε μικρότεροι των προσδοκιών σου, είτε άγονοι. Οι υποσχέσεις τους- προφορικές συμβάσεις- δεν έχουν σκοπό να υλοποιηθούν. Τα όσα υπόσχονται: Τίποτα περισσότερο από εμμονές επιθυμίας και ηδονής.
Μετά από αρκετούς θανάτους μαθαίνουμε να ακούμε ξανά την ηχώ μας, την εσωτερική φωνή. Αυτήν που είχαμε αποσιωπήσει για χάρη της κατανόησης, ή/και επιτέλεσης, ενός έργου, ή και του έρωτα. Την είχαμε θυσιάσει πρόχειρα σε θεωρίες και σε ιδεατά. Η επιστροφή της ηχούς απλώς μας θυμίζει όσα χάσαμε, ό,τι δεν υπήρξε στ’ αλήθεια, όσα απλά έπρεπε να περάσουν από την αφήγησή μας, και όσα- τελικά- μας αφορούν και εξακολουθούμε να προσπαθούμε να διασώσουμε.
Ο έρωτας και η τέχνη συγγενεύουν: είναι προσφορές που σπάνια βρίσκουν ανταπόκριση. Αλλά, αν περιμένεις, ο Παράδεισος θα σου δοθεί· έστω και παροδικά. Ο έρωτας είναι η επιμονή του ηλιθίου: Να φυτεύει ξανά και ξανά, ενώ ξέρει πως δεν θα βλαστήσει τίποτα. Να μένει εκεί, να παρατηρεί. Να ξαναδοκιμάζει. Σαν να μην μαθαίνει ποτέ. Παράλογη, σχεδόν γελοία, εμμονή. Και ταυτόχρονα η μόνη πράξη που επιβεβαιώνει πως είναι ακόμη ζωντανή/ός.
Η τέχνη, με τη σειρά της, είναι και αυτή μια επιμονή (του ηλιθίου;). Όμως, ταυτόχρονα, είναι η ηρωικότερη των πρακτικών. Η τέχνη, όπως κι ο έρωτας, λειτουργεί χωρίς διαβεβαιώσεις. Είναι μια διαδικασία έκθεσης χωρίς εγγύηση πως κάποιος κοιτά ή πως κάποιος καταλαβαίνει. Και όμως. Συνεχίζουμε να της δίνουμε και να την τρέφουμε, και να την παρουσιάζουμε. Χωρίς να ζητάμε ταίρι σ’ αυτήν.
Υπάρχει, λένε, η δυνατότητα να ερωτευτείς άπειρες φορές. Μέχρι τη στιγμή που κάποιος, κάτι- ή και εσύ η/ο ίδια/ος- καταργεί αυτή τη δυνατότητα. Υπάρχει, όντως, μια ύστατη φορά. Και τότε, χωρίς προειδοποίηση και χωρίς κάποια τελετή, ένα μέρος σου σταματά να επιμένει. Στην τέχνη, όμως, η δημιουργία μπορεί να μεταμορφωθεί και να επιστρέφει εκ νέου.
Αυτό το κείμενο είναι ένας αποχαιρετισμός. Όχι για κάτι ή κάποια/ον, αλλά για εκείνη τη δυνατότητα για την οποία δεν είμαστε πια ικανοί. Δεν είναι δήλωση απαισιοδοξίας. Είναι καταγραφή».
Η σύμπραξη του Almyra με την isnotgallery, επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά, αφενός, τη συνεχή και αδιάλειπτη στήριξη του ξενοδοχείου προς την καλλιτεχνική κοινότητα της Κύπρου, και αφετέρου την επιθυμία των διοργανωτών να αναδείξουν τους καλλιτέχνες που εκπροσωπούν, δημιουργώντας έναν πιο ευρύ, εποικοδομητικό και άμεσο δίαυλο επικοινωνίας με το κοινωνικό σύνολο. Σημειώνεται ότι διαχρονικά, το ξενοδοχείο μετατρέπει τις εγκαταστάσεις του σε χώρο φιλοξενίας καλλιτεχνών και έργων σύγχρονης τέχνης, διαδραματίζοντας ενεργό ρόλο στην πολιτιστική σκηνή της Πάφου, αφού εκτός από χώρος ανάπαυσης, λειτουργεί επίσης, ως κέντρο συνάντησης και επικοινωνίας για όλους τους φιλοξενούμενούς του.
Επιμέλεια Έκθεσης: Άντρος Ευσταθίου
Εγκαίνια: 26 Ιουλίου στις 20:00
Διάρκεια: 26 Ιουλίου – 6 Σεπτεμβρίου, 2025
