Είναι στιγμές που διερωτάται κανείς πόσο αβάστακτα τρωκτική κατάντησε η σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία.
Η ανθρώπινη ζωή δεν μετρά πια. Σωρεία οι φρικαλεότητες που βλέπουν καθημερινά το φως. Χιλιάδες ζωές χάνονται από φυσικά αίτια, τροχαία και ασθένειες, αλλά και από βαναυσότητες ανθρώπων κατά συνανθρώπων μας!
Στη γειτονική Μέση Ανατολή ο πόλεμος μαίνεται με ιδιαίτερη ένταση. Χιλιάδες αμάχων θανατώνονται. Η φτώχεια κι η ανασφάλεια ωθούν τους επιζήσαντες σε άτακτη φυγή, σ΄αναζήτηση ελπίδας στην ΕΕ. Η Μεσόγειος μετατρέπεται συχνά σε υγρό τάφο ονείρων, αφού τα ναυάγια σαπιοκάραβων γεμάτων λαθρομετανάστες, συνεχίζονται. Αδύναμη η ΕΕ να επιδείξει έμπρακτα την επιβαλλόμενη κοινοτική αλληλεγγύη. Αντί να χαράξει μια πανευρωπαϊκή πολιτική για την μετανάστευση, άφησε δυστυχώς μόνες τις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου (Ελλάδα, Ιταλία κλπ) να αντιμετωπίσουν με λιγοστούς πόρους, ένα καθαρά οξύ πανευρωπαϊκό πρόβλημα και μάλιστα εν μέσω βαθιάς οικονομικής κρίσης.
Στην Τουρκία συνεχίζεται με αμείωτη ένταση ο συγκεκαλυμμένος πόλεμος κατά των Κούρδων. Με πρόσχημα τον αγώνα κατά των Τζιχαντιστών, ο Ερντογάν επιχειρεί να γιγαντώσει το εθνικιστικό φρόνημα του ΑΚΡ, ώστε να σχηματίσει την αυτοδύναμη κυβέρνηση που επιθυμεί για να καταστεί πανίσχυρος νεοσουλτάνος.
Η βομβιστική επίθεση στην Μπαγκόγκ, κρούει ξανά τον κώδωνα του κινδύνου αφού η τρομοκρατία, ως δαμόκλεια σπάθη, επικρέμμεται πάνω από πολλές ευρωπαϊκές χώρες .
Απτό δείγμα παραφροσύνης αποτελούν κι οι μακάβριοι και αποτρόπαιοι αποκεφαλισμοί τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους κατά «απίστων», με επιστέγασμα τον σοκαριστικό αποκεφαλισμό 82χρονου διακεκριμένου αρχαιολόγου, στην αρχαία Παλμύρα.
Στις πιο πάνω παραδοξότητες και βιαιοπραγίες προστίθενται τα διαχρονικά εγκλήματα κατά γυναικών, σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.. Σεξουαλικοί ευνουχισμοί γυναικείων οργάνων. Βιασμοί ανηλίκων από κυανόκρανους των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Ομαδικοί βιασμοί γυναικών στη Νιγηρία, Συρία, Τουρκία, στην πλατεία Ταχίρ της Αιγύπτου, και όχι μόνο. Σκλαβώσεις, εμπορία και σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών...
Αυτή η βία δεν γνωρίζει σύνορα, τάξεις, διαφορετικά μορφωτικά επίπεδα.Συμβαίνει στα ίδια μας τα σπίτια.Πίσω από κλειστές πόρτες. Στη γειτονιά .Σε σχολεία. Σε χώρους εργασίας και αναψυχής. Παντού!
Η Κύπρος δεν αποτελεί εξαίρεση. Πέραν από το άλυτο κυπριακό πρόβλημα, την οικονομική κρίση και τις αλυσιδωτές τους συνέπειες στο επίπεδο ζωής των πολιτών, η καθημερινή ειδησεογραφία σοκάρει. Δεν περνά μέρα που να μην δημοσιοποιούνται βιασμοί παιδιών από πατέρες –τέρατα , ή από θύτες προερχόμενους από το οικείο περιβάλλον . Βιασμοί ανηλίκων υπό απειλή.. Περισσότερο ευάλωτη, η γυναίκα. Η κακοποίηση -ψυχολογική, αισθητική, οικονομική - προκαλεί ένα φαύλο κύκλο επιπτώσεων στην ίδια, στην οικογένεια της, αλλά και στην κυπριακή κοινωνία.
Αναγκαία και χρήσιμη η πολυεπίπεδη συζήτηση του θέματος από αρμόδιους και εμπλεκόμενους φορείς . Απαιτούνται όχι μόνο εθνικές στρατηγικές πρόληψης και καταστολής της βίας, αλλά και διαρκής εκσυγχρονισμός, ανάληψη συλλογικών δράσεων και ορθός επιμερισμός ευθυνών. Αλλαγή παγιωμένων νοοτροπιών και αντιλήψεων. Το θύμα οφείλει να σπάσει τη σιωπή του. Να ζητήσει βοήθεια. Οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και τα ΜΜΕ μπορούν και πρέπει να σταματήσουν τον καθημερινό «βιασμό» της γυναίκας. Να ξεκινήσουν μια εκστρατεία ενημέρωσης –καταπολέμησης της αξιακής κρίσης που βιώνουμε. Να συμβάλουν στην αναδόμηση των ηθικών αξιών και των ηθικών φραγμών, ξανακτίζοντας τον απαιτούμενο αλληλοσεβασμό απέναντι σε κάθε άνθρωπο.
Το κράτος οφείλει να αντιμετωπίσει τις επιδημικές διαστάσεις που λαμβάνει η Βία κατά των Γυναικών και Κοριτσιών, με προληπτικές και κατασταλτικές ενέργειες, καλύτερες υποδομές και συστήματα προστασίας, στήριξης και ενδυνάμωσης των θυμάτων και αποτελεσματικές ποινές και επιμόρφωση των θυτών. Να στείλει το ξεκάθαρο μήνυμα περί μηδενικής ανοχής στη βία.
Μέσα από την παιδεία και κατάλληλες εκστρατείες ευαισθητοποίησης χρειάζεται να καταπολεμηθούν οι έμφυλες ανισότητες, οι διαχρονικές διακρίσεις και στερεότυπα κατά της γυναίκας και να εκθεμελιωθούν οι ιστορικά άνισες σχέσεις εξουσίας μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Η κυπριακή κοινωνία έχει μακρύ δρόμο να διανύσει για να αλλάξει κοινωνικές στάσεις και αντιλήψεις στον τομέα της ισότητας των φύλων. Οφείλει ωστόσο να το πράξει!
Γράφει: Αντιγόνη Παπαδοπούλου
