Δεν υπάρχει πολίτης αυτού του τόπου, ο οποίος να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα των γονιών και των συγγενών των στρατιωτών που σκοτώθηκαν επιτιθέμενοι κατά του Προεδρικού, κατά το φασιστικό πραξικόπημα της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’ στις 15 Ιουλίου του ’74,να κηδεύσουν τα οστά των παιδιών τους. .
Δεν υπάρχει όμως και λογικός πολίτης που σέβεται τη δημοκρατία, τη θυσία και τον ηρωισμό εκείνων που έπεσαν υπερασπιζόμενοι τη δημοκρατία, τον νόμιμο πρόεδρο, βωμούς και εστίες, που να μην αγανακτά για την παρουσία του Υπουργού Εσωτερικών στην κηδεία των οστών αυτών των ανθρώπων και για τα όσα ανέφερε στον επικήδειο που ανέγνωσε.
Ο βιασμός και η διαστρέβλωση της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας έχουν την αφετηρία τους στη διακυβέρνηση Κληρίδη. Με ενέργειες όπως η αποκατάσταση των 62 και με διάφορες άλλες πράξεις τιμής σε πραξικοπηματίες. Ο Υπουργός Εσωτερικών κινείται στην ίδια γραμμή της δικαίωσης του πραξικοπήματος και των πραξικοπηματιών, όντας συνεπής στους όρκους που έδωσε στην ΕΟΚΑ Β’. Είναι πολύ γνωστό ότι ο κύριος Χάσικος στις 15 Ιουλίου κυκλοφορούσε με καλάσνικοφ στο χέρι. Αυτό το γνωρίζουν όλοι οι συγχωριανοί του. Κατά συνέπεια, τα όσα εκστόμισε ο κύριος Χάσικος, δεν προκαλούν σε εμάς έκπληξη.
Προκαλούν όμως βάναυσα οι φθηνές δικαιολογίες περί εκτέλεσης καθήκοντος σε διατεταγμένη υπηρεσία, από τους επιτεθέντες στο προεδρικό. Αυτό αποτελεί μια ψευδοδικαιολογία, γιατί οι στρατιώτες δεν ορκίζονται απλώς να εκτελούν διαταγές των ανωτέρων τους. Οι στρατιώτες ορκίζονται πίστη στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ο καταδρομέας Σωτήρης Αδάμου Κωνσταντίνου, πιστός στον όρκο που έδωσε να υπηρετήσει το Σύνταγμα και τον τόπο του, αρνήθηκε να εκτελέσει διαταγή ανωτέρου του και πλήρωσε την άρνηση του με την ίδια τη ζωή του. Δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Αυτός είναι ήρωας.
Και κάτι άλλο. Μας λένε ότι οι φονευθέντες που επιτέθηκαν κατά του προεδρικού «εκτελούσαν διαταγές». Οι ΕΟΚΑβητατζήδες που διέπραξαν εγκλήματα κατά δημοκρατικών αντιστασιακών, ποιών τις διαταγές εκτελούσαν; Αυτό ισχύει και για τους πάνοπλους που με τα καλάσνικοφ στο χέρι και τις στρατιωτικές στολές εκφόβιζαν δημοκρατικούς πολίτες, τους ανέκριναν και τους κακοποιούσαν.
Κατ΄ αναλογία, το 1821 οι γενίτσαροι που υπηρετούσαν το στρατό των Οθωμανών πολέμησαν με λύσσα τους επαναστάτες της εξέγερσης του ’21. Πολλοί έχασαν τη ζωή τους. Μήπως ορισμένοι θα καλέσουν τις ελληνικές κυβερνήσεις να δικαιώσουν τη «θυσία» τους;
Οι κυβερνήσεις Τάσου Παπαδόπουλου και Δημήτρη Χριστόφια, δικαίωσαν τόσο τους πεσόντες αντιστασιακούς, όσο και τους ζώντες αντιστασιακούς, γιατί αυτοί ανταποκρίθηκαν στο καθήκον που πρότασσε η πατρίδα. Δυστυχώς, το πραξικόπημα επεκράτησε έστω και προσωρινά, και έδωσε τη δυνατότητα στην Τουρκία να εισβάλει, να κατακτήσει, να εκτοπίσει και να δολοφονήσει χιλιάδες συμπατριώτες μας, πολλοί εκ των οποίων είναι ακόμα αγνοούμενοι. Τα τραγικά επακόλουθα του φασιστικού πραξικοπήματος της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’ , τα βιώνουμε εδώ και 40 χρόνια με ό, τι αυτό σημαίνει.
Η Ιστορία αυτού του τόπου έχει γραφτεί με το αίμα των δυνάμεων της Δημοκρατίας και της Αντίστασης. Και δεν είναι δυνατό να ξαναγραφτεί σήμερα κατά πως βολεύει όσους αισθάνονται ακόμα άβολα και αμήχανα μπροστά στα όσα διέπραξαν. Η αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας και τα όσα μας διδάσκει είναι σημαντική προϋπόθεση για να μπορέσουμε να κοιτάξουμε μπροστά. Αλλιώς η Ιστορία θα μας καταδικάζει συνεχώς να τη ξαναζήσουμε.
Γράφει: Δημήτρης Χριστόφιας
