Φωτογραφία της ημέρας

lionking 

Φίλος με τα λιοντάρια. Αγνωστο πώς τα καταφέρνει ο Kevin Richardson να κρατά αγκαλιά και να χαϊδεύει άγρια λιοντάρια του Dinokeng Game Reserve κοντά στην Πρετόρια. Οι περισσότεροι των αποκαλούν «γητευτή των λιονταριών» και ο ίδιος ισχυρίζεται ότι το κάνει μόνο και μόνο για να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας στα υπέροχα ζώα των οποίων ο πληθυσμός μειώνεται συνεχώς. (AP Photo/Denis Farrell)

Ήξερες ότι...

75 εκατ. πουλιά και μικρά θηλαστικά σκοτώνουν οι γάτες στην Βρετανία, κάθε χρόνο.

 


Ενός λεπτού οργή. Του Γιάννου Κατσουρίδη

 

tragodiathalasa

Μόνο μέσα στο 2015 υπολογίζεται ότι 1600 ΑΝΘΡΩΠΟΙ έχουν πεθάνει προσπαθώντας να περάσουν τα νερά της Μεσογείου από την Αφρική και την Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη προς αναζήτηση καλύτερης ζωής.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα οι 700 μετανάστες που υπολογίζεται ότι χάθηκαν τα μεσάνυχτα του περασμένου Σαββάτου στα ανοιχτά της Σικελίας και μόλις σήμερα στη Ρόδο. 

Έχουμε μάθει να τιμάμε τα θύματα με ενός λεπτού σιγή. Ένα λεπτό. Τόσο αφιερώνουμε από τον πολύτιμο μας χρόνο για να τιμήσουμε και να θυμηθούμε τη άδικη απώλεια ανθρώπινων ζωών (αν το κάνουμε βέβαια).  

Στο δικό μου το μυαλό θα έπρεπε να είναι πολλών λεπτών, ωρών, ημερών, μηνών και χρόνων οργής και πάλης για αλλαγή του πλαισίου, των συνθηκών που οδηγεί τόσους ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή. Ξέρω, όμως, ότι αυτό θα διαταράξει την καθημερινότητα μας, τον ωχαδερφισμό μας και τόσα άλλα, οπόταν θα αρκεστώ και εγώ να πω ότι αντί ενός λεπτού σιγής, ας κρατήσουμε με τον εαυτό μας ενός λεπτού οργή για όλα αυτά που προκαλούν αυτό που προσπερνούμε με τόση ευκολία επειδή απλώς δεν μας αγγίζει προσωπικά. Επειδή αφορά σε ανθρώπους άλλου χρώματος και σε άλλη γη. 

Ενός λεπτού οργή για όλους όσοι θα μπορούσαν να αποτρέψουν αυτή την τραγωδία και δεν το έκαναν, και πιθανότατα δεν θα το κάνουν διότι ακόμα και η οργή, η μνήμη, η αντίδραση, ο χρόνος που αφιερώνεται στην TV, είναι ταξικά και φυλετικά χρωματισμένα. 

Ενός λεπτού οργή για ένα σύστημα απάνθρωπο και εκμεταλλευτικό, που θεοποιεί το κέρδος και που στην επιδίωξη του δεν μετρά την ανθρώπινη ζωή παρά ως ένα στατιστικό στοιχείο. 

Ενός λεπτού οργή για τον διεθνή ιμπεριαλισμό (ναι ξέρω αυτή τη ντεμοντέ λέξη) που επιβάλλει ένα συνεχές μοίρασμα και ξαναμοίρασμα του κόσμου, των αγορών για να ακριβολογούμε και να μιλούμε με σύγχρονους όρους, με πολέμους και επεμβάσεις (αυτές τις «ανθρωπιστικές» και «εκπολιτιστικές» επιχειρήσεις που ενίοτε εκκινούν και από την Κύπρο) στο όνομα περισσότερων κερδών. 

Ενός λεπτού οργή για την ΕΕ που αν δεν το παίζει επιτήδειος ουδέτερος τότε μετατρέπεται σε «Ευρώπη φρούριο», μήπως και παρεισφρήσει κανένα «μολυσματικό» στοιχείο. 

