Η ανακοίνωση της 4ης Οκτωβρίου 2014 του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με την διεξαγωγή ερευνητικών γεωτρήσεων εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μας ξενίζει.
Η Τουρκία, κατά συρροήν, προκαλεί άπαντες και δη την Κυπριακή Δημοκρατία, κατά παράβαση όλων των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, που ακολουθεί σχετική έκδοση οδηγίας προς ναυτιλομένους της 3ης Οκτωβρίου 2014 η οποία δεσμεύει περιοχές εντός της υφαλοκρηπίδας της Κυπριακής Δημοκρατίας για την διεξαγωγή σεισμικών ερευνών, καλείται η Κυπριακή Δημοκρατία όπως «αποφεύγει μονομερείς πράξεις που αφορούν στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης» και όπως «αντιληφθεί [η Κυπριακή Δημοκρατία] ότι τα όποια κοιτάσματα αποτελούν κοινό κτήμα των δυο κοινοτήτων της Κύπρου.»
Οι Τουρκικές θέσεις προκαλούν ιδιαίτερα και είναι ασύμβατες με τους θεσμοθετημένους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Η Κυπριακή Κυβέρνηση, ως η μόνη αναγνωρισμένη ως εκ του Διεθνούς Δικαίου νόμιμη κυβέρνηση στο νησί, αποτελεί την μόνη οντότητα που νομιμοποιείται να χειρίζεται τα ζητήματα που εμπίπτουν στην κυριαρχία της, όπως αυτά απορρέουν από τον Καταστατικό Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και τους κανόνες, γενικότερα, του Διεθνούς Δικαίου που οριοθετούν τις διεθνείς σχέσεις και την διεθνή έννομη τάξη.
Η Τουρκία οφείλει να σταματήσει οποιεσδήποτε πράξεις που εμπίπτουν στα αποκλειστικά όρια δικαιοδοσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως έχει υποχρέωση να το πράξει σύμφωνα με το Άρθρο 2(4) του Καταστατικού Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Οφείλει, επίσης, να σταματήσει τέτοιου είδους απειλές κατά τις Κυπριακής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως αυτό ορίζεται στην Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, και η οποία αντανακλά νομικά δεσμευτικούς κανόνες που ενυπάρχουν στο διεθνές εθιμικό δίκαιο και οι οποίες δεσμεύουν όλα ανεξαιρέτως τα Κράτη, ανεξάρτητα αν έχουν κυρώσει ή όχι την Σύμβαση, εντός της υφαλοκρηπίδας ενός Κράτους και της Αποκλειστικής Οικονομικής του Ζώνης, η μόνη αρμόδια αρχή να ορίσει την εκμετάλλευσή τους είναι το παράκτιο κράτος. Στην προκείμενη περίπτωση, οι θέσεις της Τουρκίας αποτελούν παράνομες επεμβάσεις στα αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας να ορίσει την Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη και να προχωρήσει σε αδειοδότηση οικοπέδων για έρευνα, εξόρυξη και εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων που βρίσκονται στις θαλάσσιες αυτές ζώνες.
Δεν μπορεί να υπάρξει οποιοσδήποτε περιορισμός στα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της. Αυτά τα χαμπάρια πρέπει να φτάσουν στην Άγκυρα, που πρέπει να σταματήσει, κατά την λαϊκή θυμοσοφία, «να φωνάζει σαν κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.» Οι ‘τεκτονικές μετακινήσεις’ που βρίσκονται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ενδυναμώνουν την γεωστρατηγική θέση της Κύπρου και οριοθετούν την πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί. Η Τουρκία δεν μπορεί να καλεί την διεθνή κοινότητα να εμποδίσει τις έρευνες και της γεωτρήσεις εντός της Κυπριακής ζώνης αποκλειστικής αρμοδιότητας. Δεν έχει ούτε τα εχέγγυα και πόσο μάλλον την νομιμοποίηση να το πράττει τούτο!
Γράφει: Αντώνης Στ. Στυλιανού
