Η κοινωνία δεν θα ανεχθεί άλλα πισωγυρίσματα, το κλίμα είναι βαρύ, οι πολίτες ζητούν δικαίωση, «οι ένοχοι για την οικονομική τραγωδία πρέπει να πληρώσουν…».
Αυτές είναι οι απόψεις που επικρατούν στη σημερινή σκληρή πραγματικότητα όπου η ανεργία καλπάζει, οι μισθοί συρρικνώνονται, το κοινωνικό κράτος περιορίζεται και οι πολίτες φθάνουν στα όρια των αντοχών τους. Το μέλλον είναι ζοφερό, τόσο για την δική μας γενιά, όσο, δυστυχώς, και για τις γενιές που θα ακολουθήσουν. Οποιαδήποτε προσπάθεια ωραιοποίησης της κατάστασης είναι άνευ αντικρίσματος.
Πριν από λίγες μέρες ο Γενικός Εισαγγελέας ζήτησε πίστωση χρόνου για την διερεύνηση του οικονομικού σκανδάλου, έτσι ώστε να γίνουν όλα σωστά, χωρίς λάθη και παραλήψεις. Είναι λογικό το αίτημα της νομικής υπηρεσίας. Ωστόσο, η καθυστέρηση κάθε άλλο παρά συμβάλει στην ικανοποίηση του περί δικαίου αισθήματος του λαού. Η πολιτεία έχει ύψιστη υποχρέωση να ανταποκριθεί στην απαίτηση των πολιτών. Το απόστημα της διαφθοράς, των ατασθαλιών, των σκανδάλων και της διασπάθισης χρημάτων, πρέπει να σπάσει. Να εφαρμοστούν νόμοι και κανονισμοί, να τεθούν ασφαλιστικές δικλείδες, να αλλάξει η κουλτούρα μας, να επανατοποθετήσουμε τους στόχους, να συμβουλευθούμε ξανά την πολιτική μας πυξίδα.
Περισσότερο από κάθε άλλη φορά, πρέπει να διαβάζουμε τι συμβαίνει πίσω από τις γραμμές, τις αποφάσεις και τις εξαγγελίες των διαφόρων κέντρων αποφάσεων. Να ερμηνεύουμε έγκυρα και έγκαιρα όλα όσα συμβαίνουν και αποφασίζονται, και ανάλογα να κινούμαστε. Το ζητούμενο δεν είναι αν η Κύπρος είναι ο καλός ή ο κακός μαθητής στην εφαρμογή του μνημονίου. Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο έχουμε τις αντοχές, τις απαιτούμενες αντιστάσεις, τη διορατικότητα και το ομαδικό πνεύμα που χρειάζεται για να οργανωθούμε σωστά, με στόχο την έξοδο από το μνημόνιο. Πρέπει όλοι να αντιληφθούμε πως ο συμβιβασμός με τα τετελεσμένα, δεν είναι επιλογή. Ούτε η παθητική αποδοχή, μιας αδικίας. Απαιτείται συλλογικός σχεδιασμός και στρατηγική απεγκλωβισμού από την ομηρία.
Συνθήματα και μεγάλα λόγια δεν προσφέρουν τίποτα, ούτε μπορούν να ανατρέψουν το βαρύ κλίμα που επικρατεί στην κοινωνία των πολιτών σε όλες τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου και στη χώρα μας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η απονομή δικαιοσύνης η τιμωρία των ενόχων για το οικονομικό έγκλημα που διαπράχθηκε σε βάρος της κυπριακής κοινωνίας, δεν έχει μόνο νομική σημασία. Οι πολίτες απαιτούν δικαιοσύνη. Απαιτούν εφαρμογή του νόμου. Έρευνες, κατηγορητήρια, δίκες και καταδίκες. Οι ευθύνες για την καταστροφή του οικονομικού μας μοντέλου, το κούρεμα καταθέσεων και το συθέμελο ταρακούνημα του τραπεζικού συστήματος πρέπει να αποδοθούν και η τιμωρία να είναι άμεση, παραδειγματική και αποτρεπτική.
Ευχή και παράκληση, σύντομα να υπάρξουν εξελίξεις, για να μπορέσει η κοινωνία, οι πολίτες και οικονομία, να πορευθούν μπροστά, νιώθοντας ένα αίσθημα ασφάλειας ότι παρόμοια εγκληματικά λάθη δεν θα επαναληφθούν στο μέλλον. Παράλληλα να σταλεί και ένα ξεκάθαρο μήνυμα στις διεθνείς αγορές, από τις οποίες απουσιάζουμε, ότι η Κύπρος κάνει μια νέα αρχή με αποφασιστικότητα, διαφάνεια και στρατηγική.
Γράφει: Αντιγόνη Παπαδοπούλου