Ενός λεπτού οργή για τις κυβερνήσεις και τους θεσμούς εκείνους (ΔΝΤ, τρόικες, ΕΚΤ, κτλ.) που ιεραρχούν πάνω από την ανθρώπινη ζωή τους κάθε λογής οικονομικούς δείκτες, την λιτότητα, την έξοδο στις αγορές, κτλ., και που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην καταρράκωση της ανθρώπινης ύπαρξης. 

Ενός λεπτού οργή για τους (νεο)«φιλελεύθερους» που θα χύσουν κροκοδείλια δάκρυα για τους συνανθρώπους μας που χάθηκαν παραμερίζοντας με την μεγαλύτερη ευκολία ότι οι πολιτικές που παράγουν αυτά τα φαινόμενα είναι αυτό που οι ίδιοι πρεσβεύουν στη σφαίρα της οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής. 

Ενός λεπτού οργή για το κάθε φασιστικό, νεοναζιστικό, εθνικιστικό μόρφωμα που καλλιεργεί συνειδητά το μίσος ενάντια σε άλλους ανθρώπους και που βλέπει την πηγή των κακών όχι στο σύστημα και στους μηχανισμούς του, αλλά στην ανθρώπινη ύπαρξη. 

Ενός λεπτού οργή για τον νέο ηγεμόνα, τα ΜΜΕ, που αγνοούν την απώλεια ανθρώπινων ζωών εκτός αν αφορά σε λευκούς Ευρωπαίους και Βορειοαμερικάνους. 

Ενός λεπτού οργή για τα ΜΜΕ που αναπαράγουν τα εθνικιστικά και φυλετικά στερεότυπα είτε δίνοντας δημόσιο χρόνο και χώρο σε κάθε λογής φασισταριό, είτε διογκώνοντας ειδήσεις που υποθάλπουν την μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό. 

Ενός λεπτού οργή για όλους εκείνους τους θεσμούς που για άλλα κίνησαν και αλλού κατέληξαν, δίνοντας άλλοθι σε αντιλήψεις μισάνθρωπες (εκκλησία).  

Ενός λεπτού οργή για όλους εμάς, που η καθημερινότητα μας δεν διαταράσσεται παρά μόνο με οτιδήποτε μας αφορά εντελώς προσωπικά.  

Καληνύχτα μας. Ο κόσμος αυτός δεν πρόκειται να αλλάξει Κεμάλ. Τουλάχιστον, όχι όσο παραμένουμε απλοί θεατές σε έργο που γράφτηκε από άλλους με εμάς ως κομπάρσους. Σε ένα έργο στο οποίο κυριαρχεί ο φόβος και οι κάθε λογής μονόδρομοι που εγκλωβίζουν όχι απλώς την πράξη αλλά και την σκέψη.

Γράφει: Γιάννος Κατσουρίδης

Ενός λεπτού οργή. Του Γιάννου Κατσουρίδη

Πρόσφατα:

Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.

Οι απόψεις των αρθρογράφων δεν εκφράζουν απαραίτητα αυτές της εκδοτικής και συντακτικής ομάδας καθώς και των ιδιοκτητών της ιστοσελίδας.

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας 

 
  

Σήμερα

    
Τρίτη
30
Μαΐου
2017

Γιορτάζουν : Κανένας

1431
Η Ζαν ντ Αρκ, γνωστή και ως Ιωάννα της Λορραίνης, καίγεται στην πυρά από ένα αγγλικό συμβούλιο στη Ρουέν της Γαλλίας
1924
Γίνεται η ιδρυτικη συνέλευση της Α.Ε.Κ. (Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπολιτών) στην Αθήνα. Αργότερα η ομάδα άλλαξε το όνομα της σε «Κωνσταντινούπολης» σε μία προσπάθεια να οικειοποιηθεί τους Έλληνες πρόσφυγες εκ Μικράς Ασίας.
1941
Ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας, φοιτητές της Ανώτατης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.) και της Νομικής Αθηνών, κατεβάζουν τη γερμανική σημαία από τον ιστό στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, ως ένδειξη αντίστασης στη γερμανική κατοχή.
1943
Ο Γιόζεφ Μένγκελε διορίζεται γιατρός του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς Μπίρκεναου όπου στο εξής θα πραγματοποιήσει απάνθρωπα πειράματα με κρατούμενους.

Ακολουθήστε μας