Οι νέες φουρτούνες στο ΔΗΚΟ λόγω της αιφνίδιας αποχώρησης πέντε πρωτοκλασσάτων στελεχών δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Όσοι ζήσαμε από κοντά τους αγώνες και αγωνίες του Δημοκρατικού Κόμματος από την ίδρυσή του, γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως χρειάζεται εμπνευσμένη ηγεσία, εμπειρία, σοφία και ικανότητα σύνθεσης για να καταστέλλονται εσωτερικοί κύκλοι εσωστρέφειας και εσωκομματικές αντιπαλότητες.
Η λανθασμένη απόφαση για ξεχωριστή εκλογική διαδικασία ανάδειξης προέδρου στο ΔΗΚΟ (Δεκέμβριο 2013) και ξεχωριστή εκλογή αξιωματούχων (Φεβρουάριο 2014), με την οποία διαφώνησα, επιβεβαίωσε τους φόβους μου για όσα ακολούθησαν.
Ο τρόπος υφαρπαγής της εξουσίας από τον νυν πρόεδρο, οι ενστάσεις για το εκλογικό αποτέλεσμα και η τρωθείσα συνοχή και ενότητα του κόμματος, ήταν η απαρχή σειράς λαθών που ακολούθησαν, με στόχο την εδραίωση και επιβολή στο κόμμα του νέου προέδρου. Επιβλήθηκε αυθαίρετα ένα σύστημα ελέγχου και εξουσίας, σταδιακός εξοστρακισμός και εκκαθάριση όλων των καταξιωμένων ιστορικών στελεχών που είχαν άποψη, αγάπη και δραστήρια συμμετοχή στα κομματικά δρώμενα και στα κοινά. Μια ολιγομελής ομάδα του πέμπτου ορόφου, αντικατέστησε τα συλλογικά όργανα. Μ’ αυτήν αποφασίζει. Σ΄αυτήν αναθέτει την εξουσία. Κατ’ επίφαση δημοκρατίας επιβάλλονται «νέες στρατηγικές». Κληρονομικώ δικαιώματι προωθείται και η δική του υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του 2018, χωρίς πρότερη διαβούλευση και έγκριση από την Κεντρική επιτροπή. Ο πλουραλισμός απόψεων και ο εσωκομματικός διάλογος πλήττονται. Ψίθυροι και στρατευμένοι εκπρόσωποι στα ΜΜΕ, ελαφρά τη καρδία, υποβάλλουν τις δικές τους αφηγήσεις περί δικαίου, κατηγορούν για προδότες και αποστάτες, ενώ κατά σχήμα οξύμωρο, ο ίδιος ο πρόεδρος αποδέχεται στους κόλπους της κοινοβουλευτικής του ομάδας, πραγματικούς αποστάτες! Αντιμετωπίζει συνεργάτες και πολιτικούς αντιπάλους με κακεντρέχεια, κατηγορώντας τους για χαμηλές εθνικές αντιστάσεις, τις οποίες παραβλέπει βέβαια, όταν κινείται παρασκηνιακά για να συνάψει συμμαχίες για τις επόμενες προεδρικές εκλογές ώστε να ικανοποιήσει τις δικές του ατζέντες.
Πολλές οι απαράδεκτες τακτικές από το 2013. Διαγραφές στελεχών εν μια νυκτί. Παραγκωνισμός και φίμωση ατόμων με άποψη. Οργανωμένες διαδικτυακές επιθέσεις για σπίλωση χαρακτήρων. Προβολή των εκλεκτών του εσωκομματικού συστήματος στα ΜΜΕ. Παραγκωνισμός και ψιθυρολογία ενάντια σε όσους τολμούν να στηλιτεύουν τα κακώς έχοντα. Αυτοί θεωρούνται εχθροί και συνωμότες.
Ψηλά στην εκτίμηση του αρχηγού, ο στενός του περίγυρος που πρόθυμα αποδέχεται τον αρχηγικό του ρόλο. Ασφαλιστική δικλείδα ελέγχου, η προσωπική φιλοδοξία του καθενός για θέσεις και αξιώματα.
Έτσι προέκυψε η έλλειψη ενότητας, η πόλωση κι ο διχασμός σε στρατόπεδα, ο υπόγειος πόλεμος, το φάγωμα ιστορικών στελεχών, η συνεχής προώθηση των ημετέρων και η εκκαθάριση των « καθαρόαιμων δηκοϊκών ».
Η νέα ηγεσία του ΔΗΚΟ τρώει τα παιδιά του κόμματος. Κόβει τις ρίζες με το παρελθόν. Παραμορφώνει την κομματική ιστορία για να εκμαιεύσει τον κομματικό πατριωτισμό, επικαλούμενη ως άλλοθι, πότε την κρισιμότητα των καιρών λόγω τουρκικών απειλών, πότε φανατίζοντας για δήθεν «προδοσίες» και «συνωμοσιολογίες», πότε καταγγέλοντας άλλους για προσωπικές ατζέντες.
Δεν θα ασχοληθώ με το άδικο προσωπικό μου «φάγωμα» γιατί έχω ήδη προσφύγει στη δικαιοσύνη. Με λυπεί ωστόσο, η διαγραφή κι ο εξαναγκασμός αξιόλογων στελεχών να εγκαταλείψουν το ΔΗΚΟ που ήταν το κομματικό τους σπίτι.
Η παρούσα ηγεσία του ΔΗΚΟ απέτυχε πλήρως. Οφείλει να προβεί σε αυτοκριτική. Να απολογηθεί για τα τεράστια λάθη της και τη συρρίκνωση του κεντρώου χώρου.
Η αναδιάταξη του κεντρώου χώρου είναι επιτακτική ανάγκη για να επανεύρει τη μετριοπάθεια, τη σύνεση και τη διεκδικητική του συμπόρευση. Οι παρούσες ηγεσίες στον κεντρώο χώρο απέτυχαν να δημιουργήσουν γέφυρες επικοινωνίας.
Χρειάζεται συλλογικός αγώνας και συστράτευση των ιδεολόγων, ανιδιοτελών και ενεργών κεντρώων πολιτών για να κατεδαφιστούν κατεστημένα, να εγκαταλειφθούν διασπαστικές ρητορικές και εγωπαθείς ατζέντες.
Ο κόσμος της Κύπρου διψά για μια άλλη Κύπρο, Ελεύθερη, Ειρηνική και Ευημερούσα, χωρίς κατεστημένα, διαπλεκόμενα κυκλώματα συμφερόντων και καννιβαλισμό των αρίστων για να επιβιώνουν οι αρεστοί του σαθρού συστήματος.
Διψά για ενότητα στόχων και σκοπών, συλλογική δράση και ανθρωποκεντρικές πολιτικές με την Κύπρο πάνω από τα κόμματα και τα στενά ιδιοτελή συμφέροντα των ολίγων. Διψά για ελπίδα!
